Święck-Strumiany – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Święck-Strumiany | |
| Państwo | |
| Województwo | podlaskie |
| Powiat | wysokomazowiecki |
| Gmina | Czyżew-Osada |
| Strefa numeracyjna | (+48) 86 |
| Kod pocztowy | 18-220 |
| Tablice rejestracyjne | BWM |
| Na mapach: | |
Święck-Strumiany – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Czyżew-Osada.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Średniowieczny gród kasztelański wzmiankowany w najstarszym inwentarzu dóbr biskupstwa płockiego w XI w. Miejscowość nadana biskupstwu płockiemu najpewniej podczas fundacji około 1075 roku. Owalne grodzisko położone na skraju wysoczyzny wysuniętej w dolinę rzeki Brok. Otoczone wałem drewniano-ziemnym o konstrukcji rusztowej. Szerokość u podstawy dochodząca do 10 m. Zniszczone w XIII w.[1]
Obok grodu znajdował się kościół; ecclesia de Swansk i targowisko. Przy zamku pobierano cło, głównie od transportowanej soli. Pierwsi osadnicy napłynęli tu prawdopodobnie z Wielkopolski, Kujaw i Pomorza.
Szczegółowe informacje dotyczące grodu wczesnośredniowiecznego znajdują się w publikacji Danuty Jaskanis[2].
W pobliżu wioski funkcjonował folwark Święck-Strumiany. W 1870 liczył 347 mórg powierzchni; w tym grunty orne i ogrody 194, łąki 24, las 117, wody mórg 1, nieużytki 12. Budynków drewnianych 18.[3]
[edytuj] Obiekty zabytkowe
- krzyż na północ od grodziska, w polu, żeliwny, z prętów z datą 189[.]
- kapliczka przydrożna, drewniana z ludową rzeźbą św. Jana Nepomucena[1]
[edytuj] Obiekty archeologiczne wpisane do rejestru zabytków
- osada przygrodowa z XII-XIII w.
- grodzisko „OKOP” z XI-XIII w.
- cmentarzysko z XII-XIII w.[4]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Katalog zabytków sztuki, Województwo łomżyńskie, Pod redakcją M. Kałamajskiej-Saeed, Ciechanowiec, Zambrów, Wysokie Mazowieckie i okolice, PAN Instytut Sztuki, Warszawa 1986, str. 76.
- ↑ D. Jaskanis, Święck – wczesnośredniowieczny zespół osadniczy na północno –wschodnim Mazowszu. Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polskich, Warszawa 2008 r.
- ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XI, Warszawa 1890 r. str. 688
- ↑ http://epodlasie.wipb.pl/biptest/wosoz/bip/sendFile.php?inf=205&z=1
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi