Poznaj przeszłość Warszawy

28 Pułk Artylerii Pancernej – Wikipedia, wolna encyklopedia

28 Pułk Artylerii Pancernej – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
28 Pułk Artylerii Pancernej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1949
Nazwa wyróżniająca Saski
Tradycje
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały 28 Pułk Czołgów
Dowódcy
Pierwszy ppłk Mikołaj Zubkow
Organizacja
Dyslokacja Śrem
Podporządkowanie 2 Armia WP
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Działo pancerne SU-85

28 Saski Pułk Artylerii Pancernej[1][2] – oddział broni pancernej ludowego Wojska Polskiego

Sformowany na podstawie rozkazu dowódcy Armii Polskiej w ZSRR nr 00127 z 5 lipca 1944 jako jednostka odwodu Naczelnego Dowództwa WP.

Po zakończeniu działań wojennych pułk stacjonował w Śremie.

Rozkaz Dowódcy Wojsk Lądowych Nr 0013/Panc z 22 kwietnia 1949 nakazywał Dowódcy OW-IV w terminie do 1 lipca 1949 rozformować 28 Pułk Artylerii Pancernej. Zgodnie z rozkazem pułk miał przekazać 21 SU-85 wraz załogami do 9 pułku czołgów, a 3 SU-85 do filii centralnej składnicy sprzętu pancernego w Elblągu.

Spis treści

[edytuj] Żołnierze pułku

Dowódcy pułku

  • ppłk Mikołaj Zubkow (25 października 1944 r. do końca wojny)

Oficerowie

[edytuj] Skład etatowy[3]

Samochód pancerny dowództwa BA-64

Dowództwo i sztab

  • 4 x baterie artylerii pancernej
  • kompania fizylierów
  • plutony: dowodzenia, saperów, zaopatrzenia bojowego, remontu, transportowy, sanitarny
  • drużyna gospodarcza

Stan etatowy:

żołnierzy – 318 (oficerów – 62, podoficerów – 101, szeregowych – 155)

sprzęt:

  • działa samobieżne SU-85 – 21
  • samochód pancerny BA-64 – 1
  • samochody – 43
  • motocykle – 2

[edytuj] Działania bojowe

Początkowo działał jako jednostka odwodu Naczelnego Dowództwa, następnie na czas walk na Pomorzu, pod Wrocławiem oraz w operacji łużyckiej i praskiej został podporządkowany dowódcy 2 Armii Wojska Polskiego i przeszedł w jej szeregach cały szlak bojowy[4]. Za udział w wojnie odznaczony srebrnym krzyżem orderu Virtuti Militari[5].

Operacja luzycka.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png Budziszyn 1945 b.png Budziszyn 1945 a.png

Przypisy

  1. W literaturze występują również nazwy Pułk Artylerii Samobieżnej oraz Pułk Artylerii Samochodowej
  2. W początkowym okresie istnienia pułk w nazwie używał numeru 23. Przyczyną był błąd drukarski w rozkazie organizacyjnym.
  3. Etat 010/462
  4. Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim ... s. 205. 
  5. Kazimierz Kaczmarek: Polacy na polach Łużyc. s. 369. 

[edytuj] Bibliografia

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960 : skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 8388089676. 
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 3, Regularne jednostki Ludowego Wojska Polskiego : formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Warszawa : Wydaw. Min. Obrony Narodowej 1987.. ISBN 83-11-07419-4. 
  • Magnuski, Janusz: Wozy bojowe LWP : 1943-1983. Magnuski, Janusz. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-06990-5. 
  • Kazimierz Kaczmarek: Polacy na polach Łużyc. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1980. ISBN 83-11-06464-4.