58 Pułk Piechoty (II RP) – Wikipedia, wolna encyklopedia
| 58 Pułk Piechoty | |
  |
|
| Historia | |
| Państwo |  Polska |
| Sformowanie | 1919 |
| Rozformowanie | 1939 |
| Patron | Bolesław I Chrobry[1] |
| Tradycje | |
| Święto | 13 listopada[2] |
| Nadanie sztandaru | 1929 |
| Rodowód | 4 Pułk Strzelców Wielkopolskich |
| Dowódcy | |
| Ostatni | ppłk Stanisław Tomiak |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka, kampania wrześniowa | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Poznań |
| Podporządkowanie | 14 Dywizja Piechoty |
| Rodzaj wojsk | piechota |
58 Pułk Piechoty (58 pp) – oddział piechoty Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego II RP.
Nieoficjalnym patronem pułku był Bolesław Chrobry. Stąd często posługiwano się nazwą 58 Pułk Piechoty Wielkopolskiej Króla Bolesława Chrobrego. Od nazwy z okresu Powstania Wielkopolskiego - 4 pułk strzelców wielkopolskich oraz odznaki specjalnej noszonej na kołnierzu w postaci arabskiej "4" pułk i żołnierze pułku byli powszechnie zwani "czwartakami"
Rozkazem Dowództwa Głównego z dnia 6 marca 1919 sformowany został na froncie północnym 4 Pułk Strzelców Wielkopolskich. Powstał z oddziałów walczących z okolic Gniezna, Wągrowca i Wrześni. W styczniu 1920 przemianowany na 58 Pułk Piechoty Wielkopolskiej.
W październiku 1920 wziął udział w walkach o Kojdanów, przy czym uzyskał wsparcie 61 Pułku Piechoty.
Spis treści |
[edytuj] Pułk w okresie pokoju
Na podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu II pułków piechoty (tzw. wzmocnionych)[3]. Na czas wojny przewidywany był do pierwszego rzutu mobilizacyjnego. W okresie zimowym posiadał dwa bataliony starszego rocznika i batalion szkolny. W okresie letnim zaś trzy bataliony strzeleckie. Jego stany były wyższe od pułku "normalnego" (typ I) o ok. 400-700 żołnierzy.
Zamach majowy 1926
W czasie zamachu Piłsudskiego w 1926 pułk został wysłany na odsiecz wojskom rządowym. W czasie działań w Warszawie, jednostki pułku pod dowództwem ppłk dypl. Lucjana Ruszczewskiego, weszły w skład tzw. Grupy płk. Mariana Kukiela. W trakcie walk zginęło 13 podoficerów i szeregowych pułku w tym: st. sierż Józef Węglewski, sierż. Jan Suchocki oraz plut. Zygmunt Kufel.
[edytuj] Mobilizacja w 1939
- 6 Batalion Strzelców,
- 71 Samodzielna Kompania Karabinów Maszynowych i Broni Towarzyszącej,
- 72 Kompania Karabinów Maszynowych Przeciwlotniczych Typ B,
- 703 Kolumna Taborowa Parokonna,
- Batalion Marszowy 58 PP Wlkp.,
- uzupełnienie marszowe 71 Samodzielnej Kompanii Karabinów Maszynowych i Broni Towarzyszącej,
- Ośrodek Zapasowy 14 DP w Kutnie i Łęczycy,
[edytuj] Symbole pułkowe
Sztandar
6 grudnia 1920 roku na polach pod Zelwą Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz, Józef Piłsudski udekorował sztandary pułków piechoty 14 DP, w tym także sztandar 58 Pułku Piechoty Wielkopolskiej.
Odznaka
18 maja 1929 roku Minister Spraw Wojskowych, Marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 58 pp [4]. Odznaka o wymiarach 39x39 mm ma kształt krzyża o ostro ściętych końcach ramion, emaliowanego w kolorze białym. Na środku krzyża, w kole, podobizna patrona pułku Bolesława Chrobrego, w otoku złotego wieńca laurowego. Na ramionach krzyża wpisano dawne i aktualne numery i inicjały 4 P.S. WLKP 58 P.P. Przestrzenie między ramionami krzyża pokryte są emalią granatową i żółtą. Jednoczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, emaliowana, żołnierska bita w tombaku i patynowana. Autorem projektu odznaki był por. Marian Liskowiak. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[5].
[edytuj] Strzelcy wielkopolscy
- płk Stanisław Mikołaj Wrzaliński (1920)
- płk Bronisław Sikorski (1922-1928)
- płk Marian Chilewski
- ppłk Stanisław Tomiak (1939)
Zastępcy dowódcy pułku:
- ppłk dypl. Henryk Gorgoń (do 1935)
- ppłk piech. Bronisław Laliczyński (od 1935)
Obsada personalna pułku we wrześniu 1939
- dowódca pułku – ppłk Stanisław Tomiak,
- dowódca I Batalionu – mjr Albin Michalewski,
- dowódca II Batalionu – mjr Paweł Kołyszko,
- dowódca III Batalionu – mjr Franciszek Zajączkowski,
Odznaczeni srebrnym krzyżem Orderu „Virtuti Militari” V klasy za wojnę 1918-1920
|
|
|
Przypisy
- ↑ Patron niezatwierdzony. Podobnie jaki i używana zwyczajowo nazwa wyróżniająca "wielkopolski"
- ↑ Dziennik rozkazów MSWojsk. nr 16 z 19 maja 1927 roku
- ↑ Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 64. ISBN 978-83-11-10206-4.
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 18.05.1929 r., Nr 16, poz. 158.
- ↑ Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 101.
[edytuj] Bibliografia
- "Almanach oficerski": praca zbiorowa, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1923
- "Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992.
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny „W”, Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3, s. 41.
- Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||||||||
-
Menu