Poznaj przeszłość Warszawy

Babimost – Wikipedia, wolna encyklopedia

Babimost – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Babimost
Ratusz w Babimoście
Ratusz w Babimoście
Herb Flaga
Herb Babimostu Flaga Babimostu
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat zielonogórski
Gmina Babimost
gmina miejsko-wiejska
Założono XIII wiek
Prawa miejskie 1397
Burmistrz Bernard Radny
Powierzchnia 3,65[1] km²
Ludność (2010/2011)
• liczba
• gęstość
4 263[1]
1 146 os./km²
Strefa numeracyjna
 (+48) 68
Kod pocztowy 66-110
Tablice rejestracyjne FZI
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Babimost"
Babimost
52°09′53.65″N 15°49′44.7″E / 52.1649028, 15.829083Na mapach: 52°09′53.65″N 15°49′44.7″E / 52.1649028, 15.829083
TERC
(TERYT)		 4081109014
Urząd miejski
Rynek 3
66-110 Babimost
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Babimost w Wikisłowniku
Strona internetowa

Babimost (niem. Bomst) to miasto w woj. lubuskim, w powiecie zielonogórskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Babimost. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.

Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 4180 mieszkańców.

Spis treści

[edytuj] Historia

Najstarsza wzmianka pochodzi z 1257 r. Babimost posiadał już wówczas zabudowę typu miejskiego. Władysław Łokietek w 1332 r. włączył miasto trwale do Królestwa Polskiego i ustanowił w nim starostwo niegrodowe. Prawa miejskie w 1397 r. zostały nadane przez króla Władysława Jagiełłę. Od roku 1524 uruchomiono w Babimoście komorę celną[2]. W 1530 r. król Zygmunt Stary udzielił miastu znacznych przywilejów zrównując prawa miejskie z prawami miejskimi Poznania[2]. Rozkwit miasta nastąpił w połowie XVII wieku. W 1656 r. miasto było dwukrotnie spalone przez wojska szwedzkie. W tym czasie Krzysztof Żegocki starosta babimojski organizuje partyzantkę na Ziemi Babimojskiej. W połowie XVIIIw. w Babimoście proboszczem był historyk piśmiennictwa polskiego i bibliograf Jan Daniel Janocki[3]. Po 1793 r. Babimost znalazł się w granicach Prus. W latach 1807–1815 Babimost należał do Księstwa Warszawskiego[4]. W 1905 w mieście mieszkało 1.985 osób, w tym 84,9% Niemców, 13% Polaków i 2% Żydów. 55,2% ludności było katolikami, zaś 42,7% - ewangelikami[5]. Podczas Powstania Wielkopolskiego zajęty przez oddział powstańczy pod dowództwem Józefa Kudlińskiego, zakreślając najdalszy zasięg Powstania na zachodzie. Mimo tego, na mocy Traktatu Wersalskiego, w 1919 r. Babimost pozostał w granicach Niemiec. Do Polski powrócił po 152 latach zaboru dopiero po II wojnie światowej w 1945 r. Obecnie ośrodek usługowy z drobnym przemysłem (drzewny, skórzany i dziewiarski). Ośrodek regionu etnograficznego zwany Babimojszczyzną (zachowany folklor wielkopolski, stroje ludowe, pieśni).
W Babimoście znajduje się siedziba dekanatu rzymskokatolickiego należącego do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

[edytuj] Zabytki

[edytuj] Transport

Węzeł drogowy. W mieście krzyżują się drogi wojewódzkie:

Od 7 października 2010 roku funkcjonuje także obwodnica Babimostu (główny cel to odciążenie miasta od wielkich samochodów ciężarowych). Wybudowana obwodnica miasta Babimost o długości 5,303 km, łączy ze sobą wyloty dróg wojewódzkich nr 303, 304 i 313 oraz drogi gminne.

4 km na południowy zachód od Babimostu znajduje się port lotniczy Zielona Góra-Babimost, który został zbudowany w latach pięćdziesiątych XX w. Przez miasto przebiega linia kolejowa: Zielona Góra - Poznań (zelektryfikowana) - na stacji w Babimoście odgałęzia się bocznica towarowa do lotniska. Czynne są trzy tory, jednak ruch osobowy odbywa się głównie na torze drugim. Na stacji zatrzymują się takie pociągi TLK jak d. "Zielonogórzanin" z Warszawy Wschodniej do Zielonej Góry oraz d. "Bachus" z Gdyni Głównej do Zielonej Góry. Od nowego rozkładu jazdy PKP został zlikwidowany jedyny pociąg kategorii EIC "Lech" przejeżdzający przez Babimost. Na przestrzeni sierpnia i listopada na stacji były prowadzone prace, podczas których zostały wymienione rozjazdy, zwrotnice, wymienione szyny i podkłady na torze numer 2 oraz wysypany nowy tłuczeń. W niedługim czasie jest zaplanowana budowa ekranów dźwiękochłonnych przy przejazdach kolejowych.

[edytuj] Sport

  • LKS Klon Babimost - klub piłkarski.
  • UKS Iskra Babimost - klub uczniowski.

[edytuj] Galeria

  • Zamek na Winnicy w Babimoście, dziś nie istniejący

  • Szkoła Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Babimoście

  • Kościół ewangelicki z XVIII wieku

[edytuj] Miasta partnerskie

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 23.09.2009].
  2. ↑ 2,0 2,1 Krajniak, Jan, Pojezierze lubuskie Międzyrzecz, Świebodzin, Sulęcin, Słubice - Przewodnik, s. 31
  3. ↑ Na Ziemi Ojców, Rocznik Ziem Zachodnich i Północnych, 1962, Towarzystwo Rozwoju Ziem Zachodnich, str. 171
  4. ↑ Krajniak, Jan, Pojezierze lubuskie Międzyrzecz, Świebodzin, Sulęcin, Słubice - Przewodnik, s. 32
  5. ↑ Na podstawie danych ze spisu powszechnego z 1905 r., wg deklarowanego języka ojczystego i religii; nie sklasyfikowano osób deklarujących więcej niż jeden język ojczysty, Gemeindelexikon für das Königreich Preußen. Heft V. Provinz Posen, Berlin 1908.
  6. ↑ Oficjalna strona Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. [dostęp 25.08.2008].
  7. ↑ Porozumienie o współpracy partnerskiej

[edytuj] Bibliografia

  1. Krajniak, Jan, Pojezierze lubuskie Międzyrzecz, Świebodzin, Sulęcin, Słubice - Przewodnik, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1976

[edytuj] Linki zewnętrzne


p • d • e
Miasta województwa lubuskiego
POL województwo lubuskie COA.svg
p • d • e
Gmina Babimost
Siedziba gminy: Babimost
Sołectwa Herb gminy Babimost
Miejscowości niesołeckie
p • d • e
Powiat zielonogórski
Miasta Herb powiatu zielonogórskiego
Gminy miejsko-wiejskie
Gminy wiejskie