Dragacz – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Dragacz | |
 |
|
| Państwo |  Polska |
| Województwo | kujawsko-pomorskie |
| Powiat | świecki |
| Gmina | Dragacz |
| Liczba ludności (2006) | 610 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 52 |
| Kod pocztowy | 86-134 |
| Tablice rejestracyjne | CSW |
|
Położenie na mapie Polski
  Dragacz
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dragacz – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Dragacz.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego. Obecnie miejscowość jest siedzibą gminy Dragacz.
W 1592 roku w miejscowości osiedlili się mennonici. Mieli oni za zadanie zagospodarować obszary w dolinie Wisły, która dotąd często była zalewana przez rzekę. Osiedlali się oni na tych ziemiach na prawie holenderskim. Oznacza to, że mogli oni czerpać zyski z tytułu dzierżawy, ale bez prawa do własności ziemi i bez możliwości nabycia jej przez zasiedzenie[1].
Znajduje się tutaj drewniana chata pomennonicka z 1740 roku.
W tej wsi rośnie dąb szypułkowy o obwodzie 620 cm powołany w 1991 roku pomnikiem przyrody[2].
Przypisy
- ↑ miasto-nowe.com: Osadnictwo holederskie w Dolinie Wisły (pol.). [dostęp 2012-01-14].
- ↑ Rozporządzenie nr 11/91 Wojewody Bydgoskiego z dnia 1 lipca 1991 roku
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi