Epigraf – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Epigraf (gr. napis) – inskrypcja, napis umieszczony na rzeźbie, wykuty w kamieniu lub wyryty w metalu lub drewnie.
Element architektoniczny umieszczony na pomniku, grobowcu, budowli lub tablicach pamiątkowych, erekcyjnych, wotywach itp. Stosowany jest od czasów starożytnych celem upamiętnienia różnych osób lub zdarzeń. Badaniem epigrafów zajmuje się epigrafika.
[edytuj] Źródła
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 45. ISBN 83-85001-89-1.