Ewa Kopacz – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Ewa Kopacz | |
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | 3 grudnia 1956 Skaryszew |
| Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Poprzednik | Grzegorz Schetyna |
| Minister zdrowia | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 16 listopada 2007 do 7 listopada 2011 |
| Poprzednik | Zbigniew Religa |
| Następca | Bartosz Arłukowicz |
Ewa Bożena Kopacz z domu Lis (ur. 3 grudnia 1956 w Skaryszewie) – polska lekarka pediatra, samorządowiec, polityk. Od 2001 posłanka na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, w latach 2007–2011 minister zdrowia w pierwszym rządzie Donalda Tuska, wiceprzewodnicząca Platformy Obywatelskiej. Od 2011 marszałek Sejmu VII kadencji.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ewa Kopacz jest córką Mieczysława i Krystyny Lisów. Wychowywała się w Radomiu, gdzie ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej. W 1981 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie; jest specjalistką drugiego stopnia w zakresie medycyny rodzinnej i pierwszego stopnia w zakresie pediatrii. Następnie rozpoczęła praktykę lekarską w Szydłowcu, gdzie do 2001 kierowała miejscowym zakładem opieki zdrowotnej.
W 1998–2001 pełniła funkcję radnej sejmiku mazowieckiego. Należała do Unii Wolności (kierowała strukturami tej partii w województwie radomskim). W 2001 przeszła do PO. Z ramienia tego ugrupowania sprawowała mandat posłanki IV kadencji, reprezentując radomski okręg wyborczy.
Ponownie została wybrana do Sejmu V kadencji, w którym objęła stanowisko przewodniczącej Komisji Zdrowia. W tzw. gabinecie cieni PO (utworzonym 13 stycznia 2006) powołano ją na stanowisko rzeczniczki ds. zdrowia. Pełniła obowiązki przewodniczącej mazowieckich struktur Platformy Obywatelskiej.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci została posłanką, otrzymując 39 155 głosów. 16 listopada 2007 została powołana na stanowisko minister zdrowia. W 2009 sprzeciwiła się zakupowi przez polski rząd niesprawdzonych i kosztownych szczepionek przeciwko tzw. świńskiej grypie w okresie pandemii, którą ogłosiła WHO (co do której pojawiły się podejrzenia, że może być w zmowie z koncernami farmaceutycznymi[1])[2].
W wyborach w 2011 uzyskała mandat posłanki VII kadencji – dostała 41 554 głosy[3]. 7 listopada 2011 została odwołana ze składu Rady Ministrów[4]. Następnego dnia została wybrana na marszałka Sejmu[5] – w głosowaniu wzięło 453 posłów, z czego 300 poparło ją, a 150 głosowało za kontrkandydaturą Marka Kuchcińskiego z PiS. Jest pierwszą kobietą w historii polskiego Sejmu na tym stanowisku.
[edytuj] Życie prywatne
Jest rozwódką. Jej mężem był prokurator Marek Kopacz, z którym rozwiodła się w 2008[6]. Mają córkę Katarzynę[7].
Przypisy
- ↑ Świńska grypa, zmowa i spiski. wyborcza.pl, 8 stycznia 2010. [dostęp 12 grudnia 2011].
- ↑ Marcin Bojanowski: Gigantyczny rachunek za świńską grypę. wyborcza.pl, 26 marca 2010. [dostęp 8 listopada 2011].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 8 listopada 2011].
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 101, poz. 1021
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 100, poz. 1008
- ↑ Gol Zanettiego uratował życie byłemu mężowi Ewy Kopacz. onet.pl, 9 listopada 2011. [dostęp 9 listopada 2011].
- ↑ Sebastian Sulowski, Katarzyna Karpa: Jak się rozwiodła Ewa Kopacz. dziennik.pl, 9 lipca 2008. [dostęp 9 listopada 2011].
[edytuj] Bibliografia
- Strona sejmowa posła VI kadencji. [dostęp 8 listopada 2011].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Ewa Kopacz – strona prywatna. [dostęp 8 listopada 2011].
|
|||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
