Poznaj przeszłość Warszawy

Portal:
Film

Film fabularny – film fikcji, film aktorski przeznaczony głównie do wyświetlania w kinach. Jeden z głównych rodzajów filmowych obok filmu animowanego, filmu dokumentalnego i filmu oświatowego. Posiada fabułę, czyli dramaturgiczną, najczęściej wielowątkową opowieść.

Za pierwszy film fabularny uważa się krótki obraz braci Lumière Polewacz polany (franc. L'arroseur arrose lub Le jardinier) z 1895 r. Za ojca fabuły uważany jest Georges Méliès.

Gatunki komercyjnego filmu fabularnego to między innymi: film komediowy, dramat, melodramat, western, horror, musical, thriller, film sensacyjny, film gangsterski, kryminał, film science-fiction, film fantasy, film płaszcza i szpady, film historyczny, komedia romantyczna, film wojenny, film szpiegowski, film familijny, film erotyczny .

[edytuj] Wybrane szkoły, kierunki i nurty filmowe

• ekspresjonizm niemiecki, m.in.: Robert Wiene (Gabinet doktora Caligari), Friedrich Murnau (Dr Jekyll i Mr Hyde, Nosferatu – symfonia grozy), Fritz Lang (Zmęczona śmierć, Doktor Mabuse, Nibelungi, Metropolis), Georg Wilhelm Pabst (Atlantyda), Paul Wegener (Golem)
• radziecki socrealizm, m.in.: Siergiej Eisenstein (Pancernik Potiomkin, Październik: 10 dni, które wstrząsnęły światem, Stare i nowe, Que viva Mexico, Aleksander Newski, Ivan Groźny); Wsiewołod Pudowkin (Matka, Burza nad Azją, Koniec Sankt Petersburga), Ołeksandr Dowżenko (Ziemia)
• amerykański film noir – czarny film gangsterski lat 40. i 50. XX wieku, np. Asfaltowa dżungla, Jestem niewinny, Sokół maltański, Kobieta w oknie, Laura, Żegnaj, laleczko, Podwójne ubezpieczenie, Gilda, Wielki sen, Listonosz zawsze dzwoni dwa razy, Tajemnica jeziora, Dama z Szanghaju
• neorealizm włoski, m.in.: Luchino Visconti (Opętanie, Ziemia drży), Roberto Rossellini (Rzym, miasto otwarte, Paisa), Vittorio De Sica (Dzieci ulicy, Złodzieje rowerów, Cud w Mediolanie, Umberto D), Giuseppe de Santis (Gorzki ryż, Nie ma pokoju pod oliwkami, Rzym, godzina 11.), Pietro Germi (Pod niebem Sycylii, Droga nadziei)
• brytyjskie kino młodych gniewnych, wywodzące się z dokumentalnego, m.in. Free Cinema: Karel Reisz (Z soboty na niedzielę), Lindsay Anderson (Sportowe życie), Tony Richardson (Miłość i gniew, Smak miodu, Samotność długodystansowca), John Schlesinger (Rodzaj miłości, Billy kłamca, Darling (film))
• francuska nowa fala, m.in.: Alain Resnais (Hiroszima, moja miłość); Jean-Luc Godard (Do utraty tchu, Męski-żeński, Claude Chabrol, Kuzyni); François Truffaut (Czterysta batów)
• samurajskie kino japońskie, m.in. Akira Kurosawa (Ran, Rashōmon, Siedmiu samurajów, Tron we krwi, Rudobrody), Masaki Kobayashi (Harakiri, Bunt, Kwaidan)
• kino szwedzkie, m.in. Ingmar Bergman (Tam, gdzie rosną poziomki, Szepty i krzyki, Persona, Siódma pieczęć); Bo Wideberg (Moja siostra, moja miłość), Lukas Moodysson (Fucking Åmål, Tylko razem, Lilja 4-ever)
• szkoła czeska, m.in.: Miloš Forman (Czarny Piotruś, Miłość blondynki, Pali się, moja panno); Jiří Menzel (Pociągi pod specjalnym nadzorem, Kapryśne lato), Vera Chytilova (O czymś innym, Owoce rajskich drzew spożywamy)
• szkoła polska, m.in.: Andrzej Wajda (Pokolenie, Kanał, Popiół i diament)), Andrzej Munk (Człowiek na torze, Eroica, Zezowate szczęście), Stanisław Różewicz (Świadectwo urodzenia, Wolne miasto), Kazimierz Kutz (Krzyż Walecznych, Ludzie z pociągu), Wojciech Jerzy Has (Pożegnania, Jak być kochaną), Tadeusz Konwicki (Ostatni dzień lata), Czesław Petelski (Baza ludzi umarłych), Jerzy Kawalerowicz (Pociąg), Stanisław Lenartowicz (Zimowy zmierzch)
• polskie kino moralnego niepokoju, m.in.: Krzysztof Kieślowski (Amator), Krzysztof Zanussi (Barwy ochronne), Agnieszka Holland (Aktorzy prowincjonalni), Feliks Falk (Wodzirej), Antoni Krauze (Palec Boży), Janusz Kijowski (Indeks, Wojciech Marczewski (Dreszcze)
• duńska Dogma 95, m.in.: Lars von Trier (Idioci), Thomas Vinterberg (Uroczystość), Harmony Korine (Julien Donkey-Boy), Lone Scherfig (Włoski dla początkujących)
• kino irańskie, m.in. Majid Majid (Dzieci niebios), Abbas Kiarostami (Smak wiśnii, Uniesie nas wiatr, Bilety), Mohsen Machmalbaf (Dywan, Cisza, Chwila niewinności)
• kino bollywoodzkie, m.in. Ramesh Sippy (Sholay), Karan Johar (Żona dla zuchwałych, Czasem słońce, czasem deszcz), Farah Khan (Jestem przy tobie, Om Shanti Om)

Najpopularniejsze kinowe filmy fabularne produkowane są w Stanach Zjednoczonych w wytwórniach w dzielnicy Los Angeles, Hollywood. Film amerykański posiada od wielu lat dominującą pod względem sprzedaży pozycję na rynkach światowych. Pod względem ilości produkcji filmowej pierwszą pozycję posiada przemysł filmowy Indii, Bollywood.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Filmweb.pl – największy polski portal zawierający informacje o filmach kina światowego i ich twórcach, od początków kina do dnia dzisiejszego
• Filmpolski.pl – Internetowa Baza Filmu Polskiego portal prowadzony przez Łódzką Szkołę Filmową zawierający podstawowe informacje o prawie wszystkich polskich filmach i ich realizatorach
• Film.org.pl – Klub Miłośników Filmu
• Kinopolska.pl – portal Kino Polska - portal Telewizji Kino RP
• IMDb.com – The Internet Movie Database największy światowy portal zawierający informacje o filmach kina światowego i ich twórcach, od początków kina do dnia dzisiejszego