Poznaj przeszłość Warszawy

Głogów – Wikipedia, wolna encyklopedia

Głogów – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w woj. dolnośląskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Głogów
Herb Flaga
Herb Głogowa Flaga Głogowa
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat głogowski
Gmina gmina miejska
Założono X wiek
Prawa miejskie 1253
Prezydent miasta Jan Zubowski
Powierzchnia 35,11 km²
Wysokość (rynek Starego Miasta)
85,5 m n.p.m.
Ludność (30.06.2010)
• liczba
• gęstość
67 764[1]
1 933,9 os./km²
Strefa numeracyjna
 (+48) 76
Kod pocztowy 67-200, 67-202 do 67-206 i 67-210
Tablice rejestracyjne Białe (DGL), Czarne (LGI,LCI,LII,LGJ,LCJ)
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Głogów"
Głogów
51°39′33″N 16°04′50″E / 51.65917, 16.08056Na mapach: 51°39′33″N 16°04′50″E / 51.65917, 16.08056
TERC
(TERYT)		 5020203011
SIMC 0954082
Urząd miejski
Rynek 10
67-200 Głogów
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Głogów w Wikisłowniku
Strona internetowa

Głogów (łac. Glogovia, niem. Glogau, czes. Hlohov) – miasto i gmina w zachodniej Polsce, na Śląsku (Dolnym Śląsku), w województwie dolnośląskim, siedziba powiatu głogowskiego gminy wiejskiej Głogów. Położone nad rzeką Odrą. Głogów jest szóstym co do wielkości miastem w województwie .

Miasto położone jest na obszarze Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego.

Według danych z 30 czerwca 2010 miasto posiadało 67 764 mieszkańców.

Spis treści

[edytuj] Geografia

Question book-4.svg
 Ta sekcja od 2009-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Głogów usytuowany jest w północnej części woj. dolnośląskiego, na pograniczu Pradoliny Barucko-Głogowskiej i Wzgórz Dalkowskich. Prawie w całości obecne miasto leży na lewym brzegu Odry, choć kiedyś jego zasadniczy trzon znajdował się na Ostrowie Tumskim otoczonym ramionami rzeki. Występują tu dwie jednostki morfologiczne:

Sąsiednie gminy: Głogów (wiejska), Kotla, Żukowice, Jerzmanowa, Szlichtyngowa.

Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 35,11 km²[2]. Miasto stanowi 7,98% powierzchni powiatu.

W tym[potrzebne źródło]:

  • użytki rolne – 36,5%:
    • grunty orne – 25,8%
    • łąki – 6,0%
    • pastwiska – 4,3%
    • sady – 0,4%
  • lasy – 0,4%.

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. legnickiego.

[edytuj] Podział zabudowy

Podział na osiedla[3]

Głogów składa się z następujących osiedli: Brzostów, Chrobry, Hutnik, Kopernik, Kościuszki, Nosocice, Piastów Śląskich, Śródmieście, Żukowice, Słoneczne, Krzepów, Paulinów[3].

[edytuj] Turystyka

Przez miasto przebiega Wielkopolska Droga św. Jakuba i Dolnośląska Droga św. Jakuba – odcinek szlaku pielgrzymkowego do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii.

[edytuj] Środowisko przyrodnicze

Walory przyrodnicze miasta stanowią: szata roślinna i zwierzęca, gleby, wody i urozmaicony krajobraz. System zieleni tworzą parki (wokół Starego Miasta i kanału Sępolno), zieleń łęgowa nad Odrą i Ostrowie Tumskim, niewielkie kompleksy lasów, ogrody działkowe oraz w ostatnich latach system zieleni izolacyjnej wokół hut miedzi. W obrębie miasta znajdują się szesnaście pomników przyrody[4]. Tereny nadodrzańskie stanowią biologicznie czynne kompleksy i są ostoją ptactwa wodnego. Podstawowe kompleksy roślin występują w następujących głównych grupach (W.Szafer):

  • roślinność dna doliny Odry, którą tworzą zarośla wierzbowe. Wyższe terasy doliny Odry zajmują przeważnie łąki i lasy (przeważnie liściaste),
  • roślinność Wzgórz Dalkowskich, w pobliżu których przebiegają granice naturalnych zasięgów drzew (świerk górski, jodły, olszy szarej). Wzgórza porastają lasy świerkowe i bukowe,
  • na południe i południowy zachód od pasa Wzgórz Dalkowskich rozciąga się jednostajnie płaska kraina torfowisk,

Lasy w Głogowie zajmują ok. 30 ha[potrzebne źródło]. Nie tworzą one zwartego kompleksu i w niewielkich skupiskach rozmieszczone są na obrzeżach miasta, głównie w pasie nadodrzańskim. Dominują lasy liściaste. Wśród lasów najwięcej cech naturalnych mają łęgi.

Jakość środowiska wpływa znacząco na samopoczucie i zdrowie jego mieszkańców. Ogólnie w ostatnich latach ulega poprawie. Inwestycje proekologiczne w Hucie Miedzi ("Modernizacja Wydziału Ołowiu","Instalacja odsiarczania elektrociepłowni HM "Głogów") oraz coraz częstsze wykorzystywanie do celów grzewczych i technologicznych paliw ekologicznych ograniczyły emisję zanieczyszczeń do atmosfery.

Odra w Głogowie

[edytuj] Demografia

Question book-4.svg
 Ta sekcja od 2009-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
  • Wykres liczby ludności miasta Głogów na przestrzeni ostatnich 70 lat.

Największą populację Głogowa odnotowano w 1996 r. – wg danych GUS 74 390 mieszkańców. Od 1996 roku liczba mieszkańców Głogowa spadła o 6 374 tysięcy osób, spowodowane ujemnym saldem migracji.

Kolejny rok z rzędu liczba mieszkańców Głogowa utrzymuje się poniżej 70 000 osób. Kobiet jest o 2 302 więcej niż mężczyzn. Czasowo na terenie miasta zameldowane są 1 122 osoby. W porównaniu z 2007 liczba mieszkańców zmalała o 506 osób (w 2007 r. było ich 69 978).

W 2008 urodziło się 790 dzieci, o 53 dzieci więcej rok wcześniej (w 2007 r. było ich 737). W tym samym okresie zmarło 510 osób. Przyrost naturalny wynosi więc 280 osób, a spadek liczby mieszkańców jest wynikiem migracji, głównie ludzi młodych, poza Głogów. Ma to związek z pozostawaniem wykształconych młodych ludzi w dużych miastach, siedzibach uczelni oraz z budowaniem domów na terenie ościennych gmin, głównie: Gmina Głogów, Gmina Jerzmanowa, Gmina Radwanice, Gmina Grębocice.

Informacja o ludności Głogowa na dzień 31.12.2010 r.

Liczba mieszkańców Głogowa zameldowanych na pobyt stały - 68 811 , w tym 56 cudzoziemców zameldowanych na pobyt stały. W porównaniu z rokiem 2009 liczba mieszkańców zmalała o 341 osób (w 2009 r - 69152 osoby). Liczba osób z podziałem na płeć: kobiet - 35 702, mężczyzn - 33 109 (kobiet jest o 2.593 więcej niż mężczyzn). Na pobyt czasowy na terenie Głogowa zameldowanych jest 1477 osób[5].

W roku 2010 urodziło się 779 dzieci (w roku 2009 - 787 dzieci) tj. o 8 dzieci mniej niż w roku 2009, w tym : chłopcy - 369, dziewczynki - 410

Zmarło 500 osób (w roku 2009 - 486 osób tj. więcej o 14 osób). Przyrost naturalny wynosi więc 279 osób.

Spadek liczby mieszkańców jest wynikiem migracji głównie ludzi młodych, poza Głogów. Ma to związek z pozostawaniem wykształconych młodych ludzi po ukończeniu studiów, w dużych miastach, jak również z wyprowadzeniem się poza Głogów, w związku z budową domów na terenie ościennych gmin, głównie : Głogów, Jerzmanowa, Radwanice, Grębocice, Serby.

Jako populacja mieszkańcy Głogowa wyraźnie się starzeją : - liczba mieszkańców w wieku 18 lat i więcej wynosi 56 677 osób, w tym: kobiet 29 746 , mężczyzn 26 931 , - liczba mieszkańców do 18 roku życia wynosi - 12 134 osoby - liczba osób najstarszych w wieku 70 lat i więcej - 4580 w tym kobiet 2905, mężczyzn 1675. - Liczba mieszkańców w wieku 90 lat i więcej 104 osoby, w tym kobiet 87, mężczyzn 17.

Najwięcej żyjących mieszkańców jest w grupie urodzonych: - w 1955 roku - 1391 osób, w tym 609 mężczyzn i 782 kobiet , - w 1951 roku - 1374 osoby, w tym 640 mężczyzn i 734 kobiet - w 1953 roku - 1364 osoby, w tym 621 mężczyzn i 743 kobiet - w 1952 roku - 1350 osób , w tym 637 mężczyzn i 713 kobiet - w 1977 roku - 1344 osoby, w tym 695 mężczyzn i 649 kobiet - w 1981 roku - 1298 osoby, w tym 643 mężczyzn i 655 kobiet - w 1978 roku - 1297 osób, w tym 685 mężczyzn i 612 kobiet - w 1980 roku - 1285 osób, w tym 673 mężczyzn i 612 kobiet

Od 2006 roku liczba urodzeń przedstawia się następująco: 2001 r. - 605 dzieci 2002 r. - 598 dzieci 2003 r. - 577 dzieci 2004 r. - 628 dzieci 2005 r. - 676 dzieci 2006 r. - 743 dzieci 2007 r. - 737 dzieci 2008 r. - 790 dzieci 2009 r. - 787 dzieci 2010 r. - 779 dzieci

Najwięcej mieszkańców mieszka na ulicach: Kosmonautów Polskich - 3877 Armii Krajowej - 2743 Orbitalnej - 2569 Obrońców Pokoju - 2538 Aleja Wolności - 2441 Gwiaździstej - 2313 Istnieją również ulice, gdzie mieszka tylko kilka osób , np. Brzozowa, Bukowa, Dobra, Geodezyjna, Kossaka, Bolesława Wysokiego, Konopnickiej, Krawiecka, Księdza Novarese, Nadbrzeżna, Narciarska, Piaskowa, Topolowa, Wierzbowa.

Panorama Głogowa z wieży zamkowej – marzec 2007
Panorama Głogowa z wieży zamkowej – wrzesień 2009

W załączeniu wykaz ulic z podaną liczbą mieszkańców – WYKAZ

Ogółem jest w mieście 257 ulic i placów[5].

W mieście wyodrębniono 11 osiedli mieszkaniowych[3]. Liczba mieszkańców poszczególnych osiedli wynosi obecnie[5]:

  • Brzostów – 811
  • Chrobry – 7 210
  • Hutnik – 8 000
  • Kopernik – 21 106
  • Kościuszki – 2 835
  • Nosocice – 1 550
  • Piastów Śląskich – 11 300
  • Przemysłowe – 4 910
  • Słoneczne – 3 350
  • Śródmieście – 8 400
  • Krzepów - Nie wiadomo

[edytuj] Toponimika nazwy miasta

Głogów wśród innych nazw śląskich miejscowości w urzędowym pruskim dokumencie z 1750 roku wydanym w języku polskim w Berlinie.[6]

Nazwa miasta pochodzi od słowa glogh, które oznacza cierń lub kolec. Początkowo głogiem nazywano wszystkie krzewy kłujące, aby z czasem zawęzić tę nazwę do jednej rośliny głogu[7]. Na przestrzeni dziejów występowały następujące formy nazwy miasta: Glogau (od XI do XX w.), Glogou (XII-XIV w.), Glogow (XII-XIV w.), Glogouia, Glogovia (XIII w.), Gross-Glogau (XV-XIX w.). W pruskim urzędowym dokumencie z 1750 roku wydanym języku polskim w Berlinie przez Fryderyka Wielkiego miasto wymienione jest pośród innych śląskich miejscowości jako Glogow.[8]. Późniejsza nazwa niemiecka Glogau jest zgermanizowaną nazwą pierwotnej słowiańskiej i nie ma ona znaczenia w języku niemieckim. Stała się ona urzędową nazwą miasta dopiero po zajęciu Śląska przez Prusy w wyniku trzech wojen śląskich z Austrią[potrzebne źródło].

[edytuj] Historia

Zamek Książąt Głogowskich
Kolegiata na Ostrowie Tumskim
Stare Miasto
Ruiny kościoła św. Mikołaja

Przypuszcza się, że osada Lugidunum z mapy Ptolemeusza może być Głogowem. Miejscowość Lugidunum została odwzorowana w dziele "Geografia" Klaudiusza Ptolemeusza z lat 142-147 naszej ery[9]. O tym, że miejscowość ta była Głogowem, informuje kompendium Lexicon Universale[10] oraz wynika to z jej położenia względem innych zidentyfikowanych miejscowości Śląska. Inne źródła identyfikują jednak Lugidunum z Legnicą.

Głogów jest jednym z najstarszych miast Polski. Gród założony został już w X w., przez słowiańskie plemię Dziadoszan. Był położony na prawym brzegu Odry i zbudowany był z kamieni, drewna i ziemi. Został on zdobyty przez Mieszka I, który stworzył nowy gród w okolicach obecnego Ostrowa Tumskiego.

Pierwsze wzmianki o Głogowie pochodzą z 845, z mapy Europy Geografa Bawarskiego. W latach 1010 i 1017 wojska niemieckie Henryka II znalazły się dwukrotnie pod Głogowem. Do oblężenia grodu jednak nie doszło, o czym wspomina Thietmar z Merseburga[11][12]. Najsłynniejszą z walk o Głogów jest obrona miasta w 1109 r. przed wojskami cesarza Henryka V.

Information icon.svg Osobny artykuł: Obrona Głogowa.

W roku 1157 Głogów zdobyty został przez Fryderyka I Barbarossę, który spalił gród.

W roku 1180, pod rządami Konrada Laskonogiego, syna Władysława Wygnańca, odbudowany Głogów stał się stolicą księstwa głogowskiego, zaś w 1253 Konrad I kazał założyć w miejscu istniejących na lewym brzegu rzeki osad miejscowość z prawem miejskim magdeburskim.

W XVI w. wymarła głogowska linia Piastów śląskich, której ostatnim przedstawicielem był Jan II Szalony. W latach 1491-1506 rządzili tu Jagiellonowie, Jan Olbracht i Zygmunt Stary, późniejsi królowie polscy. Później zaś miasto poddane zostało Habsburgom. W połowie XVII w., w czasie wojny trzydziestoletniej, Głogów zamieniony został w twierdzę. Był oblegany i zdobywany przez wojska pruskie, francuskie, rosyjskie, szwedzkie i austriackie. Od roku 1740 podlegał pruskim Hohenzollernom. W czasie wojen napoleońskich kwaterowały tu polskie oddziały Henryka Dąbrowskiego, szwadrony 4. płku strz. konnych Księstwa Warszawskiego, odwiedził go również trzykrotnie sam Napoleon. Umocnienia twierdzy zahamowały na wiele lat rozwój miasta.

W XIX w. starano się o zniesienie umocnień, lecz dopiero w 1873 r. udało się przesunąć ich granice na wschód, a w 1902 zostały one zniesione, co umożliwiło normalny jego rozwój. W 1939 r. Głogów liczył 33000 mieszkańców.

W 1945 miasto zostało ponownie zamienione w twierdzę przez władze niemieckie. Głogów był przez 6 tygodni oblegany przez wojska radzieckie i został w 95 procentach zniszczony. W wyniku postanowień konferencji jałtańskiej miasto zostało przyłączone do Polski i w maju 1945 przybyli do Głogowa pierwsi powojenni osadnicy, którzy zastali jedynie ruiny i zgliszcza. Odbudowa miasta nie została dokończona do tej pory. Gwałtownemu przeobrażeniu i rozwojowi uległo dopiero po decyzji o budowie huty miedzi, zapoczątkowanej w 1967 r. Huta jest wciąż największym zakładem przemysłowym miasta.

Od 1945 do 1950 Głogów należał do województwa wrocławskiego, zaś w 1950 włączony został do nowo powstałego województwa zielonogórskiego. Od 1975 do 1998 należał do województwa legnickiego. Do województwa dolnośląskiego należy od reformy administracyjnej w 1999.

[edytuj] Symbole miasta

Flaga Głogowa na ratuszu
  • Flaga Głogowa i barwy Głogowa – Barwami Miasta Głogowa są biel i czerwień. Flagą miasta jest szachownica w kolorach białym i czerwonym o kształcie prostokątnym i liczbie pól 8 x 5. Stosunek szerokości flagi do jej długości wynosi 5:8.
  • Herb Głogowa – Herb przedstawia tarczę dzieloną w krzyż prosty na cztery pola, z małą centralną tarczą, na której pośrodku widnieje złoty inicjał "G" na czerwonym tle. Pierwsze pole tarczy jest niebieskie i przedstawia Madonnę w koronie trzymającą berło i Dzieciątko stojąc na srebrnym półksiężycu. Całość w aureoli promienistej koloru złotego. W drugim polu znajduje się na złotym tle śląski czarny orzeł bez korony, z rozpostartymi skrzydłami. W poprzek na piersi orła widnieje srebrny półksiężyc, na nim krzyż. Trzecie pole czerwone, na nim czarny łeb bawołu zwrócony do przodu. Czwarte pole niebieskie, na nim kruk siedzący na złotej gałęzi z trzema sękami. Kruk skierowany do wewnątrz.

[edytuj] Gospodarka

Question book-4.svg
 Ta sekcja od 2011-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.
Adnotacja: poszuać źródła, że 20% osób czynnych zawodowo pracuje w jednym zakładzie - Hucie Miedzi Głogów.
Pawilony handlowe i targowisko na osiedlu Kopernik

Gmina Miejska Głogów zalicza się do miast o wyraźnie rozwiniętej funkcji przemysłowej, jest jednym z centralnych miast Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego. Głównym sektorem gospodarki jest hutnictwo miedzi. Potencjał ekonomiczny skupiony jest przede wszystkim w jednym przedsiębiorstwie – Hucie Miedzi Głogów, które angażuje około 20% osób czynnych zawodowo[potrzebne źródło].

Sami mieszkańcy przejawiają dużą gospodarność. Świadczy o tym liczba podmiotów gospodarczych zarejestrowanych w mieście. Obecnie jest ich około 7 tys. Dominują branże związane z handlem, obsługą nieruchomości, budownictwem, produkcją i transportem. Najwięcej ludzi pracuje w przemyśle, budownictwie, ochronie zdrowia, handlu i usługach.

Władze lokalne uchwaliły, iż celem strategicznym jest zapewnienie jak najlepszych warunków do zwiększania aktywności gospodarczej w Głogowie poprzez oferowanie korzyści dla inwestorów lokujących działalność gospodarczą na terenie miasta. Jedną z metod stwarzania przez samorządy lokalne zachęt dla inwestorów są ulgi i zwolnienia z podatków lokalnych. Stąd też Rada Miejska w Głogowie w kwietniu 1999 r. wprowadziła zwolnienie z podatku od nieruchomości dla nowo powstałych podmiotów gospodarczych, prowadzących działalność produkcyjną lub usługową. Główne cele jakie Zarząd Miasta chce osiągnąć poprzez wprowadzenie ulg podatkowych, to:

  • zmiana struktury gospodarczej
  • ożywienie gospodarcze Głogowa;
  • przyciągniecie kapitału inwestycyjnego do miasta;
  • tworzenie nowych miejsc pracy[13][14].

W marcu 2008 utworzona została w Głogowie Podstrefa Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej o powierzchni 14,5 ha[15].

[edytuj] Komunikacja

Głogów jest węzłem komunikacyjnym, gdzie krzyżują się szlaki komunikacji drogowej, kolejowej oraz rzecznej.

[edytuj] Komunikacja drogowa

Przez Głogów przebiega droga krajowa nr 12 relacji Łęknica – Żary – Głogów – Leszno – Kalisz – Radom – Lublin – Berdyszcze (Dorohusk). Biegnie ona w Głogowie przez drugie największe rondo w Europie oraz przez jedyny w promieniu kilkudziesięciu kilometrów most na Odrze.

W mieście krzyżuje się kilka dróg wojewódzkich:

Budowana jest Trasa Obwodowa w Głogowie.

[edytuj] Komunikacja kolejowa

Najważniejszą linią przebiegającą przez Głogów jest linia międzynarodowa C-E 59, relacji Szczecin–Głogów–Wrocław–południe Europy. Jej najważniejszy, 2-torowy, zelektryfikowany odcinek Szczecin-Wrocław (linia kolejowa nr 273) posiada długość 356 km (do Głogowa kolej doprowadzono w październiku 1846). Drugą linią jest linia kolejowa nr 14, prowadząca z Żar przez Wschowę do Leszna. Linia ta na odcinku Głogów–Żagań jest aktualnie wyłączona z ruchu pasażerskiego.

W granicach administracyjnych miasta znajdują się cztery czynne stacje kolejowe:

Transport osobowy odbywa się głównie przez stacje Głogów oraz Krzepów. Pozostałe dwie stacje są obecnie powoli wycofywane z użycia.

Głogów posiada regularne połączenia kolejowe z takimi miastami, jak: Świnoujście, Szczecin, Chojna, Kostrzyn, Rzepin, Zielona Góra, Wrocław, Konin, Lubin, Legnica, Ostrów Wielkopolski, Krotoszyn, Opole, Katowice, Kraków oraz Przemyśl.

[edytuj] Komunikacja rzeczna

Głogów położony jest nad rzeką Odrą. Wzdłuż rzeki, na terenie miasta znajdują się dwa porty: port katedralny oraz port zimowy.

[edytuj] Transport osobowy

Głównym podmiotem realizującym autobusowe połączenia międzymiastowe jest głogowska firma Intertrans PKS S.A. Firma ta obsługuje około 90 linii regularnych oraz kilkanaście linii specjalnych. Miasto posiada połączenia m.in. z Częstochową, Gorzowem Wielkopolskim, Kaliszem, Karpaczem, Poznaniem, Warszawą i Wałbrzychem. Usługi z zakresu komunikacji międzymiastowej oferują ponadto prywatni przewoźnicy. Głogów w tym zakresie posiada połączenia z takimi miejscowościami jak: Legnica, Lubin, Polkowice, Sława, Wschowa, Leszno, Poznań, Góra i Rawicz.

[edytuj] Komunikacja miejska

Miejską komunikacją publiczną na terenie miasta zajmuje się spółka miejska Komunikacja Miejska Sp. z o.o. Pojazdy firmy obsługują 8 linii komunikacyjnych miejskich. Ponadto w Głogowie działa wiele korporacji taksówkarskich.

Information icon.svg Osobny artykuł: KM Głogów.

[edytuj] Edukacja

Głogów jest ważnym regionalnym ośrodkiem naukowym. Mieści się tu wiele szkół ponadgimnazjalnych oraz policealnych. Działa jedyne w zachodniej Polsce szkolne obserwatorium astronomiczne. Rozwija się szkolnictwo wyższe, zarówno na studiach dziennych, zaocznych oraz podyplomowych. W Głogowie funkcjonuje 13 przedszkoli publicznych i 4 przedszkola niepubliczne m.in "Promyk" i "Jarzębinka".

Lista szkół w Głogowie:

Szkoły podstawowe:

  • Szkoła Podstawowa Nr 2 im.Gwardii Ludowej, Aleja Wolności 74
  • Szkoła Podstawowa Nr 3 im.Noblistów Polskich, Plac Mieszka I 22
  • Szkoła Podstawowa Nr 6; ul. Kościuszki 18
  • Szkoła Podstawowa Nr 7 im. Stanisława Staszica; ul. Daszyńskiego 11
  • Szkoła Podstawowa Nr 10 im. Mikołaja Kopernika; ul. Andromedy 62
  • Szkoła Podstawowa Nr 12 im. Kawalerów Orderu Uśmiechu ul. Gomółki 43
  • Szkoła Podstawowa Nr 13; ul. Akacjowa 10
  • Szkoła Podstawowa Nr 14 im. Henryka III głogowskiego ul. Królewska 12

Gimnazja:

  • Gimnazjum Nr 1; im. Dzieci Głogowskich; ul. Sikorskiego 11
  • Gimnazjum Nr 2; im. Ireny Sendlerowej; Plac Mieszka I 22
  • Gimnazjum Nr 3; im. Jana z Głogowa ul. Morcinka 2
  • Gimnazjum Nr 4; im. Polskich Odkrywców; ul. Niedziałkowskiego 10
  • Gimnazjum Nr 5; im. Polskich Olimpijczyków; ul. Gwiaździsta 2
  • Gimnazjum Nr 6; ul. Obrońców Pokoju 19

Szkoły ponadgimnazjalne:

  • I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Krzywoustego, ul. Jedności Robotniczej 10
  • II Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika;, ul. Daszyńskiego 15
  • III Liceum Ogólnokształcące im. Bohaterów Westerplatte, ul. Wita Stwosza 3
  • Zespół Szkół z Oddziałami Integracyjnymi, (IV Liceum Ogólnokształcące), ul. Perseusza 5
  • Zespół Szkół Przyrodniczych im. Macieja Rataja (Technikum nr 2), ul. Folwarczna 55
  • Zespół Szkół im. Wyżykowskiego (Technikum Nr 1), ul. Wita Stwosza 3a
  • Zespół Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II, ul. K. Miarki 1
  • Zespół Szkół Samochodowych i Budowlanych, ul. Piastowska 2a
  • Zespół Szkół Zawodowych, Plac Jana z Głogowa 7

Szkoły artystyczne:

  • Szkoła Muzyczna I i II stopnia im. Franciszka Liszta , ul. Jedności Robotniczej 14

Szkoły wyższe:

[edytuj] Zabytki

Głogowski ratusz od południowego zachodu
Zespół Szkół Zawodowych – detal rzeźbiarski
Pomnik Dzieci Głogowskich i Biblioteka Świętego Pielgrzyma z wieży zamku
Information icon.svg Osobny artykuł: Zabytki Głogowa.

Informację turystyczną na terenie miasta prowadzą: Centrum Informacji Turystycznej mieszczące się w Galerii Dworcowej (przy dworcu autobusowym) oraz Wydział Promocji Miasta – Ratusz – Rynek 10.

[edytuj] Budowle świeckie

Information icon.svg Osobny artykuł: Twierdza Głogów.

[edytuj] Obiekty sakralne

[edytuj] Inne

[edytuj] Kultura i sztuka

Ruiny teatru
Miejski Ośrodek Kultury
Kino "Jubilat"

[edytuj] Imprezy kulturalne

Głogów jest miejscem wielu ważnych wydarzeń o charakterze kulturalnym, m.in.:

[edytuj] Organizacje kulturalne

Na terenie miasta działa wiele instytucji i stowarzyszeń upowszechniających kulturę i sztukę wśród mieszkańców miasta i regionu, a także reprezentujących miasto Głogów na arenie krajowej i międzynarodowej. Do najważniejszych podmiotów działających w sferze kultury, zaliczyć można:

Patronem miasta jest św. Mikołaj. Został on patronem miasta z chwilą powstania tu kościoła pw. św. Mikołaja (XIII w.). Przy głogowskiej kolegiacie łączą się dwa etapy szlaku pątniczego do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii: wielkopolski oraz dolnośląski.

[edytuj] Kościoły i związki wyznaniowe

Information icon.svg Osobny artykuł: Struktury wyznaniowe w Głogowie.

Na terenie Głogowa działalność religijna prowadzą następujące kościoły i wspólnoty:

[edytuj] Buddyzm

[edytuj] Chrześcijaństwo

Kościół Chrześcijan Baptystów:

  • Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów, ul. Chopina

Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej:

  • Zbór w Głogowie

Kościół Ewangelicko-Augsburski:

  • Filiał w Głogowie

Kościół Rzymskokatolicki:

Głogów należy do metropolii szczecińsko-kamieńskiej oraz do diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Na terenie miasta znajdują się 2 dekanaty Kościoła rzymskokatolickiego: dekanat Głogów – NMP Królowej Polski, dekanat Głogów – św. Mikołaja. Parafie na terenie Głogowa:


Kościół Zielonoświątkowy:


Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny:


Ukraiński Kościół Greckokatolicki:

  • Parafia Greckokatolicka pw. Św. Michała Archanioła, ul. Staromiejska 17


Wspólnota Kościołów Chrystusowych:


Świadkowie Jehowy:

[edytuj] Media

W Głogowie działają:

[edytuj] Współpraca międzynarodowa

Dzięki aktywnej współpracy głogowskiego samorządu, szkół, stowarzyszeń oraz wielu głogowian z podobnymi podmiotami w miastach partnerskich, Głogów został wyróżniony przez Radę Europy[17]:

Miasta partnerskie[18]: (w nawiasie podany jest rok rozpoczęcia współpracy z danym miastem)

[edytuj] Głogowianie

[edytuj] Głogów piastowski

[edytuj] Glogau

[edytuj] Głogów po 1945 roku

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 30 VI 2010
  2. ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507. 
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Uchwała nr XV/10/88 Miejskiej Rady Narodowej w Głogowie z dnia 28 października 1988 r.
  4. ↑ Uchwała nr XLIV/380/2006 Rady Miejskiej w Głogowie z dnia 24 października 2006 r.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 Raport demograficzny na dzień 31.12.2010 r. [dostęp 2011-10-29].
  6. ↑ Pruski dokument z roku 1750 ustalający urzędowe opłaty na Śląsku – "Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750"
  7. ↑ Głogów – etymologia nazwy. [dostęp 2011-10-29].
  8. ↑ Pruski dokument z roku 1750 ustalający urzędowe opłaty na Śląsku – "Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750"
  9. ↑ LacusCurtius: Ptolemy's Geography — Book II, Chapter 10 (ang.). [dostęp 2011-10-29].
  10. ↑ J. J. Hofmanns 'Lexicon universale' (niem.). [dostęp 2011-10-29].
  11. ↑ Thietmar z Merseburga: Thietmari Merseburgensis episcopi chronicon. Kraków: 2002, s. 383,537. 
  12. ↑ Jak trafnie ocenia ówczesną sytuację R. Holtzmann, w "Geschichte der sächsischen Kaiserzeit", s. 414, Na zdobycie grodów siły niemieckie były zbyt słabe. W tych warunkach jedyną możliwością, która pozostawała Niemcom, było złupienie kraju, co też postanowiono a następnie wykonano, by ratować prestiż Niemiec przed kompromitacją
  13. ↑ Uchwała Rady Miejskiej w Głogowie: pomoc regionalna - Nr VIII/66/2007 z dnia 27 czerwca 2007 r. [dostęp 2011-10-29].
  14. ↑ Uchwała Rady Miejskiej w Głogowie: pomoc de minimis - Nr VIII/67/2007 z dnia 27 czerwca 2007 r. [dostęp 2011-10-29].
  15. ↑ Legnicka Specjalna Strefa Ekonomiczna - Podstrefa: Głogów. [dostęp 2011-10-29].
  16. ↑ Odsłonięcie pomnika i zasadzenie dębów (pol.). gazetalubuska.pl, 2010-09-17. [dostęp 2010-10-19].
  17. ↑ Europejskie laury za aktywną współpracę partnerską. [dostęp 2011-10-29].
  18. ↑ Głogów: Miasta partnerskie. [dostęp 2011-10-29].

[edytuj] Bibliografia

  • Jarosław Kuczer, Szlachta w życiu społeczno-gospodarczym księstwa głogowskiego w epoce habsburskiej (1526-1740), Zielona Góra 2007 http://zbc.uz.zgora.pl/dlibra/doccontent?id=10767&dirids=1
  • Jarosław Kuczer, Wojciech Strzyżewski, Spisy dóbr ziemskich księstwa głogowskiego 1671-1727, Warszawa 2007.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Głogów
p • d • e
Dzielnice Głogowa
Herb Głogowa
p • d • e
Miasta województwa dolnośląskiego
Bardo • Bielawa • Bierutów • Bogatynia • Boguszów-Gorce • Bolesławiec • Bolków • Brzeg Dolny • Bystrzyca Kłodzka • Chocianów • Chojnów • Duszniki-Zdrój • Dzierżoniów • Głogów • Głuszyca • Góra • Gryfów Śląski • Jawor • Jaworzyna Śląska • Jedlina-Zdrój • Jelcz-Laskowice • Jelenia Góra • Kamienna Góra • Karpacz • Kąty Wrocławskie • Kłodzko • Kowary • Kudowa-Zdrój • Lądek-Zdrój • Legnica • Leśna • Lubań • Lubawka • Lubin • Lubomierz • Lwówek Śląski • Mieroszów • Międzybórz • Międzylesie • Milicz • Mirsk • Niemcza • Nowa Ruda • Nowogrodziec • Oborniki Śląskie • Oleśnica • Olszyna • Oława • Piechowice • Pieńsk • Pieszyce • Piława Górna • Polanica-Zdrój • Polkowice • Prochowice • Prusice • Przemków • Radków • Siechnice • Sobótka • Stronie Śląskie • Strzegom • Strzelin • Syców • Szczawno-Zdrój • Szczytna • Szklarska Poręba • Ścinawa • Środa Śląska • Świdnica • Świebodzice • Świeradów-Zdrój • Świerzawa • Trzebnica • Twardogóra • Wałbrzych • Wąsosz • Węgliniec • Wiązów • Wleń • Wojcieszów • Wołów • Wrocław • Zawidów • Ząbkowice Śląskie • Zgorzelec • Ziębice • Złotoryja • Złoty Stok • Żarów • Żmigród
 Herb województwa dolnośląskiego
p • d • e
Powiat głogowski
Miasta
Głogów
 Powiat głogowski
Gminy miejskie
Głogów
Gminy wiejskie