Poznaj przeszłość Warszawy

Głogówek – Wikipedia, wolna encyklopedia

Głogówek – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Głogówek
Herb Flaga
Herb Głogówka Flaga Głogówka
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat prudnicki
Gmina Głogówek
gmina miejsko-wiejska
Założono XI wiek
Prawa miejskie 1275
Burmistrz Andrzej Jan Kałamarz
Powierzchnia 22,06 km²
Wysokość 212 m n.p.m. m n.p.m.
Ludność (2008)
• liczba
• gęstość

5755
267,6 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 77
Kod pocztowy 48-250
Tablice rejestracyjne OPR
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Głogówek"
Głogówek
50°20′38″N 17°52′02″E / 50.34389, 17.86722Na mapach: 50°20′38″N 17°52′02″E / 50.34389, 17.86722
TERC
(TERYT)
5162310024
Urząd miejski
Rynek 1
48-250 Głogówek
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Głogówek w Wikisłowniku
Strona internetowa
Ratusz Głogówka
Na dziedzińcu zamkowym
Budynek bramny
Ozdobny portal budynku bramnego

Głogówek (dodatkowa nazwa w j. niem. Oberglogau, śl-niem. Kraut Glôge, cz. Horní Hlohov, łac. Glogovia minor) – miasto w Polsce położone na Górnym Śląsku, w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Głogówek. Leży nad rzeką Osobłogą. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do dawnego województwa opolskiego.

Według danych z 30 czerwca 2008 miasto liczyło 5755 mieszkańców[1].

Spis treści

[edytuj] Historia

Głogówek to jedno z najstarszych miast Górnego Śląska. Pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1079 ze źródeł ruskich[potrzebne źródło].

Miasto najpierw znajdowało się w rękach Piastów śląskich, później niemieckiej dynastii cesarskiej Habsburgów, następnie rodu von Oppersdorffów. W 1655 r. w czasie potopu szwedzkiego znalazł tutaj schronienie król polski Jan Kazimierz wraz z rodziną. W 1806 r. gościem był Ludwig van Beethoven, który hrabiemu Franzowi von Oppersdorff zadedykował IV symfonię. W Głogówku urodził się m.i. Johann Sedlatzek (*1789 +1866), znany w ówczesnej Europie flecista, światowej sławy wirtuoz, oraz członek Instytutu Filharmonialnego w Wiedniu oraz żyjący w XX w. kompozytor Gerhard Strecke.

  • 1223 – wzmiankowany jako wieś[2]
  • 1264 – Władysław opolski ufundował klasztor franciszkanów i nadał prawo niemieckie oraz ściągnął kolonistów niemieckich.
  • 1275 – nadano prawa miejskie.
  • 1283-1313 – Bolko I opolski obrał Głogówek za swą siedzibę. Wcześniej stał tu gród wczesnopiastowski. Po śmierci Bolka z podziału opolskiego księstwa miasto przypadło jego synowi, Bolesławowi.
  • 1291 – Po złożeniu hołdu lennego poprzez księcia Bolka I królowi czeskiemu i niemieckiemu księciu elektorowi Wacławowi II (*1271+1305), księstwo opolskie, a w tym i Głogówek, podlegają koronie czeskiej i pośrednio Rzeszy rzymsko-niemieckiej.
  • 1373 – prawa miejskie magdeburskie.
  • 1379 – zbudowano kolegiatę.
  • 1 poł. XV w. – książę głogówecki Bolko V gnębił mieszczan niemieckich, a popierał utrakwistów – reformatorów czeskich, którzy w czas wojen husyckich opanowali Głogówek.
  • 1532 – zmarł Jan Dobry, ostatni z Piastów opolskich. Dzielnicę zajął Georg von Hohenzollern, margrabia Ansbach.
  • 1643 – Szwedzi w trakcie oblężenia zniszczyli miasto.
  • 1655 – Jan Kazimierz z królową Marią Ludwiką schronili się przed Szwedami w Głogówku.
  • 1741 – w wyniku I Wojny śląskiej między Prusami, a Austrią miasto wraz ze Śląskiem weszło w granice Prus.
  • 1765 – pożar strawił miasto.
  • na początku XIX wieku w Głogówku nadal dominował język polski[3].
  • 1806 – goszczący u Oppersdorffów Ludwig van Beethoven komponował tu IV i V symfonię.
  • XIX w. – rozwinęło się sadownictwo i warzywnictwo oraz powstały cukrownia i roszarnia lnu.
  • 1876 – doprowadzono kolej.
  • 1921 – Plebiscyt decydujący o przynależności państwowej Górnego śląska. W Głogówku za przynależnością do Niemiec głosuje 96% mieszkańców (5.093), 4% mieszkańców (226) głosuje za Polską. W głogóweckim obwodzie wyborczym wygrywa opcja niemiecka z 88 procentami (za przynależnością do Polski głosowało 12%).
  • 1945 – po utracie przez Niemcy Śląska po przegraniu II wojny światowej w granicach Polski

[edytuj] Zabytki

  • kolegiata św. Bartłomieja z 1350 r. Rzadko spotykana gotycka architektura z barokowym wystrojem wnętrza z freskami Franciszka Sebastiniego i sztukateriami Jana Schuberta. Kościół nazywany jest Perłą Opolskiej Ziemi.
  • kaplica Oppersdorffów w kościele parafialnym z 1400 r. Wewnątrz alabastrowy nagrobek i sklepienie z kamiennymi wspornikami.
  • manierystyczny zamek Oppersdorffów z lat 1561–1571, rozbudowany w XVII w., trójskrzydłowy, z narożnymi wieżami, ozdobnymi portalami, budynkiem bramnym i kaplicą z polichromią Franciszka Sebastiniego. Obecnie w części zamku zajmuje Muzeum Regionalne.
  • Wieża Wodna z 1597 r.
  • baszta strażniczo-więzienna zbudowana w 1595 r.
  • późnorenesansowy ratusz z 1608 r. z wieżą na rynku
  • kościół i zespół klasztorny franciszkanów pw. św. Franciszka z XV w., pierwotnie gotycki, przebudowany w XVII w.
  • domek loretański z figurą Matki Boskiej z 1630 r. (znajdująca się wewnątrz kościoła franciszkanów)
  • replika Grobu Pańskiego powstała w 1634 r. (z elementami neogotyckimi)
  • barokowa Brama Zamkowa z 1700 r.
  • kościół św. Krzyża na cmentarzu z 1705 r. wybudowany w stylu tzw. pruskiego muru.
  • kościół i szpital św. Mikołaja z 1773 r., na miejscu kompleksu szpitalnego z początku XIV wieku
  • kaplica NMP na Glinianej Górce z 1779 r., na miejscu poprzedniej z 1638 r.
  • kamienice na rynku z XVIII i XIX w.
  • zabytkowe cmentarz żydowski i cmentarz ewangelicki (zaniedbane), oraz cmentarz żołnierzy niemieckich poległych w czasie 2 wojny światowej z 1945 r.
  • synagoga z 1864 r.

[edytuj] Znani związani z Głogówkiem

[edytuj] Urodzeni w Głogówku

[edytuj] Związani z Głogówkiem, którzy się tu nie urodzili

[edytuj] Podczas potopu szwedzkiego schronił się w mieście

[edytuj] Miasta partnerskie

Przypisy

  1. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118.  (pol.)
  2. Opolszczyzna, listopad 1961, str. 10
  3. Dorota Borowicz: "Mapy narodowościowe Górnego Śląska od połowy XIX wieku do II Wojny Światowej". Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2004, s.36. ISBN 83-229-2569-7
  4. Ancestry of Sen. John Kerry

[edytuj] Linki zewnętrzne