Gmina Jaryczów Stary – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Gmina Jaryczów Stary | |
| 1934-1939[1] | |
| Województwo | lwowskie |
| Powiat | lwowski |
| Siedziba władz | Jaryczów Stary |
| Rodzaj gminy | wiejska |
| Powierzchnia (1934) | 92,93 km² |
| Ludność (1931) • liczba ludności • gęstość |
8735[2] 94 osób/km² |
Gmina Jaryczów Stary – dawna gmina wiejska w powiecie lwowskim województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy był Jaryczów Stary.
Gminę utworzono 1 sierpnia 1934 r. w ramach reformy na podstawie ustawy scaleniowej z dotychczasowych gmin wiejskich: Ceperów, Jaryczów Stary, Kukizów, Podliski Wielki, Remenów, Rudańce, Wisłoboki i Zapytów[3].
Pod okupacją niemiecką w Polsce (GG) gminę zniesiono, włączając ją do nowo utworzonych gmin Jaryczów Nowy i Zapytów[4].
Po II wojnie światowej obszar gminy znalazł się w ZSRR.
Przypisy
- ↑ W czasie II wojny światowej poza administracją polską, po II wojnie światowej poza granicami Polski.
- ↑ Skorowidz gmin Rzeczypospolitej Polskiej.
- ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 546
- ↑ Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG