Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy | |
Logo parku |
|
| Położenie | gminy: Baruchowo, Kowal, Włocławek, Gostynin, Łąck, Nowy Duninów |
| Data utworzenia | 5 kwietnia 1979 |
| Powierzchnia | 389,50 km² |
| Otulina | 141,95 km² |
| Liczba rezerwatów | 13 |
| Oficjalna strona | |
Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy (GWPK) – park krajobrazowy leżący pomiędzy Płockiem, Gostyninem, Łąckiem, Włocławkiem a Kowalem, który chroni rozległe tereny pradoliny Wisły. Na jego terenie znajdują się rozległe kompleksy leśne, teren Parku pokrywa się, niemal w całości, z Leśnym Kompleksem Promocyjnym Lasów Państwowych.
Na terenie parku znajduje się wiele obiektów chronionych, np. dąb Jan, którego wiek szacuje się na 300 lat – jego wysokość to około 20 m, a obwód wynosi ponad 500 cm. Jest tam również wiele jezior polodowcowych (np. jezioro Lucień, Radyszyn, Łąkie). Cechą krajobrazu GWPK jest dominacja roślinności leśnej. Powierzchniowo przeważają bory sosnowe i mieszane. W dolinach rzek i wokół jezior skupiają się łęgi i olsy. W okolicach Łącka znajduje się kompleks lasów grądowych i dąbrów. W latach 80 XX wieku myśliwi pod kierownictwem Czesława Sielickiego i Grzegorza Wiśniewskiego wypuścili na terenie Parku kilka par bobrów, które się tu doskonale zadomowiły. Ciekawostkę zoologiczną stanowią rysie, które przywędrowały tam z Puszczy Kampinoskiej i zadomowiły się na dobre. W planach jest też reintrodukcja kilku par wilków. Na terenie Parku Stowarzyszenie na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół” prowadzi reintrodukcję sokoła wędrownego.
Rezerwaty znajdujące się na terenie Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego:
- znajdujące się w województwie kujawsko-pomorskim:
- znajdujące się w województwie mazowieckim:
W bliskim sąsiedztwie parku znajdują się ponadto rezerwaty: Dąbrowa Łącka, Korzeń, Łąck, Grodno.
Projektowane są rezerwaty: „Olszyny Bobrowe”, „Bór Widłakowy” i „Krucze Góry”.
W ramach Parku do 2008 roku działał Ośrodek Rehabilitacji i Hodowli Ptaków Chronionych, założony przez Czesława Sielickiego, zajmujący się przede wszystkim hodowlą sokoła wędrownego. Ośrodek został zlikwidowany przez Dyrektora Parku na początku 2009 roku.
[edytuj] Bibliografia
- „U źródeł piękna...”, wyd. Agencja Reklamowa TOP, Włocławek
|
|||||||
-
Menu