Poznaj przeszłość Warszawy

Henryk Rodakowski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Henryk Rodakowski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Autoportret (1853)
Tablica w Krakowie przy ul. Krupniczej
Commons in image icon.svg

Henryk Hipolit Rodakowski (ur. 9 lipca 1823 we Lwowie, zm. 28 grudnia 1894 w Krakowie) - polski malarz romantyczny, wybitny portrecista.

Spis treści

[edytuj] Życie

Wywodził się z rodziny prawniczej. Kontynuując tradycje rodzinne studiował prawo w Wiedniu w latach 1841-1845. Tam też uczył się malarstwa u Josepha Danhausera (1805-45) i Franza Eybla (1806-80). W l. 1846-47 przebywał w Paryżu, gdzie kontynuował naukę u Leona Cognieta. Na tamtejszym Salonie odniósł pierwszy większy sukces zdobywając złoty medal w dziedzinie portretu za obraz przedstawiający podobiznę generała Dembińskiego. Jego pracownię odwiedził wówczas słynny malarz Eugène Delacroix.

W 1861 ożenił się z miłością czasów młodzieńczych - Kamilą z Salzgeberów Bluhdorn, z którą miał dwoje dzieci.

W 1866 został członkiem Polskiego Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu. W rok później opuścił Paryż i powrócił do kraju. Zamieszkał w majątku Pałahicze koło Stanisławowa, następnie w Bortnikach koło Chodorowa we Lwowskiem. Pod koniec życia osiadł w Krakowie.

W 1893 został dyrektorem i prezesem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych i przewodniczącym Komitetu Muzeum Narodowego. 24 grudnia 1894 roku nominowano go na dyrektora krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych. Stanowiska tego nie objął, umierając niespodziewanie cztery dni później. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym w kwaterze W.

Był kawalerem Legii Honorowej.

[edytuj] Twórczość

Malował głownie znakomite portrety, sporadycznie obrazy historyczne (np. Wojna kokosza), rodzajowe (cykl akwarel Album Pałahickie) i animalistyczne (np. Pies Stróż). W swojej twórczości łączył elementy romantyzmu i klasycyzmu. Inspirował się sztuką antyczną i malarstwem włoskiego renesansu (Paolo Veronese). Jego portrety odznaczają się wnikliwą charakterystyką psychologiczną, precyzyjnym rysunkiem, harmonijnym układem postaci, mistrzowskim operowaniem barwą (zwłaszcza czernią i bielą) oraz świetlistą fakturą. Jego dwa arcydzieła – Generał Henryk Dembiński (1852) i Portret matki (1853) - zostały nagrodzone wielkimi złotymi medalami na Salonach paryskich i przyniosły mu europejski rozgłos.

[edytuj] Wybrane dzieła

  • Autoportret (1858), 60 x 45 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie
  • Chłopka międląca konopie (1859), 46 x 38 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Portret generała Henryka Dembińskiego (1852), 178 x 139 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie
  • Marszałek (1859), 56 x 46,5 cm, Muzeum Narodowe w Poznaniu
  • Pies Stróż (ok. 1868), 101 x 70 cm, Muzeum Sztuki w Łodzi
  • Portret Adama Mickiewicza (1856), 125 x 95 cm, Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie
  • Portret brata przyrodniego, Wiktora Rodakowskiego (1851), 59 x 47 cm, Muzeum Okręgowe w Tarnowie
  • Portret ciotki artysty, Babetty Singer (1851), 59 x 46,5 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Portret córki artysty, Marii Woźniakowskiej (1891), 120 x 85 cm, Lwowska Galeria Sztuki
  • Portret Leona Sapiehy (1878), 119,5 x 85,5 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie
  • Portret matki (1853), 134 x 95 cm, Muzeum Sztuki w Łodzi
  • Portret ojca (1850), 116 x 89 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Portret Rogera Baczyńskiego (1859), 118 x 86 cm, Muzeum Narodowe w Poznaniu
  • Portret siostry artysty, Wandy (1858), 119 x 80 cm, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu
  • Portret własny (1849), 56 x 46 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie
  • Portret własny (1853), 57 x 50,5 cm, Muzeum Narodowe we Wrocławiu
  • Portret Włodzimierza Dzieduszyckiego (1880), 120 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie
  • „Wojna kokosza” (1872), 192,5 x 265 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie

[edytuj] Bibliografia

  • Sławomir Gowin, Henryk Rodakowski 1823-1894, Warszawa: Edipresse Polska, 2007, (Ludzie, Czasy, Dzieła ; 31), ISBN 978-83-7477-210-5
  • Władysław Kozicki, Henryk Rodakowski, Lwów 1937.
  • Anna Król, Henryk Rodakowski, Wrocław: Wydaw. Dolnośląskie, 2001 (W Zwierciadle Sztuki), ISBN 83-7023-890-4
  • Andrzej Ryszkiewicz, Henryk Rodakowski, Warszawa: Auriga, 1962.
  • Andrzej Ryszkiewicz, Henryk Rodakowski i jego otoczenie, Wrocław: Ossolineum, 1953 (Korespondencja artysty).
  • Andrzej Ryszkiewicz, Henryk Rodakowski. Rysunki, Warszawa: Arkady, 1958.
  • Teresa Stepnowska, Henryk Rodakowski, Warszawa: KAW, 1983 (ABC Sztuki)

[edytuj] Linki zewnętrzne