Poznaj przeszłość Warszawy

Herb Warszawy – Wikipedia, wolna encyklopedia

Herb Warszawy – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Warszawa

Herb Warszawy – jeden z symboli miejskich Warszawy.

Spis treści

[edytuj] Symbolika

Przedstawia w czerwonym polu postać kobiety z rybim ogonem, z wzniesioną szablą (bułatem)[1] w ręce prawej i tarczą okrągłą w ręce lewej. Barwy ciała naturalne, włosy, szabla i tarcza złote. Nad tarczą herbową znajduje się złota korona królewska

[edytuj] Historia

Syrenka na księdze rachunkowej Starej Warszawy z 1659
"Zawsze niezwyciężona" z orderem Virtuti Militari z 1939 r.

Najstarsza istniejąca pieczęć herbowa Warszawy pochodzi z 1390 roku. Przedstawia zwierzę z ptasimi łapami i smoczym tułowiem pokrytym łuskami. Górna część ciała jest popiersiem męskim, głowa nakryta hełmem, w rękach tarcza i miecz. .

[edytuj] Semper invicta

Zarządzeniem naczelnego wodza gen. dyw. Władysława Sikorskiego z dnia 9 listopada 1939 do herbu miasta dodano Order Virtuti Militari na wstążce orderowej z liśćmi laurowymi ze wstęgą i z łacińską dewizą Semper invicta (Zawsze niezwyciężona).

Przemówienie okolicznościowe gen. dyw. Sikorskiego:

Quote-alpha.png
W uznaniu bohaterskiego, wytrwałego męstwa dowiedzionego przez ludność stołecznego miasta Warszawy w obronie przeciw najazdowi niemieckiemu, w zgodzie z uchwałą Rady Ministrów R. P. z dnia 9 X 1939 r. (...) nadaję Krzyż Srebrny Orderu Wojennego "Virtuti Militari" V klasy miastu stołecznemu Warszawie.

30 lipca 2004 roku Rada Warszawy przyjęła uchwałę o wpisaniu Orderu Virtuti Militari w Herb Wielki Warszawy.

[edytuj] Herb w III RP

Obecny herb Warszawy został przyjęty w wyniku konkursu przeprowadzonego w 1938 roku. Autorem zwycięskiego projektu był artysta grafik Szczęsny Kwarta. Przyjęty 31 stycznia 1938 roku (Monitor Polski nr 33, poz. 31). Został przywrócony w roku 1990, po zmianach dokonanych w okresie PRL, kiedy herb pozbawiony był korony, a Syrena była uproszczona i z rozpuszczonymi włosami.

[edytuj] Zobacz też

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Szymon Kobyliński: Szymona Kobylińskiego gawędy o broni i mundurze. Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1984. ISBN 8311070482.