Herb Warszawy – Wikipedia, wolna encyklopedia
Herb Warszawy – jeden z symboli miejskich Warszawy.
Spis treści |
[edytuj] Symbolika
Przedstawia w czerwonym polu postać kobiety z rybim ogonem, z wzniesioną szablą (bułatem)[1] w ręce prawej i tarczą okrągłą w ręce lewej. Barwy ciała naturalne, włosy, szabla i tarcza złote. Nad tarczą herbową znajduje się złota korona królewska
[edytuj] Historia
Najstarsza istniejąca pieczęć herbowa Warszawy pochodzi z 1390 roku. Przedstawia zwierzę z ptasimi łapami i smoczym tułowiem pokrytym łuskami. Górna część ciała jest popiersiem męskim, głowa nakryta hełmem, w rękach tarcza i miecz. .
[edytuj] Semper invicta
Zarządzeniem naczelnego wodza gen. dyw. Władysława Sikorskiego z dnia 9 listopada 1939 do herbu miasta dodano Order Virtuti Militari na wstążce orderowej z liśćmi laurowymi ze wstęgą i z łacińską dewizą Semper invicta (Zawsze niezwyciężona).
Przemówienie okolicznościowe gen. dyw. Sikorskiego:
|
|
30 lipca 2004 roku Rada Warszawy przyjęła uchwałę o wpisaniu Orderu Virtuti Militari w Herb Wielki Warszawy.
[edytuj] Herb w III RP
Obecny herb Warszawy został przyjęty w wyniku konkursu przeprowadzonego w 1938 roku. Autorem zwycięskiego projektu był artysta grafik Szczęsny Kwarta. Przyjęty 31 stycznia 1938 roku (Monitor Polski nr 33, poz. 31). Został przywrócony w roku 1990, po zmianach dokonanych w okresie PRL, kiedy herb pozbawiony był korony, a Syrena była uproszczona i z rozpuszczonymi włosami.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Szymon Kobyliński: Szymona Kobylińskiego gawędy o broni i mundurze. Warszawa: Wydaw. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1984. ISBN 8311070482.
|
||||||||||