Poznaj przeszłość Warszawy

Ignacy Wyssogota Zakrzewski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Ignacy Wyssogota Zakrzewski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Ignacy Wyssogota Zakrzewski
Wyssogota
Wyssogota
Data urodzenia 1745
Miejsce urodzenia Białcz
Data śmierci 15 lutego 1802
Miejsce śmierci Żelechów
Rodzina Zakrzewscy
Rodzice Izydor Zakrzewski
Izabela Radomska
Małżeństwo Konstancja Zakrzewska
Dzieci Marianna Zakrzewska, Agnieszka Zakrzewska
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława

Ignacy Wyssogota Zakrzewski herbu Wyssogota (ur. 1745, zm. 15 lutego 1802) – pierwszy prezydent Warszawy, chorąży poznański 1790-1795, stolnik poznański 1787-1790, podczaszy poznański 1786-1787, poseł na Sejm Czteroletni, wolnomularz, odznaczony Orderem Orła Białego (1792) i Orderem Świętego Stanisława (1792). [1]

Posłował z Poznania na Sejm Czteroletni. W 1791 był współzałożyciem Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. W 1792 został na krótko prezydentem Warszawy, lecz wkrótce Targowica pozbawiła go tej funkcji. W kwietniu 1794 po wypędzeniu Rosjan ze stolicy w wyniku insurekcji warszawskiej objął ponownie prezydenturę. 17 kwietnia stanął na czele Rady Zastępczej Tymczasowej. Wszedł następnie do Rady Najwyższej Narodowej jako szef jej Wydziału Żywności. Po upadku powstania został uwięziony w Sankt Petersburgu, uwolniony w 1796. Resztę życia spędził w swoim majątku w Żelechowie, gdzie został także pochowany na tamtejszym cmentarzu. Na nagrobku znajduje się napis zwierający dwa błędy. Podana jest błędna data jego śmierci (powinno być 1802, a nie 1801). Napis podaje także, że Zakrzewski był prezesem Rady Nieustającej. Nie jest to prawda, gdyż był członkiem Rady Tymczasowej.

Dla uczczenia jego pamięci jedna z pierzei Rynku Starego Miasta w Warszawie nosi nazwę Strony Zakrzewskiego. Wcześniej nazywała się Zamkowa.

[edytuj] Bibliografia

  • Andrzej Zahorski, Ignacy Wyssogota Zakrzewski - prezydent Warszawy, Wydawnictwo PWN, 1963

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 265.