Ija Lazari-Pawłowska – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Ija Lazari-Pawłowska de Lazari |
|
 fot. Andrzej de Lazari |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 maja 1921 Arniszyce (Rosja) |
| Data i miejsce śmierci | 10 listopada 1994 Łódź |
Ija Lazari-Pawłowska (właśc. de Lazari) (ur. 8 maja 1921, w Arniszycach (Rosja), zm. 10 listopada 1994 w Łodzi[1]) – etyk, filozof, autorka prac z metaetyki i etyki współczesnej. Profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Twórczyni Katedry Etyki, kontynuatorka prac T. Kotarbińskiego i M. Ossowskiej.
Była specjalistką z zakresu filozofii i etyki, autorką tłumaczonych na wiele języków, książek i artykułów o etyce Gandhiego, czy filozofii Alberta Schweitzera, członkinią towarzystw naukowych, jak Erich Fromm Society, czy Schopenhauer-Geselschaft, a także inicjatorką i promotorką doktoratu honorowego na Uniwersytecie Łódzkim dla Leszka Kołakowskiego.
Jej mężem był prof. Tadeusz Pawłowski (1924-1996), a siostrzeńcem jest politolog, slawista prof. Andrzej de Lazari.
Spis treści |
[edytuj] Wybrane publikacje
- Gandhi w obronie indyjskiego pariasa, wyd. PWN, Warszawa 1959;
- Etyka Gandhiego, wyd. PWN, Warszawa, 1965;
- Gandhi, seria Myśli i Ludzie, 1967;
- Leon Petrażycki - teoretyk moralności i moralista, wyd. PWN, Warszawa 1971;
- Wzorce indyjskiego perfekcjonizmu: z badań nad kulturą Indii, wyd. PWN, Warszawa 1973;
- Metateyka, wyd. PWN, Warszawa, 1975;
- Schweitzer, seria Myśli i Ludzie, 1976;
- Nehru, seria Myśli i Ludzie, 1991;
- Etyka. Pisma wybrane - pod red. Pawła J. Smoczyńskiego, wyd. Ossolineum, Wrocław 1992 .
[edytuj] Bibliografia
Prawda moralna. Dobro moralne. Księga jubileuszowa dedykowana pani profesor Iji Lazari (Łódź, 1993, str. 247-259)
Przypisy
- ↑ Zmarła Ija Lazari-Pawłowska (1921-1994). Rzeczpospolita, 1994-11-10. [dostęp 2012-24-01].