Józef Kalasanty Szaniawski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Józef Kalasanty Szaniawski (ur. 1764 w Kalwarii Zebrzydowskiej – zm. 16 maja 1843 we Lwowie), polski filozof i działacz polityczny.
W czasie insurekcji kościuszkowskiej jeden z jakobinów polskich, po jej upadku przebywał na emigracji w Paryżu, gdzie był członkiem Deputacji Polskiej. Po powrocie do kraju zaangażowany politycznie. Współredagował Gazetę Warszawską. Zainicjował "Korespondencję w materiach obraz kraju i narodu polskiego rozjaśniających". Był prezesem Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych oraz członkiem Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W Królestwie Polskim pełnił funkcje państwowe, m.in. był cenzorem. Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy z nadania króla Aleksandra I Romanowa[1].
Był członkiem loży wolnomularskiej Świątynia Mądrości. [2]
