Jędrzej Śniadecki – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jędrzej Śniadecki (ur. 30 listopada 1768 w Rydlewie koło Żnina, zm. 11 maja 1838 w Wilnie) – polski lekarz, biolog, chemik i filozof.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Wykształcenie średnie zdobywał w Gimnazjum w Trzemesznie. Był profesorem chemii i medycyny w Szkole Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego (w 1803 przekształconej w Uniwersytet Wileński) i Akademii Medyko-Chirurgicznej w Wilnie. W latach 1806–1836 był prezesem Towarzystwa Naukowego Lekarskiego. Był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk[1].
Pracował nad teorią procesów rozpuszczania.
W 1808 w pracy Rozprawa o nowym metalu w surowej platynie odkrytym ogłosił odkrycie nowego pierwiastka o liczbie atomowej 44 (czyli rutenu), który nazwał "west", łac. Vestium. Odkrycie nie zostało jednak oficjalnie potwierdzone, a odkrycie rutenu przypisuje się obecnie Karlowi Clausowi z datą 1844[2][3].
Opracował zręby polskiej terminologii chemicznej oraz napisał pierwszy polski podręcznik chemii (Początki chemji). Jego terminologia chemiczna, znacznie odbiegająca od ogólnie przyjętej terminologii chemicznej na świecie, obowiązywała w polskich podręcznikach chemii aż do końca lat 70. XX w. i do dzisiaj jest obecna w nietypowych, polskich nazwach pierwiastków (wodór, węgiel, krzem, siarka, kwasoród dla tlenu), które w innych europejskich językach pochodzą bezpośrednio od ich nazw łacińskich.
W 1822 Śniadecki jako pierwszy opisał metodę leczenia krzywicy za pomocą zwiększonej ekspozycji na światło słoneczne (co powoduje endogenną produkcję witaminy D w skórze)[4]. Był też promotorem higieny i dietetyki oraz pionierem wychowania fizycznego w Polsce.
Jędrzej Śniadecki był bratem Jana Śniadeckiego i ojcem Ludwiki Śniadeckiej.
Śniadecki jest autorem oryginalnej i nowatorskiej pracy pt. "Teoria jestestw organicznych" wydanej w 1804, w której opisuje wyjątkową cechę organizmów żywych, jaką jest ciągła przemiana materii.
Został pochowany na wiejskim cmentarzyku w Horodnikach w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego, położonym niedaleko rodzinnego majątku Śniadeckich w Bołtupiu.
Jest patronem szeregu szkół, uczelni, ulic itp. w Polsce.
Przypisy
- ↑ Aleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe : epilog : 1831-1836, 1906, s. 497.
- ↑ Roman Edmund Sioda, "Jakiś chemik odkrył jakiś metal" nr 2/2011 magazynu Wiedza i życie
- ↑ Ruthenium: historical information. webelements. [dostęp 2012-04-30].
- ↑ „Świat Nauki”. Styczeń 2008 (197), 2008. Joanna Zimakowska - red. nacz.. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o.. ISSN 08676380.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- "Początki chemii. t.2"
- "M. Baliński, Życie Jędrzeja Śniadeckiego, Leszno i Gniezno, 1840"
- Prace Jędrzeja Śniadeckiego dostępne w Sieci (Katalog HINT)
- Szkolne muzeum Jędrzeja Śniadeckiego na Oszmiańszczyźnie
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||