Jan Cervus – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jan Cervus , Jan Tucholczyk (ur. ?, zm. ok. 1557 r.) - polski prawnik, wykładowca Akademii Krakowskiej.
Pochodził z Tucholi. Jego prawdziwe nazwisko brzmiało zapewne Jelonek (łac. Cervus). W 1523 r. został bakałarzem sztuk wyzwolonych na Akademii Krakowskiej. Następnie był nauczycielem w szkole cysterskiej w Jędrzejowie. Napisał wówczas podręcznik teologii pastoralnej. W 1530 r. powrócił do Krakowa. Stale znajdował się w trudnej sytuacji materialnej. W 1531 r. został mistrzem sztuk wyzwolonych. Prowadził też nieregularnie wykłady na Akademii Krakowskiej równocześnie studiując prawo. W 1534 r. objął stanowisko rektora szkoły katedralnej we Lwowie. W 1539 r. zrezygnował z tego stanowiska. Rok później został kanonikiem katedralnym we Lwowie. W 1541 r. przyjął święcenia kapłańskie. Jego dalsze losy nie są znane.
Jego głównym dziełem jest praca Farrago actionum juris Magdeburgensis (1531), która jest najobszerniejszym polskim traktatem na temat prawa miejskiego.
Wybrane prace:
- De moribus ecclesiae catholicae D. A. Augustin liber I (Kraków, 1530)
- Insututiones grammaticae Joannis Cervi Tucholiensis una cum interpretatione nominum idiomate polonico et germanico illustrata. Kraków, 1553.
- Methodus sacramentorum sanctae ecclesiae catholicae Kraków, 1537)
- Farrago actionum juris Magdeburgensis (1531, VIII wyd. 1607).
[edytuj] Bibliografia
- Henryk Barycz, Cervus Jan , [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 3, Kraków 1937, s. 235-236.
-
Menu