Jan Grek – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jan Grek (ur. w 1875, zamordowany z 3/4 lipca 1941 we Lwowie) – polski lekarz internista, specjalista w zakresie patologii i terapii chorób wewnętrznych.
Był profesorem w Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Jana Kazimierza, prezesem Lwowskiego Towarzystwa Lekarskiego (1926) i późniejszy sekretarz towarzystwa. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. W sierpniu 1940 był gościem Wszechzwiązkowego Komitetu ds. Nauki ZSRR w Moskwie[1]. Członek rady miejskiej sowieckiego Lwowa[2].
W życiu prywatnym szwagrem Tadeusza Boya-Żeleńskiego; zginął wraz z nim i z żoną, Marią Pareńską-Grekową w grupie profesorów lwowskich, zamordowanych przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha w nocy z 3 na 4 lipca 1941 r.
Profesor Grek słynął ze swojego umiłowania do kolekcjonowania dzieł sztuki. To bezpośrednio przyczyniło się prawdopodobnie do tego, że wraz z nim zostali aresztowani wszyscy domownicy. Pozwoliło to Niemcom na dokonanie całkowitego rabunku zgromadzonych przez profesora cennych eksponatów.
[edytuj] Bibliografia
- Zygmunt Albert Kaźń profesorów lwowskich – lipiec 1941 / studia oraz relacje i dokumenty zebrane i oprac. przez Zygmunta Alberta Wrocław 1989, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, ISBN 83-229-0351-0 wersja elektroniczna
Przypisy
- ↑ [Dzieje najnowsze: Tom 14, PAN, 1983]
- ↑ "W grudniowych (15 grudnia 1940) wyborach do rad obwodowych i miejskich ich członkami zostało sporo znanych Polaków. [...] Profesorowie Jakub Parnas, prof. Jan Lenartowicz, prof. Jan Grek, Włodzimierz Krukowski, prof. Stefan Banach, prof. Stefan Rudniański, prof. Stanisław Mazur, prof. Roman Witkiewicz, prof. Stanisław Pilat, prof. Kasper Weigel, Alfred Trawiński, [w:] Eugeniusz Duraczyński, Polska 1939-1945: dzieje polityczne, 1999].