Jan Jerzy Plersch – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jan Jerzy Plersch (ur. 1704 lub 1705, zm. 1 stycznia 1774 w Warszawie) – polski rzeźbiarz niemieckiego pochodzenia, jeden z najwybitniejszych rzeźbiarzy warszawskich.
Stylistyka jego rzeźb nawiązuje w pewnym stopniu do tzw. szkoły lwowskiej w rzeźbie. Portalowy nagrobek symboliczny wojewody Jana Tarły wykonany dla kościoła o.o. pijarów obecnie w kościele Matki Bożej Łaskawej o.o. jezuitów w Warszawie (zniszczony w czasie II wojny światowej, scalony i zrekonstruowany w 2010) jest porównywalny do najlepszych osiągnięć rzeźby europejskiej XVIII wieku i to zarówno pod względem treści, jak i wykonania.
Inne ważne dzieła to grupa Zaślubin Marii w kościele Karmelitów w Warszawie, a także ambona i rzeźby z górnej kondygnacji fasady kościoła Wizytek w Warszawie, odnowione w roku 2009: Elżbiety i Maryi ze sceny Nawiedzenia oraz świętych Józefa, Joachima, Anny i Zachariasza, Jego syn Jan Bogumił Plersch był portrecistą i dekoratorem wnętrz na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- J. Białostocki Drzwi śmierci: Antyczny symbol grobowy i jego tradycja [w:] Symbole i obrazy w świecie sztuki, Warszawa 1982 [o pomniku Tarły]
- D. Kaczmarzyk Nowe materiały do monografii Jana Jerzego Plerscha, Biuletyn Historii Sztuki, nr XXXIII, 1971 r., z. 3
- K. Lewicka, B. Osińska Poczet artystów polskich, Warszawa 1996
[edytuj] Rzeźby w Ogrodzie Saskim
-
Rzeźbiarstwo -
Malarstwo -
Architektura wojskowa -
Flora
