Poznaj przeszłość Warszawy

Jacek Rostowski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Jacek Rostowski – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jan Vincent-Rostowski)
Skocz do: nawigacji, szukaj
Jacek Rostowski
Jacek Rostowski-World Economic Forum Meeting 2009.jpg
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1951
Londyn
Minister finansów
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 16 listopada 2007
Poprzednik Zyta Gilowska
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jacek Rostowski, właściwie Jan Antony Vincent-Rostowski (ur. 30 kwietnia 1951 w Londynie) – polski i brytyjski ekonomista, od 2007 minister finansów w pierwszym i drugim rządzie Donalda Tuska, od 2011 również poseł na Sejm VII kadencji.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Rodzina i dzieciństwo

Jacek Rostowski jest wnukiem Jakuba Rothfelda (Rostowskiego), neurologa, profesora Uniwersytetu Lwowskiego i Polskiego Wydziału Lekarskiego w Edynburgu[1].

Jego ojciec Roman Rostowski był sekretarzem i tłumaczem Tomasza Arciszewskiego[2], premiera rządu polskiego na uchodźstwie. Po II wojnie światowej ojciec pozostał na emigracji politycznej. Jacek Rostowski spędził dzieciństwo w brytyjskich placówkach dyplomatycznych m.in. w Kenii, Mauritiusie i na Seszelach. Posiada obywatelstwo zarówno brytyjskie, jak i polskie.

Jacek Rostowski jest żonaty, ma dwoje dzieci.

[edytuj] Wykształcenie

[edytuj] Działalność zawodowa

W latach 1988–1995 był wykładowcą w UCL School of Slavonic and East European Studies, University of London. Od 1992 do 1995 pracował także w Centre for Economic Performance, London School of Economics and Political Science (LSE). W 1995 został profesorem mianowanym prywatnej uczelni (nie posiada tytułu naukowego ani stopnia naukowego doktora) i kierownikiem Katedry Ekonomii na Central European University w Budapeszcie.

W latach 1989–1991 pełnił funkcję doradcy ekonomicznego wicepremiera i ministra finansów Leszka Balcerowicza, a w latach 1997–2001 kierował Radą Makroekonomiczną w Ministerstwie Finansów. Od 2002 do 2004 był doradcą prezesa NBP. Doradzał również rządowi Federacji Rosyjskiej w sprawach polityki makroekonomicznej.

Od 2004 zajmował stanowisko doradcy zarządu Banku PEKAO S.A. (zawiesił tę działalność, obejmując urząd ministra). Należy do współzałożycieli Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE), zasiadał w radzie tej fundacji (członkostwo zawieszone wraz z objęciem funkcji ministra). Jest autorem publikacji poświęconych problematyce rozszerzonej Unii Europejskiej, polityce monetarnej, kursowej i transformacji gospodarek postkomunistycznych.

16 listopada 2007 został ministrem finansów w pierwszym rządzie Donalda Tuska[4]. W okresie pobytu w Wielkiej Brytanii należał do Partii Konserwatywnej. W 2009 złożył wniosek o przyjęcie do Platformy Obywatelskiej[5]. Został wybrany przez serwis "Emerging Markets" "Ministrem Finansów Roku 2009 Europejskich Rynków Wschodzących"[6].

W wyborach parlamentarnych w 2011 z listy PO uzyskał mandat posła VII kadencji w okręgu warszawskim, otrzymując 10 743 głosy[7]. W drugim rządzie Donalda Tuska zachował stanowisko ministra finansów.

Przypisy

  1. Ryszard Terlecki, Rothfeld Jakub, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXII (redaktor naczelny Emanuel Rostworowski), Wrocław-Warszawa-Kraków 1990, s. 304–305
  2. Jan Vincent-Rostowski. gazetapodatnika.pl, 27 maja 2008. [dostęp 5 października 2009].
  3. Curriculum vitae na stronie CASE (ang.). [dostęp 28 października 2011].
  4. M.P. z 2007 r. Nr 87, poz. 947
  5. PSL zapłaci na raty?. tvn24.pl, 6 stycznia 2010. [dostęp 16 maja 2010].
  6. Jacek Rostowski europejskim Ministrem Finansów Roku 2009. wyborcza.biz, 5 października 2009. [dostęp 5 października 2009].
  7. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 28 października 2011].

[edytuj] Bibliografia