Poznaj przeszłość Warszawy

Jarosław Gowin
Data i miejsce urodzenia	4 grudnia 1961 Kraków
Minister sprawiedliwości
Przynależność polityczna	Platforma Obywatelska
Okres urzędowania	od 18 listopada 2011
Poprzednik	Krzysztof Kwiatkowski
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Platforma Obywatelska
Okres urzędowania	od 8 listopada 2011
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jarosław Adam Gowin (ur. 4 grudnia 1961 w Krakowie) – polski publicysta, senator VI kadencji, poseł na Sejm VI i VII kadencji, od 18 listopada 2011 minister sprawiedliwości.

[edytuj] Życiorys

Jest synem Ludwika i Aliny Gowinów^[1]. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle, a następnie studia z zakresu historii filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był stypendystą Cambridge. Uzyskał stopień naukowy doktora. Jest autorem książek, w tym opracowania na temat Kościoła katolickiego w Polsce po transformacji ustrojowej pt. Kościół w czasach wolności 1989–1999, analizy sporów ks. Józefa Tischnera o Kościół pt. Religia i ludzkie biedy. Razem z Manfredem Spiekerem napisał Zaangażowanie czy defensywa – Katolicy w życiu Polski i Niemiec. Razem z Dorotą Zańko współtworzył wywiady-rzeki z arcybiskupem Józefem Życińskim (Niewidzialne światło) oraz z ks. Józefem Tischnerem, (Przekonać Pana Boga). Napisał kilkaset artykułów filozoficznych, politologicznych, recenzji i wspomnień. W latach 90. zajmował się problemami Kościoła katolickiego w Polsce oraz pontyfikatem Jana Pawła II. Był redaktorem naczelnym katolickiego miesięcznika „Znak” w latach 1994–2005.

Należy do pomysłodawców „Dni Tischnerowskich” i Uniwersytetu Latającego ZNAK-u. Zorganizował mający służyć studentom fundusz stypendialny „Józek Szkolny”, współpracuje z Fundacją św. Mikołaja, działającą na rzecz tworzenia hospicjów i domów samotnych matek oraz ze stowarzyszeniem „U Siemachy” w ramach programu przeciwdziałania przestępczości wśród młodzieży. Organizuje w Krakowie archiwum życia i myśli Jana Pawła II. Był współtwórcą i jest rektorem Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera. Jest członkiem Rady Patronackiej Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci imienia księdza Józefa Tischnera.

W 2005 został wybrany do Senatu z ramienia Platformy Obywatelskiej w okręgu krakowskim. Po rezygnacji Jana Rokity ze startu w wyborach parlamentarnych w 2007 został umieszczony na pierwszym miejscu listy PO do Sejmu. Uzyskał mandat poselski, otrzymując 160 465 głosów. Wkrótce po wyborach wszedł w skład zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 62 570 głosów^[2].

18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na urząd ministra sprawiedliwości w drugim rządzie Donalda Tuska^[3].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Strona sejmowa posła VI kadencji
• Biogram na stronie Senatu (VI kadencja) (ang.)

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Jarosław Gowin – strona prywatna
• Jarosław Gowin w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)

p • d • e Drugi rząd Donalda Tuska W dniu zaprzysiężenia Donald Tusk (PO) • Tomasz Arabski (bezp.) • Bartosz Arłukowicz (bezp.) • Elżbieta Bieńkowska (PO) • Michał Boni (bezp.) • Mikołaj Budzanowski (bezp.) • Jacek Cichocki (bezp.) • Jarosław Gowin (PO) • Władysław Kosiniak-Kamysz (PSL) • Marcin Korolec (bezp.) • Barbara Kudrycka (PO) • Joanna Mucha (PO) • Sławomir Nowak (PO) • Waldemar Pawlak (PSL) • Jacek Rostowski (PO) • Marek Sawicki (PSL) • Tomasz Siemoniak (PO) • Radosław Sikorski (PO) • Krystyna Szumilas (PO) • Bogdan Zdrojewski (PO)

p • d • e Ministrowie sprawiedliwości III Rzeczypospolitej Aleksander Bentkowski • Wiesław Chrzanowski • Andrzej Marcinkowski p.o. • Zbigniew Dyka • Jan Piątkowski • Włodzimierz Cimoszewicz • Jerzy Jaskiernia • Leszek Kubicki • Hanna Suchocka • Lech Kaczyński • Stanisław Iwanicki • Barbara Piwnik • Grzegorz Kurczuk • Marek Sadowski • Andrzej Kalwas • Zbigniew Ziobro • Jarosław Kaczyński (p.o.) • Zbigniew Ziobro • Zbigniew Ćwiąkalski • Andrzej Czuma • Krzysztof Kwiatkowski • Jarosław Gowin