Jerzy Albrecht (ur. 7 października 1914 we Wrzeszczewicach koło Łasku, zm. 8 września 1992 w Warszawie) – polski działacz komunistyczny, ekonomista.
Pochodził z rodziny inteligenckiej, ukończył studia na Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. W latach 30. działał w środowisku młodzieży komunistycznej (od 1934 członek KZMP), a podczas okupacji w konspiracji. Od roku 1942 członek PPR, był sekretarzem Komitetu Warszawskiego. W latach 1942-1945 więziony przez Niemców w obozach koncentracyjnych. W latach 1945-1948 I sekretarz Komitetu Warszawskiego i członek Komitetu Centralnego PPR, w latach 1947-1948 członek Sekretariatu PPR. Od 1948 był członkiem Biura Organizacyjnego KC PPR oraz kierownikiem kolejno Wydziału Propagandy i Prasy oraz Działu Propagandy, Kultury i Oświaty KC PPR. Od 1948 działacz PZPR, pozostał kierownikiem Działu Propagandy, Kultury i Oświaty, tym razem KC PZPR, a także członkiem Biura Organizacyjnego KC (do 1954). W latach 1948-1968 wchodził w skład KC PZPR, a w latach 1956-1961 sekretarz KC. W latach pięćdziesiątych związany z "frakcją" puławian. Po roku 1968 wycofał się z życia politycznego.
W latach 1950-1956 przewodniczący Prezydium Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy, w latach 1955-1957 członek, a w latach 1957-1961 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. W latach 1960-1968 był ministrem finansów.
W latach 1945-1969 poseł do KRN, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji; w latach 1952-1956 przewodniczący Komisji Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. W latach 1952-1956 był także członkiem Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Narodowego. Członek Rady Naczelnej ZBoWiD kilku kadencji.
|
Prezydenci Warszawy |
|
| I Rzeczpospolita |
|
 |
|
| Panowanie pruskie |
|
|
| Księstwo Warszawskie |
|
|
| Królestwo Polskie |
|
|
| I wojna światowa |
|
|
| II Rzeczpospolita |
|
|
| II wojna światowa |
|
|
| Generalne Gubernatorstwo |
|
|
| Polska Rzeczpospolita Ludowa |
|
|
| III Rzeczpospolita |
|
|