Jerzy Grzędzielski – Wikipedia, wolna encyklopedia
Jerzy Grzędzielski (ur. 17 maja 1901, zamordowany z 3/4 lipca 1941 we Lwowie) - polski doktor medycyny, docent kliniki okulistycznej Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
W 1925 uzyskał doktorat medycyny na UJK, w 1934 habilitował się na podstawie pracy Badania doświadczalne nad oderwaniem siatkówki. Był autorem 25 prac naukowych a także doskonałym operatorem, uczniem i następcą na stanowisku kierownika Kliniki Okulistycznej UJK prof. Adama Bednarskiego.
Aresztowany przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung pod dowództwem Brigadeführera dr Karla Eberharda Schöngartha w nocy z 3 na 4 lipca 1941 roku, został tej samej nocy, bez sądu, rozstrzelany w grupie 25 polskich profesorów na Wzgórzach Wuleckich.
Jego jedynym synem jest Stanisław Grzędzielski, profesor doktor habilitowany, pracownik Centrum Badań Kosmicznych Polskiej Akademii Nauk.
[edytuj] Bibliografia
- Zygmunt Albert Kaźń profesorów lwowskich – lipiec 1941 / studia oraz relacje i dokumenty zebrane i oprac. przez Zygmunta Alberta Wrocław 1989, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, ISBN 83-229-0351-0 wersja elektroniczna