Jezioro Goczałkowickie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Jezioro Goczałkowickie | |
 Jezioro Goczałkowickie |
|
| Państwo |  Polska |
| Rzeka | Wisła |
| Rozpoczęcie budowy | 1950 |
| Ukończenie budowy | 1955 |
| Uruchomiono | 1956 |
| Całkowita pojemność | 168 mln m³ |
| Wysokość lustra wody | 257 m n.p.m. |
| Powierzchnia | 32 km² |
| Wysokość zapory | 14 m |
| Funkcja | przeciwpowodziowy, technologiczny, |
|
Położenie na mapie hydrograficznej Polski SW
  Jezioro Goczałkowickie
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Jezioro Goczałkowickie[1] (Zbiornik Goczałkowicki) – zbiornik zaporowy na Wiśle utworzony w 1956 roku przez spiętrzenie wód rzecznych zaporą w Goczałkowicach w województwie śląskim. Powierzchnia maksymalna zbiornika wynosi 3200 ha, a pojemność całkowita około 168 mln m³. Długość zapory wynosi 2700 m. Jest to zbiornik retencyjny zaopatrujący w wodę część Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. Oprócz zaopatrzenia w wodę pełni on także inne funkcje gospodarcze, np. przeciwpowodziowe, turystyczno-rekreacyjne.
Na terenie zbiornika pojawiła się możliwość wypożyczenia łodzi. Okolice zbiornika są miejscem lęgowym wielu gatunków ptaków. Podczas gruntownej modernizacji w 2003 roku odnowiono koronę zalewu i "część spacerową" łączącą Goczałkowice-Zdrój z Zabrzegiem, dzięki czemu zbiornik Goczałkowicki stał się rekreacyjnym miejscem dla okolicznych mieszkańców.
Przypisy
-
Menu