Kłajpeda – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kłajpeda Klaipėda |
|||
|
|||
Port w Kłajpedzie |
|||
| Państwo | |||
| Okręg | |||
| Mer | Vytautas Grubliauskas | ||
| Powierzchnia | 98,35 km² | ||
| Ludność (2011) • liczba ludności • gęstość |
161 300[1] 1640 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | (+370) 46 | ||
| Tablice rejestracyjne | L | ||
| Miasta partnerskie |
|
||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Kłajpeda (lit. Klaipėda wymowa, niem. Memel) – miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego nad Zalewem Kurońskim, w zachodniej części Litwy, położone u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego, połączone kanałem z ujściem rzeki Niemen.
Spis treści |
[edytuj] Historia
- 1252 – budowa zamku krzyżackiego Memelburg
- 1254 – lokacja miasta na prawie lubeckim
- 1323 – najazd wojsk litewskich Giedymina spustoszył miasto
- 1466-1657 – wraz z Prusami Książęcymi Kłajpeda lennem Polski
- 1475 – miasto uzyskało prawo chełmińskie
- 1525 – miasto przyjęło luteranizm
- 1540 – pożar zniszczył znaczną część miasta
- 1629-1635 – okupacja szwedzka w czasie wojny z Rzecząpospolitą
- 1672 – ścięcie Krystiana Kalksteina-Stolińskiego
- 1709-1711 – wielka epidemia dżumy
- 1757-1762 – okupacja rosyjska w czasie wojny siedmioletniej
- 1762 – powrót miasta do Prus
- 1806-1807 – Kłajpeda tymczasową stolicą Prus, schronił się tu wraz z dworem król Fryderyk Wilhelm III
- 1871 – miasto wraz z Prusami wchodzi w skład zjednoczonych Niemiec
- 1919-1923 – z ramienia Ligi Narodów miastem administrowała Francja
- 1923-1939 – w ramach niepodległej Litwy (stolica autonomicznego Okręgu Kłajpedy)
- 21 marca 1939 – przyłączenie do III Rzeszy
- 1945 – przyłączenie do ZSRR (Litewska SRR)
- od marca 1990 roku ponownie w granicach Litwy
Do zabytków należą kościół ewangelicki z XVIII w., ruiny zamku z XIV w, spichlerze (XVIII w.) oraz teatr z 2 poł. XIX w.
[edytuj] Gospodarka
- ważny terminal promowy, port handlowy i rybacki (najważniejszy na Litwie)
- przemysł stoczniowy
[edytuj] Demografia
| Historyczna populacja | ||
|---|---|---|
| Rok | Populacja | |
|
|
||
| 1992 | 207 100 | |
| 1999 | 203 300 | |
| 2003 | 190 906 | |
| 2004 | 189 477 | |
| 2005 | 188 042 | |
| 2006 | 187 316 | |
| 2007 | 185 899 | |
W roku 2006 liczba mieszkańców Kłajpedy wynosiła 187 316 osób – 86 308 z nich stanowili mężczyźni a 101 008 kobiety.
Struktura wiekowa:
- lata 0-14 – 15,1%
- lata 15-59 – 66,5%
- lata 60+ – 18,40%
Struktura etniczna:
- Litwini: 63%
- Rosjanie: 28,2%
- Polacy: 4,8%
- Białorusini: 0,5%
- Inni: 3,5%
Powierzchnia miasta wynosi 98 km², 38% powierzchni zajmują budynki, 1,4% drogi, 8,45% użytki rolne, 14,08% wody, pozostałe 38% jest „innego użytku”. W Kłajpedzie znajduje się 17 urzędów pocztowych, stacja kolejowa, port, 20 hoteli, 4 kościoły katolickie, 3 cerkwie prawosławne[2], synagoga, 10 muzeów, 4 teatry i 15 ośrodków sportowych.
[edytuj] Ludzie
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wstępne dane ze spisu powszechnego zakończonego 9 maja 2011 roku: Statistikos Departamentas (lit.). [dostęp 16-05-2011].
- ↑ Szlewis G., Православные храмы Литвы, Свято-Духов Монастыр, Vilnius 2006, ISBN 9986-559-62-6, s. 559.
[edytuj] Bibliografia
- K.S., « Memel zamiast Kłajpedy » w : Morze i Kolonie. Organ Ligi Morskiej i Kolonialnej. Nr 4 (Kwiecień 1939). Rok I (XVI), str.2-3.
- Georg Dehio, Handbuch der Deutschen Kunstdenkmäler, neu bearb. von Ernst Gall, Deutschordensland Preussen, unter Mitw. von Bernhard Schmid und Grete Tiemann, München; Berlin, Deutscher Kunstverlag, 1952.
- Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ISBN 3-520-31701-X (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966).
- Carl von Lorck, Dome, Kirchen und Klöster in Ost- und Westpreussen. Nach alten Vorlagen, 2. unver. Aufl., Frankfurt am Main, Weidlich, 1982, ISBN 3-8035-1163-1.
- Dehio-Handbuch der Kunstdenkmäler West- und Ostpreussen. Die ehemaligen Provinzen West- und Ostpreussen (Deutschordensland Preussen) mit Bütower und Lauenburger Land, bearb. von Michael Antoni, München; Berlin, Dt. Kunstverl., 1993, ISBN 3-422-03025-5.
- Juri Iwanow, Königsberg und Umgebung, Dülmen, Laumann-Verl., 1994, ISBN 3-87466-185-7.
- Jarosław Swajdo [i in.], Litwa, Łotwa, Estonia i obwód kaliningradzki, Bielsko-Biała, Pascal, 2000, ISBN 83-88355-30-9.
- Adam Dylewski, Litwa. Przewodnik ilustrowany, Bielsko-Biała, Pascal, 2007, ISBN 978-83-7304-981-9.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||||
-
Menu