Kalisz Pomorski – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kalisz Pomorski | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | zachodniopomorskie | ||||
| Powiat | drawski | ||||
| Gmina | Kalisz Pomorski gmina miejsko-wiejska |
||||
| Założono | VIII | ||||
| Prawa miejskie | 1303 | ||||
| Burmistrz | Michał Hypki | ||||
| Powierzchnia | 11,95 km² | ||||
| Ludność (2009) • liczba • gęstość |
4110 343,9 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 94 | ||||
| Kod pocztowy | 78-540 | ||||
| Tablice rejestracyjne | ZDR | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
3203034 | ||||
| SIMC | 0949916 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Wolności 25,78-540 Kalisz Pomorski |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Kalisz Pomorski (łac. Nova Calisia, niem. Kallies) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kalisz Pomorski. Według danych z 30 czerwca 2009 miasto miało 4110 mieszkańców[1].
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Miasto leży w południowej części województwa zachodniopomorskiego w powiecie drawskim nad Drawicą i czterema jeziorami. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. koszalińskiego.
Według danych z 1 stycznia 2009, powierzchnia miasta wynosi 11,95 km²[2].
Odległości do większych miast:
Ciekawostką jest to, iż z Kalisza Pomorskiego do obecnej stolicy województwa, Szczecina, jest bliżej niż do Koszalina, stolicy byłego województwa, w którym miasto się znajdowało.
W 2007 roku zostały zniesione dawne części miasta: Myszyna, Pniewy, Siekiercze, Smugi[3].
[edytuj] Historia
| Ta sekcja zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jej weryfikowalność pozostaje częściowo niejasna, z powodu niewystarczającej liczby przypisów umieszczonych w tekście artykułu. |
Historia osadnictwa nad Drawicą sięga epoki brązu. Prace archeologiczne wykazały, iż już w VIII wieku w okolicach dzisiejszego Kalisza Pomorskiego istniał słowiański gród wraz z osadą rybacko-rolniczą. Wraz z ekspansją państwa polskiego osada znalazła się na rubieżach Wielkopolski. Jej dzisiejsza nazwa ukształtowała się prawdopodobnie w połowie XIII wieku, kiedy książę wielkopolski Przemysł I sprowadził z Kalisza osadników dla wzmocnienia granicy z Brandenburgią.
W 1296 r. gród przeszedł jednak ostatecznie pod władzę margrabiów brandenburskich, którzy 14 września 1303 r. dokonali nowoczesnej lokacji miasta na prawie magdeburskim – z rąk margrabiów Ottona, Jana, Waldemara i Konrada. Wkrótce miejscowość na długie lata oddano w lenno rycerskiej rodzinie von Wedel. Zajmujące siedem ha miasto zostało otoczone owalnym pierścieniem murów miejskich z dwoma bramami – Kamienną i Recką.
Wojny nie omijały Kalisza Pomorskiego. W wyniku walk między Brandenburgią, Zakonem Krzyżackim i Polską, miasto było wielokrotnie niszczone. W latach 1402–1455 należało do Krzyżaków, aby znowu powrócić w granice Brandenburgii.
Wobec wzrostu znaczenia szlaku Myślibórz – Tczew, od XV wieku w mieście nastąpił istotny rozwój handlu i rzemiosła, w tym dynamiczny rozwój sukiennictwa.
W XVI wieku ogromną popularność zdobył w mieście protestantyzm, co ostatecznie przesądziło o niemieckim obliczu kulturowym miasta.
Od 1701 r., wraz z całą Brandenburgią, Kalisz wszedł w skład Królestwa Prus. Wielki pożar w 1771 r. przyniósł ogromne straty. Spaleniu uległa większa część miasteczka. Odbudowa miasta ze wsparciem państwowym i uregulowanie sieci ulic nie pobudziła jednak gospodarki miasta. Sytuację tę zmienił ogólny rozwój gospodarczy Cesarstwa Niemieckiego po 1871 r., w szczególności zaś doprowadzenie do miasta kolei w końcu XIX wieku (otwarcie połączeń: z Wałczem w 1888 r., Stargardem Szczecińskim w 1895 r., Choszcznem w 1895 r. i Złocieńcem w 1900 r.). Możliwość ułatwionego transportu towarów znacznie ożywiła miasto. Wzrosło także zainteresowanie miejscowością jako ośrodkiem wypoczynkowym. Przez długie lata, aż do II wojny światowej miasteczko było znanym i cenionym kurortem dla mieszkańców Berlina. Wzrósł poziom życia mieszkańców: wzniesiono szereg budynków użyteczności publicznej, w tym ratusz i szkołę w 1901 r. W 1906 r. zainstalowano oświetlenie gazowe oraz rozpoczęto elektryfikację miasta ( w 1917 r.), zakończoną w 1924 r. W 1939 r. Kalisz liczył 3857 mieszkańców.
Rok 1945 tragicznie zapisał się w historii miasteczka. Istnieją sprzeczne informacje co do przyczyn bardzo ciężkich zniszczeń. W gruzach legło całe centrum Kallies, w tym niemal 100% zabudowy Rynku, choć żadne źródła (ani rosyjskie ani niemieckie) nie potwierdzają rozpowszechnianej dotąd w Polsce wersji o ciężkich walkach o zdobycie miasta. Wiadomo jedynie z całą pewnością, iż zajęła je [[Armia Czerwona|Rosjanie]61 Armia 1 Frontu Białoruskiego]. Oficjalnie podaje się datę 12 lutego 1945 r., tymczasem w publikacji "Pommern 1945" Helmuta Lindenblatta, na str. 128 czytamy, że Rosjanie zajęli miasto rankiem 11 lutego (Im Morgengrauen des 11. Februar war Kallies in russischer Hand). Rosyjskie oddziały pozostawały w Kallies do 1 marca, kiedy ruszyła nowa ofensywa w kierunku Drawska i Kołobrzegu. W gmachu miejscowej szkoły urządzono szpital wojskowy. W wyniku II wojny światowej Kallies przekazano Polsce. Ludność została wysiedlona i zastąpiona polskimi przesiedleńcami. Ponowną zabudowę spustoszonego miasta rozpoczęto dopiero w latach 60. XX wieku. Powstał nowy ośrodek zdrowia, podźwignięto z ruin dawny ratusz, postawiono wiele bloków mieszkalnych – do dziś jednak centrum pozostaje praktycznie nieodbudowane. Po roku 2000 zlikwidowano wszystkie połączenia kolejowe miasta, przywracając jedynie część połączeń pasażerskich w 2006 r. W ostatnich latach wybudowano motel oraz podjęto renowację pozostałych obiektów zabytkowych, m.in. zamku Wedlów.
Do wydarzeń z historii miasta można zaliczyć m.in. założenie na wzgórzu na północy miasta (Russenberg) rosyjskiego obozu wojskowego w 1758 r. w czasie trwania wojny siedmioletniej. Stąd do dziś funkcjonuje nazwa potoczna Russland (Ruszland). W 1806 r. przez Kalisz Pomorski przejeżdżał cesarz Fryderyk Wilhelm III, wraz ze swym dworem. Wtedy bowiem po klęsce z armią Napoleona w bitwach pod Jeną-Auerstedt i Auerstedt uciekał tamtędy do Królewca[4].
W 2001 r. do miasta przyłączono obszar o łącznej powierzchni 39,18 ha[5].
[edytuj] Kalendarium
- 1303 miastu nadano prawa miejskie
- 1409 Heinrich von Gűntersburg uzyskał prawa lenne do miasta Kalisz. Prawa te otrzymał od mistrza zakonu krzyżackiego Ulricha von Jungingen
- 1454 Kalisz po okresie przynależności do Zakonu Krzyżackiego wraca pod władanie Brandenburgii
- 1532 pierwszy wielki pożar miasta
- 1577 trzeci wielki pożar miasta (drugi nie wiadomo dokładnie kiedy był)
- 1623 wielka epidemia dziesiątkuje mieszkańców miasta
- 1649 w tym roku uruchamia się pocztę na trasie Berlin – Królewiec
- 1683 kolejny, czwarty wyniszczający pożar miasta
- 1688 swe podwoje otwiera pierwsza w Kaliszu szkoła
- 1750 miasto Kalisz posiada 1016 stałych obywateli
- 1771 17 maja olbrzymi pożar trawi całe miasto
- 1777 wielki pożar który strawił miasto był przyczyną odbudowy i rozbudowy miasta na którą fundusze przeznaczył sam król Fryderyk II Wielki
- 1783 działalność rozpoczyna pierwsza apteka w mieście
- 1815 Kalisz zostaje przyłączony do prowincji Pomorze (Provinz Pommern)
- 1816 w Kaliszu mieszka już 2182 mieszkańców w tym 92 Żydów
- 1856 zostaje wybudowana droga do Drawska Pomorskiego która ma usprawnić komunikację pomiędzy tymi ośrodkami oraz droga do Drawna (Neuwedell)
- 1881 w mieście wydany zostaje pierwszy numer lokalnej gazety
- 1888 otwarcie linii kolejowej Kalisz – Wałcz – Piła która ma ogromny wpływ na rozwój miasta
- 1895 uroczyste otwarcie dwóch kolejnych linii na trasach Kalisz- Ulikowo i Kalisz – Choszczno
- 1898 budowa magistratu w mieście, otwarcie szosy do Mirosławca (Märkisch Friedland)
- 1899 przy ul. Dworcowej oddany do użytku zostaje duży magazyn zbożowy
- 1900 otwarcie kolejnej linii kolejowej na trasie Kalisz – Złocieniec
- 1901 otwarto (15 lipca) nowy gmach szkoły (dzisiejszy Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Pamięci Ofiar Terroryzmu 11 września 2001 roku
- 1905 w Kaliszu działalność rozpoczyna fabryka cementu Abraham Zement-fabrik
- 1908 produkcję rozpoczyna Fabryka Butów Skórzanych i Drewnianych Jahnkego
- 1910 miasto zamieszkuje 3343 mieszkańców
- 1912 działalność rozpoczyna fabryka beczek drewnianych późniejszy "PREFABET"
- 1924 zakończona elektryfikacja miasta, do którego prąd płynie z działającej do dziś elektrowni wodnej na rzece Drawie w Alt Springe (Stary Potok, obecnie Borowo)
- 1927 ostatnia fabryka sukiennicza w mieście zamyka swe bramy i ulega likwidacji
- 1933 w Kaliszu mieszka 3837 ludzi
- 1935 następuje rozbudowa i przebudowa ratusza miejskiego
- 1945 zniszczono zabudowę centrum Kallies. Pod nazwą Kalisz Nowy miasto zostaje włączone do Polski, następuje całkowita wymiana jego ludności.
- 1946 luty w pobliżu miasta utworzono Poligon Drawski który zajmuje połowę gminy Kalisz Pomorski, w tym bardzo żyzne i dotąd dobrze zagospodarowane tereny uprawne nad Drawą
- 1963 wybudowane zostają zakłady "ŻELGAZBET"
- 1967 wybudowano nowy ośrodek zdrowia w mieście
- 1967 – 1972 powstają nowe obiekty Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska": (piekarnia, biurowiec, restauracja, masarnia, rozlewnia piwa)
- 1972 – 1974 następuje rozbudowa Kalisza Pomorskiego. W wyniku rozwoju przemysłu brakuje mieszkań dla nowo przybyłych pracowników, powstaje kaliskie Osiedle "Świt"
- 1973 oddano do użytku bank spółdzielczy
- 1974 1 września rusza w nowym gmachu szkoła podstawowa przy ul. Błonie Kaszubskie
- 1976 powstaje Ośrodek Sportu i Rekreacji, który pozyskuje środki na odnowę przedwojennego, stadionu miejskiego.
- 1976 – 1978 powstaje kolejne osiedle – osiedle [Kombinatu Państwowe Gospodarstwo Rolne|PGR]] przy ul. Dworcowej.
- 1980 – oddano do użytku dworzec kolejowy po długich staraniach o jego wybudowanie przez ówczesnego zawiadowcę stacji; to przypominający barak obiekt tymczasowy, stojący w miejscu dawnego, okazałego dworca, który zaraz po wojnie wysadzono w powietrze w niejasnych do dziś okolicznościach.
- 1984 kaliski dworzec PKS-u przyjmuje pierwszych pasażerów
- 1985 styczeń Nadleśnictwo Kalisz Pomorski przenosi się do nowej siedziby
- 1988 budowa nowego osiedla przy ul. Brzozowej
- 1993 rozbudowa kanalizacji oraz budowa nowej oczyszczalni ścieków dla miasta
- 1995 następuje gazyfikacja miasta
- 1997 powstaje nowoczesne zaplecze sportowe na obiekcie stadionu miejskiego
- 2002 remont elewacji ratusza miejskiego
- 2003 uroczyste obchody 700-lecia miasta Kalisz Pomorski
- 2004 powstaje nowoczesna hala sportowo-widowiskowa
- 2005 uruchomione zostaje Gminne Centrum Reagowania, następuje modernizacja oświetlenia w mieście, rozbudowa oczyszczalni i budowa nowej kanalizacji, wybudowane zostają kolejne bloki wielorodzinne
- 2007 do terytorium miasta włączono trzy osady: Pniewy, Siekiercze oraz Smugi[6]. Przed rokiem 1945 należały już one do miasta jako tzw. Abbau Kallies
- 2010 oddano do użytku odrestaurowany Pałac Wedlów
[edytuj] Komunikacja
[edytuj] Transport drogowy
Miasto leży na skrzyżowaniu drogi krajowej nr 10 z drogą wojewódzką nr 175. Oprócz tego z Kalisza Pomorskiego prowadzą drogi lokalne do Giżyna i Suchowa.
[edytuj] Transport kolejowy
Kalisz Pomorski był ważnym węzłem kolejowym, w mieście istnieje stacja kolejowa Kalisz Pomorski oraz przystanek kolejowy Kalisz Pomorski Miasto. Od 1 września 2006 roku na obydwu liniach tzn. Piła – Ulikowo i Grzmiąca- Kostrzyn nad Odrą, został wznowiony ruch. Połączenie ze Stargardem Szczecińskim obsługiwać mają nowoczesne szynobusy zakupione przez Urząd Marszałkowski woj. zachodniopomorskiego
[edytuj] Zabytki i atrakcje turystyczne
W mieście ze względu na zniszczenia ostatniej wojny nie zachowało się wiele obiektów zabytkowych. Jednak godne uwagi są zabytki chronione prawem:[7]
- układ urbanistyczny, nr rej. 540 z dnia 30 grudnia 1965 r. Cenny, późnośredniowieczny układ przestrzenny miasta na planie owalnicy o prostopadłej sieci ulic, położonej między trzema jeziorami, został częściowo zatarty wskutek zniszczeń w 1945 r., a następnie zdewastowany budową bloków mieszkalnych w północno-zachodniej części Starego Miasta. Obecnie jest on już czytelny jedynie z powietrza.
- kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski z 2. poł. XVIII wieku, nr rej. 236 z dnia 16 stycznia 1960 r. Kościół parafialny, rzymskokatolicki należący do dekanatu Mirosławiec, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Budowla klasycystyczna, po 1771 r., posiada charakterystyczne cechy świątyni protestanckiej, którą pozostawał do 1945 r. Wewnątrz znajduje się zabytkowy ołtarz, zdobiony i złocony, powstały w okresie baroku.
- zespół pałacowy, nr rej. 235 z dnia 16 stycznia 1960 r., w skład którego wchodzą:
- pałac z XVIII w. oraz XIX / XX wieku. Pałac ufundowany przez rodzinę Wedlów jako zamek w 1. poł. XIV wieku. Kolejne przebudowy w XVIII, XIX i XX w. przekształciły go w obiekt o charakterze rezydencjonalnym, uzupełniony o piętrową oficynę. Najstarszą, zachowaną częścią są gotyckie piwnice oraz zewnętrzne mury. Po zniszczeniach w latach powojennych, kilkakrotnie przystępowano do odbudowy gmachu, którą dopiero niedawno ukończono. Teraz zamek otacza odnowiony park z licznymi starymi drzewami i stylową fontanną, a w samym gmachu mieści się Biblioteka Miejska oraz sale reprezentacyjne i wystawowe.
- park
- plebania z ok. 1800 r., ul. Bolesława Krzywoustego 4, nr rej. 822 z dnia 4 sierpnia 1967 r. Wewnątrz mieści się epitafium rodziny Wedlów z XVI wieku przeniesione z kościoła w Giżynie (Giesen)i umieszczone tutaj w 1963 roku.
[edytuj] Przyroda
Brak uciążliwego przemysłu w mieście, czyste lasy oraz czyste jeziora są atutem miasta i gminy. W mieście zlokalizowane są cztery jeziora. Są to:
- Bobrowo Wielkie największe o pow. 24,9 ha
- Bobrowo Małe
- Jezioro Młyńskie
- Jezioro Lasek
oraz staw w lesie na końcu ul. Szczecińskiej, zwany do 1945 r. Jeziorkiem Głupców (Dummerschen See), obecnie bez nazwy
W pobliżu miasta znajdują się Drawieński Park Narodowy oraz Drawski Park Krajobrazowy.
[edytuj] Kultura i oświata
W mieście znajdują się:
- przedszkole miejskie "Bajkolandia"
- Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego
- Gimnazjum im. Marii Skłodowskiej-Curie
- Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Pamięci Ofiar Terroryzmu 11 września 2001 roku
Organizacją kultury i imprez kulturalno-rozrywkowych w Kaliszu Pomorskim zajmuje się Miejsko – Gminny Ośrodek Kultury. W jego strukturach działa Kaliski Ośrodek Kultury oraz Biblioteka Publiczna w Kaliszu Pomorskim. MGOK w Kaliszu Pomorskim pod swoją opieką ma też świetlice wiejskie w miejscowościach Barlin, Biały Zdrój, Poźrzadło Wielkie, Pomierzyn, Sienica, Stara Studnica, Dębsko, Cybowo, Suchowo, Stara Korytnica, Giżyno, Pepłówek, Prostynia. Ośrodek kultury oferuje zajęcia w wielu kołach zainteresowań. Do wyboru są koła plastyczne, teatralne, taneczne, wokalno-instrumentalne, dziennikarskie. Biblioteka oferuje odczyty, gry oraz nieodpłatne korzystanie z internetu. Dużym powodzeniem cieszy się kaliska "Galeria Za Filarami" w której prezentowane są prace dzieci i młodzieży, oraz twórców i artystów tak lokalnych jak i zaproszonych. W Kaliszu tworzą fotograficy, rzeźbiarze, malarze. Dział tutaj również zespół "Quadrat". W mieście organizowanych jest wiele imprez, konkursów, organizowany jest konkurs plastyczny "Barwy Lasu".
[edytuj] Imprezy kulturalne
W mieście organizowanych jest kilkanaście imprez cyklicznych dla mieszkańców miasta i nie tylko. Są to:
- Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy
- Dzień Kobiet
- Powiatowy Przegląd Piosenki Przyrodniczej
- Alternatywne Majowe Spotkania Młodzieżowe
- Gminny Przegląd Teatrzyków
- Powiatowe Prezentacje Kulturalne
- Jarmark nad Jeziorem Ogórkowym
- Kaliskie Rockowisko
- Dożynki
- Spotkania kabaretowe
- Jesienny wieczór z poezją
- Mikołajki
[edytuj] Gospodarka
Kalisz Pomorski jest lokalnym ośrodkiem usługowym, handlowym, oraz przemysłowym. W mieście istnieje wytwórnia styropianu "STYROPOL", piekarnia, Zakład Przemysłu Drzewnego Koszalińskiego Przedsiębiorstwa Przemysłu Drzewnego, przedsiębiorstwo "HYFRO LIFT", Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej (zakład budżetowy Miasta Kalisz Pomorski), kilkanaście hurtowni, sklepy wielobranżowe, spożywcze, odzieżowe, składy, przedsiębiorstwa budowlane, warsztaty, serwisy samochodowe. Z pomyślnością rozwija się też branża meblarska dzięki przedsiębiorstwu produkującemu meble tapicerowane. W mieście istnieje posterunek policji, ośrodek zdrowia, poczta polska, motele, bary, restauracje, firmy usługowo-handlowe, stacja benzynowa.
[edytuj] Turystyka
W mieście istnieje plaża miejska nad jeziorem Bobrowo Wielkie. Plaża jest strzeżona z ratownikiem. Oprócz tego atrakcjami turystycznymi są wspomniane wyżej zabytki. Kalisz Pomorski prowadzi Informację Turystyczną mającą na celu obsługę ruchu turystycznego w mieście i gminie. Na tym terenie istnieje szlak pieszo – rowerowy o długości 50 km prowadzący przez miejscowości gminy Kalisz Pomorski.
Istnieją tutaj motele, pensjonaty, pola namiotowe oraz wynajmowane są pokoje gościnne. Informacje o noclegach posiada punkt informacji turystycznej.
[edytuj] Administracja
Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Mieszkańcy Kalisza Pomorskiego wybierają do swojej rady miejskiej 9 radnych (9 z 15)[8]. Pozostałych 6 radnych wybierają mieszkańcy terenów wiejskich gminy Kalisz Pomorski. Organem wykonawczym jest burmistrz. Siedzibą władz jest budynek przy ul. Wolności.
Burmistrzowie Kalisza Pomorskiego:
- Andrzej Hypki (2002 – 17 października 2007)
- Michał Hypki (zaprzysiężony 25 stycznia 2008 r.)
Gmina Kalisz Pomorski utworzyła w obrębie miasta 5 jednostek pomocniczych, zwanych "samorządami mieszkańców" (tj. Samorząd Mieszkańców Nr 1, 2, 3, 4, 5)[9]. W każdym z nich organ uchwałodawczy – ogólne zebranie samorządu mieszkańców wybiera zarząd samorządu mieszkańców, który składa się z 5 osób, w tym z przewodniczącego[10].
Miasto jest członkiem Związku Miast Polskich.
Mieszkańcy Kalisza Pomorskiego wybierają parlamentarzystów z okręgów z siedzibą komisji wyborczej w Koszalinie, a posłów do Parlamentu Europejskiego z okręgu wyborczego nr 13.
[edytuj] Współpraca międzynarodowa
Partnerzy miasta i gminy to:[11]
- Kaltenkirchen, (Niemcy) od 19 listopada 1999
- Torgelow, (Niemcy) od 16 października 2007
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-11-24. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2009 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 240, poz. 1746, s. 12050)
- ↑ T. Gasztold "Dzieje Ziemi Drawskiej, Wydawnictwo Poznańskie 1972, str. 122-123"
- ↑ Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 września 2001 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 116, poz. 1241)
- ↑ od 1 stycznia 2007 na podstawie Rozporządzenie Ministra SWiA z dnia 15 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 240, poz. 1746)
- ↑ „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin.
- ↑ Uchwała Nr LVII/342/10 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 24 sierpnia 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2010 r. Nr 95, poz. 1720)
- ↑ Uchwała Nr VII/46/03 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 28 kwietnia 2003 r. ws. Statutu Gminy Kalisz Pomorski (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2003 r. Nr 55, poz. 961, zmiana 2007 Nr 94, poz. 1616)
- ↑ Uchwała Nr XXVIII/150/2004 Rady Miejskiej w Kaliszu Pomorskim z dnia 29 grudnia 2004 r. (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 30, poz. 644, zmiana 2007 Nr 94, poz. 1617)
- ↑ Miasta partnerskie. UMiG w Kaliszu Pomorskim. [dostęp 04.03.2009].
[edytuj] Bibliografia
- Kalisz Pomorski. Kalisz: na zlec. Urządu Miasta i Gminy ; Piła : Przedsiębiorstwo Poligraficzno-Reklamowe Tongraf, 2005. ISBN 83-922310-2-3.
- Praca Zbiorowa UMiG Kalisz Pomorski: Kalisz Pomorski i Okolice. Informator miejski z planem miasta. Kaczmarek i S-ka, 2001. ISBN 83-915243-0-2.
- Edyta Tomczyk, Piotr (turystyka) Ostrowski, Tomasz Wieczorek: Pomorze – część zachodnia na weekend : przewodnik turystyczny : 11 tras po najpiękniejszych zakątkach Pomorza, wyspy Bornholm i północno-wschodniej części Niemiec. Bielsko-Biała: Pascal, 2002. ISBN 83-7304-089-7.
- Der Landkreis Dramburg, pod redakcją Karla Ruprechta, Heimatkreisverband Dramburg, 1976, Hamburg
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Kalisz (Pomorski) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 2 (Januszpol – Wola Justowska) z 1902 r.
|
||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||