Kamionka Bużańska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Kamionka Bużańska (Kamionka Strumiłowa) |
|||
|
|||
| Państwo |  Ukraina |
||
| Obwód | lwowski | ||
| Powierzchnia | 3,5 km² | ||
| Ludność (2001) • liczba ludności |
11500 |
||
|
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
  Kamionka Bużańska
(Kamionka Strumiłowa) |
|||
| Na mapach: | |||
Kamionka Bużańska (ukr. Кам'янка-Бузька), do 1945 Kamionka Strumiłowa[1][2] – miasto na Ukrainie, w obwodzie lwowskim, siedziba rejonu kamioneckiego, do 1945[3] w Polsce, w województwie tarnopolskim, siedziba powiatu kamioneckiego.
W latach 1772–1918 Kamionka Strumiłowa była miastem powiatowym w Królestwie Galicji i Lodomerii. W 1857 miasto liczyło 4038 mieszkańców, a jego właścicielem był hrabia Karol Mier, spadkobierca rodziny Kalinowskich. Parafia rzymskokatolicka i greckokatolicka loco.
Spis treści |
[edytuj] Historia
- Pierwotnie miasto znane pod nazwą Dymoszyn
- W drugiej połowie XV wieku własność Jerzego Strumiłły, który w 1471 ufundował kościół i wystarał się o nadanie miejscowości praw miejskich na warunkach prawa magdeburskiego
- Od 1578 mieścił się w Kamionce Strumiłowej skład soli
- Do I rozbioru Polski miejscowość była miastem królewskim i starostwem niegrodowym
- 1787 przechodzi na własność rodziny Cetnerów z rąk władz austriackich, które przekazały jej prawa do miasta jako ekwiwalent majątku Nadwórna k. Stanisławowa, skonfiskowanego tej rodzinie
- W XVIII w. własność rodziny Mierów, która ok. 1860 wybudowała w Kamionce pałac. Budynek przed likwidacją jednostki wojenne mieścił jej biura, obecnie stoi opuszczony.
- W XIX w. miasto zmienia właścicieli. Do 1939 należała do rodziny Wisłockich.
- Na liczbę dwudziestu ofiar szacuje polski świadek liczbę więźniów, zamordowanych przez NKWD w Kamionce Strumiłowej w ramach Masakr więziennych NKWD w 1941, a dokonanie zbrodni w tamtejszym więzieniu potwierdziła również ówczesna prasa ukraińska[4].
[edytuj] Urodzeni w Kamionce
- Stefania Skwarczyńska - polska uczona, teoretyk i historyk literatury, teatrolog, profesor zwyczajny, doktor honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego, a także
- Stanisław Łempicki - polski uczony, pisarz, profesor historii oświaty i szkolnictwa Uniwersytetu Lwowskiego, jeden z przedstawicieli filozoficznej szkoły lwowsko-warszawskiej.
- Stefan Grabiński - polski pisarz, dramaturg i eseista, ojciec polskiej literatury grozy, zwany "polskim Poe".
[edytuj] Zabytki
- pałac z XIX w.
- drewniana cerkiew Św. Mikołaja zbudowana w 1667 r.
- neogotycki kościół z 1911-1920, zbudowany wg projektu dr arch. Teodora Talowskiego
[edytuj] pobliskie miejscowości
Przypisy
- ↑ Mieczysław Orłowicz: Ilustrowany przewodnik po Galicyi, Bukowinie, Spiszu, Orawie i Śląsku Cieszyńskim. Lwów: Karol Kwieciński, 1919, s. 92.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie wyników Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dnia 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 15: Województwo tarnopolskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1923, s. 10.
- ↑ Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
- ↑ Aleksander Szumański, Bez trumien i krzyży, z ludobójstwem w tle
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Kamionka Strumiłowa w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom III (Haag – Kępy) z 1882 r.
- Radziecka mapa topograficzna 1:100,000
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||
