Klukowicze – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Klukowicze | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | podlaskie |
| Powiat | siemiatycki |
| Gmina | Nurzec-Stacja |
| Liczba ludności (2006) | 370 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 85 |
| Kod pocztowy | 17-334 |
| Tablice rejestracyjne | BSI |
|
Położenie na mapie Polski
  Klukowicze
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Klukowicze – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Wieś została założona w XVI wieku. W 1499 roku wymieniana była jako jako własność ruskiego rodu Bukraba-Klukowickich. W XVII wieku należała do Witanowskich, w XIX wieku do Minekldiejów i Ponikwickich.
W latach 1945-1954 miejscowość była siedzibą gminy Klukowicze. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.
[edytuj] Zabytki
- Dwór drewniany z XIX wieku na planie litery L, niegdyś Ponikwickich, z dwoma ganeczkami i podcieniami wspartymi na trzech kolumnach, boniowane narożniki, kamienny spichlerz i obora z 1903 roku oraz park podworski. Pozostałości parku dworskiego z kasztanowcami, klonami, jesionami i lipami. Dwór w ruinie. nr rej.: A-58 z 27.08.2003
- Chaty drewniane z XIX/XX wieku o pięknie zdobionych szczytach, rzeźbionych nadokiennikach i narożnikach.
- Grodzisko z X wieku o średnicy 140 m x 110 m, położone 3 km na północ od wsi. Grodzisko otaczały trzy fosy i dwa wały, z których jeden wzmacniała kamienna ława. Razem z grodami w Zbuczu i Zajączkach można je wiązać z "mazowiecką" falą zasiedlenia tych terenów. Zostały one następnie zniszczony przed 1041 rokiem przez książąt kijowskich[1].
Przypisy
- ↑ Krasnodębski D. Badania Instytutu Archeologii i Etnologii PAN na terenie woj. białostockiego (podlaskiego) w latach 1990-2005 [w:]Karwowska H., Andrzejewski A. Stan badań archeologicznych na pograniczu Polsko-Białoruskim od wczesnego średniowiecza po czasy nowożytne, Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Białystok 2006, s.66,74, ISBN 83-87026-70-0
[edytuj] Odkrycie skarbu srebrnych monet
W 1945 w pobliżu Klukowicz miejscowy rolnik podczas orki znalazł skarb, który zawierał prawie 1000 srebrnych monet, tzw. dirhemów wybitych na terenie dzisiejszego Iraku między VIII a X wiekiem. Pierwotnie mogło ich być nawet 1500, ale część zagubiła się zanim trafiły do rąk archeologów. Monety zostały złożone do glinianego garnka i zakopane w ziemi około 910 roku. Odkrycie świadczy, że Klukowicze miały wówczas duże znaczenie, jako miejsca, przez które przewożono, lub do którego dowożono monety arabskie. Część monet trafiła do Muzeum archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi.
[edytuj] Bibliografia
- G. Rąkowski, Polska egzotyczna, cz. 1., Pruszków 1994.
- D. Krasnodębski, Klukowicze na arabskim szlaku, http://www.nadbuhom.free.ngo.pl/art_1658.html
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
|||||||||||