Poznaj przeszłość Warszawy

Kołaczyce – Wikipedia, wolna encyklopedia

Kołaczyce – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Kołaczyce
Rynek w Kołaczycach
Rynek w Kołaczycach
Herb
Herb Kołaczyc
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat jasielski
Gmina Kołaczyce
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1354-1919, 2010
Burmistrz Małgorzata Salacha
Powierzchnia 7,15[1] km²
Ludność (2010)
• liczba
• gęstość

1437[2]
201 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 13
Kod pocztowy 38-213
Tablice rejestracyjne RJS
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Kołaczyce"
Kołaczyce
49°48′30″N 21°26′25″E / 49.80833, 21.44028Na mapach: 49°48′30″N 21°26′25″E / 49.80833, 21.44028
SIMC 1805062
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kołaczycemiasto[1] w Polsce położone w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Kołaczyce; siedziba gminy Kołaczyce.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Fontanna Bartek na rynku

Miejscowość jest siedzibą parafii św. Anny, należącej do dekanatu Brzostek, diecezji rzeszowskiej.

Spis treści

[edytuj] Geografia

Miasto od wschodu sąsiaduje z Sowiną i Bieździedzą, od zachodu graniczy z Kłodawą, od północy z Bukową, a od południa z Nawsiem Kołaczyckim. Zachodnią granicą miejscowości jest Wisłoka.

Przez miasto przebiega droga krajowa nr 73.

Kołaczyce widziane z Bączala Górnego
Kołaczyce widziane z Bączala Górnego

[edytuj] Historia

Miasto lokowane przez króla Kazimierza Wielkego w roku 1339. Kolejne pisemne wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1345 roku[3]. Wymienia się też w nich Ostasza – kasztelana lubelskiego. W 1354 roku Kołaczyce za panowania króla Kazimierza Wielkiego uzyskały prawa miejskie. Kołaczyce wraz z kilkoma okolicznymi wsiami należały do opactwa tynieckiego, którego były własnością do I rozbioru Polski.W 1546 r. był wielki pożar w Kołaczycach. Po zniesieniu Opactwa Benedyktynów w Tyńcu, po pierwszym rozbiorze Polski rząd austriacki wydzierżawił te dobra osobom prywatnym. Od tego czasu miasto Kołaczyce zmieniało właścicieli. Pierwszym był Paweł Kmita Chorzewski. W 1779 r. miasto wraz z innymi wsiami zostało sprzedane za 80 000 florenów i 59 koron Karolowi Ederowi, Janowi obojga imion, Jakubowi baronowi Boesmerowi i Friesowi. Towarzystwo to z kolei odsprzedało z kolei Kołaczyce i Nawsie Kołaczyckie wraz z innymi jeszcze wsiami Achillesowi Johannotowi za 80 000 zł w 1811 r. W ten sposób Kołaczyce stały się miastem prywatnym. Prawa miejskie straciły Kołaczyce w 1919 roku.

1 stycznia 2010 roku Kołaczyce ponownie uzyskały prawa miejskie i stały się zarazem drugim po Jaśle miastem powiatu jasielskiego.

[edytuj] Toponimia

Colanthicze 1330, własność benedyktynów z Tyńca; Colaczicze 1358; Colacice 1401; w roku 1354 uzyskały prawa miejskie od króla Kazimierza Wielkiego[4].

[edytuj] Zabytki

  • rynek z fontanną Bartek fundowaną przez hr. Łosia z Brzysk,
  • budynek Gminnego Przedszkola w Kołaczycach z początku XIX – ul. Rynek 13,
  • dom z podcieniami z 1792 roku – ul. Rynek 62; nr rej.: A-222 z 9.10.1959,
  • kościół parafialny pw. św. Anny, w stylu neogotyckim z zabytkową kropielnicą (1632) i chrzcielnicą z XVII wieku; nr rej.: A-229 z 26.11.1990,
  • kapliczka z I połowy XIX wieku – ul. Mickiewicza 1,
  • figura Matki Boskiej w rynku, postawiona w 1803 roku,
  • figura św. Franciszka z 1885 na zjeździe z drogi JasłoPilzno,
  • zajazd z XVIII (przebudowany w latach 50. XX wieku) – ul. Rynek 2,
  • dom z XVIII wieku – ul. Rynek 10,
  • dom z XVIII wieku, przebudowany po 1886 – ul. Rynek 17,
  • dom z XVIII wieku – ul. Rynek 18,
  • cmentarz wojenny nr 38 Kołaczyce – Olszyny,
  • cmentarz wojenny nr 39 (kwatera na cmentarzu parafialnym),

[edytuj] Edukacja

  • Zespół Szkół Podstawowej i Gimnazjum
  • Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych: Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie oraz Liceum Profilowane

[edytuj] Bibliografia

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dz. U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2009 r. w sprawie utworzenia, ustalenia granic i nazw gmin oraz siedzib ich władz, ustalenia granic niektórych miast oraz nadania niektórym miejscowościom statusu miasta
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.
  3. Monografia miasteczka Kołaczyc z 1908 r., (W:)Władysław Sarna, Opis powiatu jasielskiego, Kraków 1939, s. 65
  4. Stanisław Rospond. Słownik etymologiczny miast i gmin. 1984. s 151

[edytuj] Linki zewnętrzne