Kołaczyce – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kołaczyce | |||
Rynek w Kołaczycach |
|||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | podkarpackie | ||
| Powiat | jasielski | ||
| Gmina | Kołaczyce gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1354-1919, 2010 | ||
| Burmistrz | Małgorzata Salacha | ||
| Powierzchnia | 7,15[1] km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
1437[2] 201 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 13 | ||
| Kod pocztowy | 38-213 | ||
| Tablice rejestracyjne | RJS | ||
| Na mapach: | |||
| SIMC | 1805062 | ||
| Strona internetowa | |||
Kołaczyce – miasto[1] w Polsce położone w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Kołaczyce; siedziba gminy Kołaczyce.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Miejscowość jest siedzibą parafii św. Anny, należącej do dekanatu Brzostek, diecezji rzeszowskiej.
Spis treści |
[edytuj] Geografia
Miasto od wschodu sąsiaduje z Sowiną i Bieździedzą, od zachodu graniczy z Kłodawą, od północy z Bukową, a od południa z Nawsiem Kołaczyckim. Zachodnią granicą miejscowości jest Wisłoka.
Przez miasto przebiega droga krajowa nr 73.
[edytuj] Historia
Miasto lokowane przez króla Kazimierza Wielkego w roku 1339. Kolejne pisemne wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1345 roku[3]. Wymienia się też w nich Ostasza – kasztelana lubelskiego. W 1354 roku Kołaczyce za panowania króla Kazimierza Wielkiego uzyskały prawa miejskie. Kołaczyce wraz z kilkoma okolicznymi wsiami należały do opactwa tynieckiego, którego były własnością do I rozbioru Polski.W 1546 r. był wielki pożar w Kołaczycach. Po zniesieniu Opactwa Benedyktynów w Tyńcu, po pierwszym rozbiorze Polski rząd austriacki wydzierżawił te dobra osobom prywatnym. Od tego czasu miasto Kołaczyce zmieniało właścicieli. Pierwszym był Paweł Kmita Chorzewski. W 1779 r. miasto wraz z innymi wsiami zostało sprzedane za 80 000 florenów i 59 koron Karolowi Ederowi, Janowi obojga imion, Jakubowi baronowi Boesmerowi i Friesowi. Towarzystwo to z kolei odsprzedało z kolei Kołaczyce i Nawsie Kołaczyckie wraz z innymi jeszcze wsiami Achillesowi Johannotowi za 80 000 zł w 1811 r. W ten sposób Kołaczyce stały się miastem prywatnym. Prawa miejskie straciły Kołaczyce w 1919 roku.
1 stycznia 2010 roku Kołaczyce ponownie uzyskały prawa miejskie i stały się zarazem drugim po Jaśle miastem powiatu jasielskiego.
[edytuj] Toponimia
Colanthicze 1330, własność benedyktynów z Tyńca; Colaczicze 1358; Colacice 1401; w roku 1354 uzyskały prawa miejskie od króla Kazimierza Wielkiego[4].
[edytuj] Zabytki
- rynek z fontanną Bartek fundowaną przez hr. Łosia z Brzysk,
- budynek Gminnego Przedszkola w Kołaczycach z początku XIX – ul. Rynek 13,
- dom z podcieniami z 1792 roku – ul. Rynek 62; nr rej.: A-222 z 9.10.1959,
- kościół parafialny pw. św. Anny, w stylu neogotyckim z zabytkową kropielnicą (1632) i chrzcielnicą z XVII wieku; nr rej.: A-229 z 26.11.1990,
- kapliczka z I połowy XIX wieku – ul. Mickiewicza 1,
- figura Matki Boskiej w rynku, postawiona w 1803 roku,
- figura św. Franciszka z 1885 na zjeździe z drogi Jasło – Pilzno,
- zajazd z XVIII (przebudowany w latach 50. XX wieku) – ul. Rynek 2,
- dom z XVIII wieku – ul. Rynek 10,
- dom z XVIII wieku, przebudowany po 1886 – ul. Rynek 17,
- dom z XVIII wieku – ul. Rynek 18,
- cmentarz wojenny nr 38 Kołaczyce – Olszyny,
- cmentarz wojenny nr 39 (kwatera na cmentarzu parafialnym),
[edytuj] Edukacja
- Zespół Szkół Podstawowej i Gimnazjum
- Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych: Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie oraz Liceum Profilowane
[edytuj] Bibliografia
- KOBiDZ – rejestr zabytków województwa podkarpackiego
- Oficjalna witryna internetowa gminy Kołaczyce
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Dz. U. z 2009 r. Nr 120, poz. 1000 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lipca 2009 r. w sprawie utworzenia, ustalenia granic i nazw gmin oraz siedzib ich władz, ustalenia granic niektórych miast oraz nadania niektórym miejscowościom statusu miasta
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.
- ↑ Monografia miasteczka Kołaczyc z 1908 r., (W:)Władysław Sarna, Opis powiatu jasielskiego, Kraków 1939, s. 65
- ↑ Stanisław Rospond. Słownik etymologiczny miast i gmin. 1984. s 151
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Kołaczyce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 2 (Januszpol – Wola Justowska) z 1902 r.
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Oficjalna witryna internetowa gminy Kołaczyce
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||