Kościół Świętej Rodziny i klasztor Reformatów we Lwowie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kościół Świętej Rodziny we Lwowie |
|||||||||||||||||
| cerkiew parafialna | |||||||||||||||||
| Państwo |  Ukraina |
||||||||||||||||
| Miejscowość | Lwów | ||||||||||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||||||||||
| Kościół | obrządku bizantyjsko-ukraińskiego | ||||||||||||||||
| Wezwanie | Świętej Rodziny (przed 1945) św. Andrzeja (obecnie) |
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Kościół Świętej Rodziny i klasztor Reformatów we Lwowie – jest położony przy ul. Szewczenki 66 (ukr. Шевченка Т., 66; przed 1945 – Janowska).
[edytuj] Historia
Pierwotny klasztor reformatów zlikwidowany został w 1789. Reformaci podjęli decyzję o powrocie do Lwowa w roku. W dniu 9 stycznia 1895 zakon kupił działkę przy ul. Janowskiej 58 (obecnie ul. T. Szewczenki 66). Świątynię zbudowano w latach 1896-1899 w stylu neorenesansowo-neobarokowym wg projektu architekta Michała Kowalczuka i poświęcono Świętej Rodzinie. Obok wzniesiono budynki klasztorne. Główna fasada kościoła wychodziła na ul. Janowską i była zdobiona wysokim frontonem i portalem wejścia głównego. W polu środkowym fasady umieszczono aediculę z kanelowanych kolumn, ustawionych na tle pilastrów. Nad wysokim dachem zbudowano sygnaturkę.
Trzynawowy gmach kościoła wzniesiono na planie prostokąta i zakończono absydą. Wystrój wnętrza kościoła utrzymany był w stylu neobarokowym. Zespół sześciu ołtarzy i ambonę wykonała firma Ferdynanda Majerskiego z Przemyśla zaś organy - czeska firma Rieger z Krnowa. Autorem polichromii jest Tadeusz Popiel. Witraże w prezbiterium wykonała firma F. Mayera z Monachium (1897), a w oknach korpusu kościoła – K. Gejlinga z Wiednia (1900).
W dniu 2 października 1910 arcybiskup Józef Bilczewski dokonał konsekracji świątyni.
Po drugiej wojnie światowej kościół zamieniono na klub a klasztor na biura.
Po 1990 przekazano go w użytkowanie wiernym kościoła greckokatolickiego. Obecnie służy im jako cerkiew greckokatolicka św. Andrzeja Apostoła (ukr. святого Андрія Первозванного).
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, ISBN 83-04-03913-3
