Kościół św. Wojciecha księży Misjonarzy we Lwowie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kościół św. Wojciecha we Lwowie | |||||||
| Церква священномученика Йосафата і всіх українських мучеників | |||||||
| kościół parafialny (przed 1945) | |||||||
| Państwo | |||||||
| Miejscowość | Lwów | ||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||
| Wezwanie | św. Wojciecha (przed 1945) | ||||||
|
|||||||
|
|||||||
Kościół św. Wojciecha księży Misjonarzy we Lwowie – jest położony przy ul. Dowbusza (ukr. Довбуша, przed 1945 – św. Wojciecha).
[edytuj] Historia
Pierwotny, drewniany kościół pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika ufundował na wschodnim przedmieściu Lwowa w 1602 roku Piotr Moskalik. W latach 1702-1703 został wzniesiony z kamienia i z cegły nowy, jednonawowy kościół w stylu barokowym oraz internat dla kleryków. We wrześniu 1704 w czasie oblężenia Lwowa przez Szwedów w ramach wojny z Rosją stacjonował tu król Karol XII.
W 1747 arcybiskup Mikołaj Gerard Wyżycki przekazał kościół wraz z klasztorem sprowadzonym do Lwowa księżom lazarystom, zwanym również misjonarzami.
W 1772, w chwili pierwszego rozbioru Polski w klasztorze mieszkało tylko 2 księży.
Do kasaty zakonu w 1784 księża misjonarze prowadzili przy kościele niższe seminarium duchowne. Później kompleks kościelno-klasztorny został zamieniony na magazyny i składy wojskowe.
W 1906 kościołowi przywrócono funkcje sakralne. Od 1996 pełni on funkcję cerkwi grekokatolickiej pw. św. Męczennika Jozafata.
Po drugiej wojnie światowej w kościele i klasztorze ponownie utworzono magazyny.
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, ISBN 83-04-03913-3
- Bartłomiej Kaczorowski, Zabytki starego Lwowa, wyd. Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1990, ISBN 83-85083-02-2
- Aleksander Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, wyd. nakładem autora, Lwów 1937