Poznaj przeszłość Warszawy

W maju 2008 roku Kościół Ewangelicznych Chrześcijan obchodził 100-lecie obecności na ziemiach polskich (wideorelacja)

Kościół Ewangelicznych Chrześcijan w Rzeczypospolitej Polskiej – chrześcijański wolny kościół protestancki nurtu ewangelikalnego, polski przedstawiciel tradycji ruchu ewangelicznych chrześcijan, założonego w Rosji przez Jana Prochanowa. Kościół jest członkiem Aliansu Ewangelicznego w RP oraz Międzynarodowej Federacji Wolnych Kościołów Ewangelicznych. Siedzibą władz Kościoła jest miasto stołeczne Warszawa. Kościół wydaje własny organ prasowy – miesięcznik Głos Ewangeliczny. Wpisany jest do rejestru Kościołów i związków wyznaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w dziale A, pod nr 27.^[1] Prezbiterem Naczelnym Kościoła jest pastor Tadeusz Tołwiński. Kościół zrzesza 2.300 wiernych^[2].

[edytuj] Charakterystyka

Kościół Ewangelicznych Chrześcijan należy do rodziny tzw. wolnych kościołów protestanckich. Jego zasady wiary opierają się na nauczaniu Jezusa i apostołów, zapisanym w Nowym Testamencie, i odwołują się do ideałów pierwszych chrześcijan. Ewangeliczni Chrześcijanie utożsamiają się również z ideami Reformacji, będącej „powrotem do źródła”, którym dla chrześcijan jest Pismo Święte. Określenie „ewangeliczny” pochodzi od Ewangelii, czyli Dobrej Nowiny o zbawieniu, dzięki której każdy człowiek może dostąpić pojednania z Bogiem i doświadczyć przemiany życia. Ewangeliczni Chrześcijanie wierzą, że naśladowanie Jezusa jest nie tylko religią, ale – przede wszystkim – sposobem życia zaspokajającym najgłębsze potrzeby człowieka; podkreślają też konieczność nawrócenia jako świadomej, osobistej decyzji, która nie może być dziedziczona po rodzicach lub zastąpiona religijnymi obrzędami.

[edytuj] Historia

Ruch Ewangelicznych Chrześcijan został zapoczątkowany w Rosji, w 1884, przy znaczącym współudziale Jana Prochanowa, zwanego „reformatorem Wschodu”. Pierwsze nabożeństwa Ewangelicznych Chrześcijan na ziemiach polskich zaczęto organizować w 1908, a w 1909 powstał pierwszy polski zbór. W 1927 Związek Słowiańskich Zborów Ewangelicznych Chrześcijan, jako jedyny spośród pokrewnych ruchów religijnych, uzyskał prawną legalizację. Ewangeliczni Chrześcijanie prowadzili ożywioną działalność ewangelizacyjną wśród młodzieży, służbę muzyczną, charytatywną i wydawniczą. W okresie przedwojennym Związek liczył 131 zborów, 1 223 placówki i stacje misyjne, 18 500 członków (27 000 włączając dzieci), 112 chórów, 2 sierocińce i 1 szkołę biblijną. Po II wojnie światowej większość zborów znalazła się za wschodnimi granicami Polski. W 1946 władze polskie uznały ważność przedwojennej rejestracji Związku Ewangelicznych Chrześcijan, a w 1947 z inicjatywy Związku utworzono Zjednoczony Kościół Ewangeliczny (ZKE), do którego przyłączyły się cztery inne konfesje o charakterze ewangelicznym (dwie z nich w 1953), tworząc największy w Polsce ewangeliczny kościół protestancki. W 1988 miała miejsce reorganizacja ZKE polegająca na usamodzielnieniu jego składowych konfesji. Kościół Ewangelicznych Chrześcijan, będący kontynuatorem Związku Ewangelicznych Chrześcijan, w 1990 został wpisany do Rejestru Kościołów i innych związków wyznaniowych pod nr 27.

[edytuj] Teologia

Teologia Kościoła jest zbieżna z szeroko rozumianą teologią ewangelikalną. Akcentuje się w niej grzeszność człowieka, jego niezdolność do poprawy własnymi siłami oraz potrzebę przyjęcia zbawienia, które jest "dostępne za darmo" - przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Świadome przyjęcie zbawienia i opowiedzenie się za Bogiem jest (w teologii Kościoła) określane jako nawrócenie. Kościół Ewangelicznych Chrześcijan bywa nazywany "kościołem wyboru", co znaczy, że jego wierni stali się jego członkami w świadomy sposób (dzieci są pod opieką Zborów, ale nie są ich członkami). Zbory Kościoła praktykują dwa ustanowienia Chrystusa: chrzest przez zanurzenie w wodzie, udzielany na podstawie wyznania wiary oraz Wieczerzę Pańską, sprawowaną pod dwiema postaciami - chleba i wina. Szafarzem chrztu i Wieczerzy Pańskiej może być każdy wierzący za zgodą zboru.

[edytuj] Credo Kościoła

[edytuj] Organizacja, działalność i struktura

Kościół Ewangelicznych Chrześcijan - kaplica zboru w Toruniu

Organami Kościoła jako całości są: Synod Kościoła (organ stanowiący) i Rada Kościoła (organ wykonawczy). Podstawowymi jednostkami organizacyjnymi Kościoła są autonomiczne zbory (w rozumieniu kościołów lokalnych). Na czele każdego zboru stoi rada zboru, do której - z urzędu - wchodzi pastor.

Kościół składa się z 52 zborów, placówek i stacji misyjnych, zrzeszających łącznie 2300 wiernych w ramach pięciu okręgów. Zbory Kościoła prowadzą działalność ewangelizacyjną, duszpasterską i charytatywno-społeczną. Przy wielu zborach działają służby pomocy ludziom uzależnionym od alkoholu i narkotyków, punkty pomocy społecznej oraz świetlice środowiskowe. Organizowany jest również wakacyjny wypoczynek dla dzieci z ubogich rodzin oraz z domów dziecka.

Przypisy

[edytuj] Zobacz też

• Międzynarodowa Federacja Wolnych Kościołów Ewangelicznych
• Alians Ewangeliczny w RP

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Kościół Ewangelicznych Chrześcijan w Polsce, strona oficjalna
• Przybyli ze wschodu - historia Kościoła Ewangelicznych Chrześcijan
• Relacja filmowa z obchodów 100-lecia Kościoła
• Relacja TVP z obchodów 100-lecia Kościoła
• Alians Ewangeliczny w Polsce, strona oficjalna
• Międzynarodowa Federacja Wolnych Kościołów Ewangelicznych, strona oficjalna