Kościół Serca Pana Jezusa i klasztor Franciszkanek we Lwowie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kościół Serca Pana Jezusa we Lwowie | |||||||||||||||||
| Храм святого Іоана Золотоустого (Львів) | |||||||||||||||||
 dawny kościół Serca Pana Jezusa – fasada frontowa |
|||||||||||||||||
| Państwo |  Ukraina |
||||||||||||||||
| Miejscowość | Lwów | ||||||||||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||||||||||
| Kościół | obrządku bizantyjsko-ukraińskiego | ||||||||||||||||
| Wezwanie | Serca Pana Jezusa (przed 1945) św. Jana Chryzostoma (po 1991) |
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
  Kościół Serca Pana Jezusa we Lwowie
|
|||||||||||||||||
| Na mapach: | |||||||||||||||||
Kościół Serca Pana Jezusa i klasztor Franciszkanek we Lwowie – jest położony przy ul. M. Łysenki 43 (ukr. Лисенка М., 43; przed 1945 – ul. Kurkowa).
[edytuj] Historia
W 1873 do Lwowa przybyły siostry franciszkanki Najświętszego Sakramentu. Po otrzymaniu pozwolenia od austriackiego Ministerstwa Wyznań Religijnych i błogosławieństwa od papieża Piusa IX, osiedliły się przy ówczesnej ul. Kurkowej 41 (obecnie ul. M. Łysenki).
W latach 1877-1888 siostry wybudowały klasztor i kościół wg projektu i pod kierownictwem prof. Juliana Zachariewicza. Kościół znajdował się w centrum kompleksu a po jego wschodniej i zachodniej stronie wznosiły się dwa skrzydła klasztoru. Cały zespół zbudowano w stylu neoromańskim z czerwonej i żółtej cegły i pozostawiono nietynkowany. Wnętrza były zdobione w stylu neoromańskim z dodatkiem eklektyzmu. Wolno stojący ołtarz główny zaprojektował prof. Leonard Marconi, zaś wykonała z marmuru firma Leopolda Schimsera ze Lwowa. Witraże wykonała firma Franza Mayera z Monachium.
W dniu 29 września 1889 nuncjusz papieski w Wiedniu kardynał A. Galimberti dokonał konsekracji kościoła w obecności trzech lwowskich metropolitów katolickich.
Po 1945 zespół kościelno-klasztorny zamknięto. W klasztorze umieszczono oddział zakaźny szpitala klinicznego.
W 1991 nieczynny kościół został przekazany Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu Patriarchatu Kijowskiego (ukr. Українська Православна Церква Київського Патрiархату) a lewym skrzydle byłego klasztoru otworzono prawosławne seminarium duchowne.
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Chanas, Janusz Czerwiński, Lwów, Przewodnik turystyczny, wyd. Ossolineum 1992, Wrocław, ISBN 83-04-03913-3
- Aleksander Medyński, Lwów. Przewodnik dla zwiedzających miasto, wyd. nakładem autora, Lwów 1937
- Kościoły i klasztory Lwowa z wieków XIX i XX — Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury 2004 s. 77—101. ISBN 83-85739-17-9
