Kojec (fortyfikacje) – Wikipedia, wolna encyklopedia
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kojec - w dawnych fortyfikacjach o narysie poligonalnym i twierdzach umocnienie, z którego prowadzono ostrzał wzdłuż fosy. Kojec usytuowany był w środku długości skarpy i wysunięty przed nią. W Polsce nazwę kojec stosowano także dla określenia kaponiery.
-
Kojec. Fragment fortyfikacji Zamościa z XIX w. Kojec po prawej, po lewej mur który zabezpieczał.
-
Kojec. Fragment fortyfikacji Zamościa z XIX w. Pierwotnie wokół kojca była woda (z Łabuńki). Jej przepływ umożliwiał łukowaty tunel pod spodem (częściowo widoczny nad ziemią). Z tyłu nasyp którym można było uzupełniać załogę i nieść jej pomoc.
-
Kojec w Zamościu.
