Poznaj przeszłość Warszawy

Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów to organ pomocniczy i opiniujący decyzje gospodarcze dla Rady Ministrów. Został powołany na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 11 II 1997 r. w sprawie utworzenia stałych komitetów Rady Ministrów, obok Komitetu Rozwoju Regionalnego Rady Ministrów, Komitetu Społeczno-Politycznego Rady Ministrów i Komitetu Spraw Obronnych Rady Ministrów. Przestał istnieć na mocy rozporządzenia RM z dnia 30 X 2001 r.

[edytuj] Skład

W skład Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów wchodzili : Minister Finansów, Minister Gospodarki, Minister Łączności, Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, Minister Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Prezes Rady Ministrów mógł wskazywać także inne osoby, które miały za zadanie uczestniczyć w pracach Komitetu, a także wyznaczyć sekretarza lub podsekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do reprezentowania Prezesa Rady Ministrów w pracach Komitetu. Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Komitetu powoływał i odwoływał spośród członków Komitetu Prezes Rady Ministrów, zaś funkcję sekretarza Komitetu pełnił wyznaczony przez Przewodniczącego urzędnik Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zatrudniony w komórce organizacyjnej Kancelarii, która sprawowała obsługę Komitetu.

[edytuj] Cele

Celem działania Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów było uzgadnianie stanowiska członków Rady Ministrów, inicjowanie i przygotowywanie rozstrzygnięć oraz analizowanie sytuacji w zakresie polityki gospodarczej.

[edytuj] Zakres działania

Dziedziną działania Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów były sprawy projektów aktów normatywnych i projektów programów oraz analiz i sprawozdań dotyczących polityki gospodarczej państwa, w tym szczególnie:

• planowania i realizacji dochodów i wydatków budżetu państwa,
• zasad rozwoju gospodarczego kraju,
• zasad rozwoju rynku finansowego, infrastruktury technicznej i gospodarki,
• zmian strukturalnych i przekształceń własnościowych,
• zasad polityki ochrony środowiska i ekorozwoju,
• międzynarodowej współpracy gospodarczej oraz zaangażowania kapitału zagranicznego,
• zasad kształtowania i realizacji polityki mieszkaniowej państwa,
• prognoz koniunktury gospodarczej.

W toku wykonywanych działań Komitet współdziałał z ministrami i innymi organami nie reprezentowanymi w składzie Komitetu, powoływał zespoły robocze lub ekspertów do opracowania analiz, prognoz, ekspertyz oraz koncepcji i projektów rozwiązań programowych.

[edytuj] Tryb działania

Tryb działania Komitetu, przygotowywania dokumentów oraz zwoływania i odbywania posiedzeń określał regulamin pracy Rady Ministrów, której to Komitet składał roczne sprawozdania ze swej działalności.

[edytuj] Bibliografia

• red. M. Chmaja, J. Marszałek-Kawy, W. Sokoła "Encyklopedia Wiedzy Politycznej", Toruń 2005 (ISBN 83-7441-073-6)
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 lutego 1997 r. w sprawie utworzenia stałych komitetów Rady Ministrów Dz. U. z 1997 r. Nr 13, poz. 70
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 listopada 1997 r. w sprawie utworzenia stałych komitetów Rady Ministrów Dz. U. z 1997 r. Nr 143, poz. 953