Poznaj przeszłość Warszawy

Korsze – Wikipedia, wolna encyklopedia

Korsze – Wikipedia, wolna encyklopedia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Korsze
Herb
Herb Korsz
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat kętrzyński
Gmina Korsze
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1962
Burmistrz Ryszard Ostrowski
Powierzchnia 4,03 km²
Ludność (2008)
• liczba
• gęstość

4521[1]
1122 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 89
Kod pocztowy 11-430
Tablice rejestracyjne NKE
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Korsze"
Korsze
54°10′17″N 21°08′28″E / 54.17139, 21.14111Na mapach: 54°10′17″N 21°08′28″E / 54.17139, 21.14111
TERC
(TERYT)
6283608044
Urząd miejski
ul. Mickiewicza 13
11-430 Korsze
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Korsze w Wikisłowniku
Strona internetowa
Kościół rzymskokatolicki Podwyższenia Krzyża Świętego
Zabytkowa lokomotywa Ol49
Wieża ciśnień na dworcu kolejowym w Korszach

Korsze (niem. Korschen, prus. Karsi) to miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Korsze. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. olsztyńskiego.

Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 4724 mieszkańców. W Korszach znajduje się węzeł kolejowy, Zakłady Sieci Rybackich S.A., dwa kościoły i dwa cmentarze. Do początku XIX w. Korsze były majątkiem ziemskim, rozwój związany był z powstaniem węzła kolejowego na przecięciu dwóch najstarszych w Prusach Wschodnich linii kolejowych (KrólewiecEłk, ToruńWystruć). Prawa miejskie Korsze uzyskały w 1962.

Spis treści

[edytuj] Zabytki

  • Neogotycki kościół z 1903, rozbudowany w 1958
  • dawny kościół ewangelicki (obecnie cerkiew prawosławna) z 1903-1904
  • Dwie zabytkowe wieże ciśnień z XIX w. Jedna z nich posiada stalowy, kulisty zbiornik typu Klönne. W Polsce znajdują się jedynie 3 wieże z tego typu zbiornikiem (Dąbrówno i Runowo Pomorskie).
  • Dwie zabytkowe kamieniczki z XIX w. przy ulicy Wojska Polskiego
  • Willa doktora przy ulicy Mickiewicza
  • Kamienica w której znajduje się apteka
  • Siedziba Miejskiego Ośrodka Kultury przy ulicy Wolności 5A

[edytuj] Kościoły i wyznania

Korsze po reformacji ewangelickiej jako wieś należały do parafii w Sątocznie. W drugiej połowie XIX wieku katolicy w Korszach korzystali z posługi kapłanów w Reszlu, a nabożeństwa odprawiano w aptece. W 1898 katolicy zakupili trzy morgi ziemi pod budowę kościoła. Budowę świątyni opóźniały władze rejencji. Kościół wybudowany został w 1903 i w tym samym roku w dniu 10 grudnia został wyświęcony i otrzymał wezwanie Podwyższenia Krzyża Świętego. Świątynia ta od 1910 obsługiwała już samodzielną parafię. Kościół rozbudowano w 1958. W ślad za katolikami z budową własnej świątyni pośpieszyli ewangelicy. W dniu 17 lipca 1904 odbyło się uroczyste otwarcie ewangelickiego zboru, który początkowo był kościołem filialnym parafii w Sątocznie. Samodzielna parafia ewangelicka w Korszach powstała w 1927.

W 1945 miejscowość przejęta została przez administrację polską, a większość jej mieszkańców wysiedlono do Niemiec. Przez krótki okres używana była nazwa Korszyn, która uległa ostatecznie modyfikacji do obecnej formy. Po osiedleniu w Korszach ludności ukraińskiej, przymusowo usuniętej z południowo-wschodniej części kraju, dotychczasowy kościół ewangelicki zamieniony został na cerkiew Świętych Apostołów Piotra i Pawła (obecnie siedziba miejscowej parafii prawosławnej).

Na terenie miasta działa obecnie również miejscowy zbór Świadków Jehowy [2].

[edytuj] Sport

W mieście swą siedzibę ma klub piłkarski MKS Korsze. Aktualnie występuje w III lidze, w grupie podlasko-warmińsko-mazurskiej. W sezonie 2009/2010 klub wywalczył historyczny awans do III ligi oraz zwyciężył po raz pierwszy w historii klubu w Warmińsko-Mazurskim Pucharze Polski.

Przypisy

  1. Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
  2. A. Kopiczko, Panorama wyznaniowa województwa olsztyńskiego po II wojnie światowej, ss. 63, 64

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

  • Darmochwał T., Rumiński M. J., 1996. Warmia Mazury, przewodnik. Agencja TD, Białystok

[edytuj] Linki zewnętrzne