Kosów Lacki – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kosów Lacki | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | sokołowski | ||
| Gmina | Kosów Lacki gmina miejsko-wiejska |
||
| Założono | XIII wiek | ||
| Prawa miejskie | 1723-1869, odz. 1 stycznia 2000 | ||
| Burmistrz | Jan Słomiak | ||
| Powierzchnia | 11,57 km² | ||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
2 090[1] 181 os./km² |
||
| Kod pocztowy | 08-330 | ||
| Tablice rejestracyjne | WSK | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Kosów Lacki
|
|||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
1141929054 | ||
|
Urząd miejski
ul. Kolejowa 208-330 Kosów Lacki |
|||
 Hasło Kosów Lacki w Wikisłowniku |
|||
| Strona internetowa | |||
Kosów Lacki – miasto we wschodniej Polsce, w woj. mazowieckim, w powiecie sokołowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kosów Lacki. Położone nad Kosówką, dopływem Bugu.
Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 2152 mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Dane ogólne
Ośrodek usługowy regionu rolniczego, przetwórstwo rolno-spożywcze, w tym duża mleczarnia. Węzeł dróg lokalnych i przystanek kolejowy na już nieczynnej linii kolejowej Siedlce – Ostrołęka.
[edytuj] Historia
Wieś nadana w 1417 roku kanonikowi kolegiaty pułtuskiej Marcinowi Ciołkowi przez wielkiego księcia litewskiego Witolda. Do początków XIX wieku znajdowała się w rękach rodzin: Kossowskich (Ciołków), którzy wzięli nazwisko od miejscowości, Nowińskich i Kuszlów, stając się ośrodkiem dużego majątku, w skład którego wchodziły okoliczne miejscowości. Parafia została prawdopodobnie erygowana w 1425 roku (ponownie w 1587). W okresie potopu szwedzkiego pod miejscowością miała miejsce potyczka wojsk Pawła Sapiehy z silnym odziałem szwedzkim i hetmana Janusza Radziwiłła (w mieście znajdują się zbiorowe mogiły poległych w tej bitwie). W 1657 roku miejscowość została doszczętnie zniszczona przez pożar. W 1723 roku Kosów wzmiankowany był jako miasto. W 1726 roku otrzymał przywilej na jarmarki. W 1759 roku miejscowość nawiedził ponownie duży pożar. W 1778 roku podkomorzy drohicki Franciszek Marceli Drohicki lokował Kosów jako miasto na mocy przywileju otrzymanego od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, zezwalającego na organizowanie w miejscowości dwóch targów tygodniowo i czterech jarmarków rocznie. Pomimo prób ożywienia miasteczko nie rozwinęło się. W 1866 roku utraciło prawa miejskie.
W 1964 roku na plebanii w Kosowie Lackim odkryto obraz Ekstaza świętego Franciszka, hiszpańskiego malarza El Greca z XVI wieku[2]. Odkrycia dokonały pracownice Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk sporządzające inwentaryzację zabytków. Jedyny w Polsce obraz hiszpańskiego artysty znajduje się w Muzeum Diecezjalnym w Siedlcach.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa siedleckiego.
1 stycznia 2000 r. Kosów odzyskał prawa miejskie.
Nazwa pochodzi od ptaka. Przydomek Lacki od Lachów, w odróżnieniu od położonego za Kosówką Kosowa Ruskiego, zamieszkanego przez Rusinów.
[edytuj] Zabytki
- Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny zbudowany w 1907 roku według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego w miejscu kościoła drewnianego. Znaczna część wyposażenia pochodzi z poprzednich kościołów.
- Kapliczka przydrożna z XVIII wieku w formie sklepionej niszy w murze otaczającym pozostałości parku podworskiego. W środku figura św. Jana Nepomucena.
- Kapliczka przydrożna z pierwszej połowy XIX wieku. Czworoboczna, murowana, tynkowana, kryta dwuspadowym daszkiem. W środku ludowa figura Chrystusa Frasobliwego.
- Barokowo-ludowa rzeźba Trójcy Świętej w postaci Tronu Łaski, znajdująca się w dwudziestowiecznej kapliczce murowanej.
[edytuj] Obiekty turystyczne
- neogotycki kościół parafialny Narodzenia NMP,
- bożnica żydowska,
- drewniane budynki mieszkalne,
- pozostałości parku dworskiego,
- kopiec poświęcony powstańcom 1863 i II wojny światowej,
- pomnik poświęcony Józefowi Piłsudskiemu,
- pomnik ku czci żołnierzy WP i ofiar terroru,
- rzeka Bug i Nadbużański Park Krajobrazowy,
- rezerwat leśny Bojarski Grąd
- teren b. hitlerowskiego obozu zagłady Treblinka
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
- ↑ Katalog Zabytków Sztuki w Polsce. Tom X - województwo warszawskie, Zeszyt 10 - powiat sokołowski, Warszawa 1965, ss. 6.7
[edytuj] Bibliografia
- Katalog zabytków sztuki w Polsce. Tom X - województwo warszawskie, Zeszyt 25- powiat sokołowski pod redakcją Izabelli Galickiej i Hanny Sygietyńskiej, IS PAN, Warszawa 1965
- Kosów Lacki. Srudia i materiały z dziejów miejscowości. Red. Artur Ziontek przy współpracy Moniki Samuel. Siedlce 2011.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Miasto Kosów Lacki.
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||