Kowalewo Pomorskie – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kowalewo Pomorskie | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | kujawsko-pomorskie | ||
| Powiat | golubsko-dobrzyński | ||
| Gmina | Kowalewo Pomorskie gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1275 r. | ||
| Burmistrz | Andrzej Grabowski | ||
| Powierzchnia | 4,45 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
4115 917 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 56 | ||
| Kod pocztowy | 87-410 | ||
| Tablice rejestracyjne | CGD | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
6040605044 | ||
|
Urząd miejski
plac Wolności 187-410 Kowalewo Pomorskie |
|||
| Strona internetowa | |||
Kowalewo Pomorskie (niem. Schönsee) – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Kowalewo Pomorskie. Położone na Pojezierzu Chełmińsko-Dobrzyńskim, nad Strugą Młyńską. Miasteczko oddalone ok. 25 km od Torunia, przy drodze krajowej nr 15 i drodze wojewódzkiej nr 554.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 4115 mieszkańców[1].
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 4,45 km²[2].
Kowalewo Pomorskie leży w południowej części Pojezierza Chełmińskiego[3]. Przez miasto przepływa Struga Młyńska.
W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. toruńskiego.
[edytuj] Historia
Początkowo gród darowany biskupowi Chrystianowi przez Konrada I mazowieckiego, od 1231 należał do Krzyżaków, którzy w latach 1277–1303 na wąskim przesmyku między 2 jeziorami (dziś nieistniejącymi) wybudowali tu kamienno-ceglany zamek. Zamek ten znajdował się na zachód od kościoła, na wzgórzu, na którym obecnie (od 1911 r.) znajduje się wieża ciśnień. Prawa miejskie od 1275.
Było siedzibą komturii kowalewskiej. W 1330 miasto bezskutecznie oblegane było przez wojska Władysława Łokietka[4].
W 1410 r. w bitwie pod Grunwaldem poległ komtur kowalewski Nicolaus von Vitz, dlatego też Polacy nie mieli kłopotów z zajęciem Kowalewa, które przypadło podkanclerzemu koronnemu Mikołajowi Trąbie. W ramach wojny golubskiej 1422 r., gdy w okolicy pojawiły się wojska Jagiełły, Krzyżacy sami spalili miasto, natomiast zamek wytrzymał oblężenie. W 1466 r. w wyniku pokoju toruńskiego Kowalewo powróciło do Polski, stając się siedzibą starostwa grodowego. 5 października 1716 doszło do bitwy pod Kowalewem słynnej z powodu ostatniej w dziejach szarży husarii.[potrzebne źródło] W latach 1772-1920 w zaborze pruskim, w latach 1833-1929 pozbawione praw miejskich.
[edytuj] Zabytki
- pozostałości zamku krzyżackiego z lat 1280-1290, rozbudowanego w XIV w. i zniszczonego w czasie wojen szwedzkich; ruiny zamku zostały rozebrane w drugiej połowie XIX w., a na miejscu dawnej wieży strażniczej zbudowano wieżę wodną; zachowały się fragmenty gdaniska przy ul. Strażackiej i fundamenty czworobocznego budynku, a także część kamiennych murów opasających wzgórze zamkowe.
Zamek posiadał ośmiokątną wieżę główną (stołp) i cztery narożne, otoczony był murami i fosą zasilaną z 2 nieistniejących już jezior, które dały nazwę miastu (niem. Schönsee = „piękne jezioro”).
- gotycki kościół św. Mikołaja zbudowany w l. 1286-1300, przebudowany w XVII-XVIII w., z XVI-wieczną polichromią i wyposażeniem renesansowym, barokowym i rokokowym.
- fragmenty murów miejskich z XIV w. z okrągłą basztą murowaną z kamienia i cegły
- zajazd z 1912 przy pl. Wolności 1, obecnie Urząd Miejski
- w pobliżu Kowalewa, nad jeziorem Oszczywilk, pozostałość osady (tzw. Górka Szwedzka)
Według rejestru zabytków KOBiDZ[5] na listę zabytków wpisane są obiekty:
- kościół par. pw. św. Mikołaja, XIV/XV, nr rej.: A/365 z 19.03.1930
- ruiny zamku, 1280-1300, nr rej.: A/150/66 z 18.10.1934
- mury miejskie, XIV, nr rej.: A/145/63 z 18.10.1934
- zajazd, ob. UM, pl. Wolności 1, 1912, nr rej.: A/678 z 3.06.1996
[edytuj] Szlaki turystyczne
Szlak zielony o długości 71 km; trasa: Jabłonowo Pomorskie – Rywałd – Łopatki – Wąbrzeźno – Wałycz – Niedźwiedź – Wielkie Radowiska – Piątkowo – Pluskowęsy – Podborek – Kowalewo Pomorskie – Gajewo – Okonin – Elgiszewo – Ciechocin[6]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Jerzy Kondracki, Andrzej Richling: Atlas Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, 1994.
- ↑ Kowalewo Pomorskie w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV (Kęs – Kutno) z 1883 r. s. 509-511.
- ↑ KOBiDZ: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo kujawsko-pomorskie. [dostęp 24 września 2008].
- ↑ http://www.pttk.torun.pl/TO-1998z.html [dostęp 10 lutego 2010].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
-
Menu
- Home
- O nas
- internet
- 20 wiek
- Antywirusy programy antywirusowe
- Antywirusy programy antywirusowe
- kaspersky antywirus
- kodeki download
- rihanna
- board