Kowel – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Kowel | |||||
|
|||||
 Kościół św Anny w Kowlu |
|||||
| Państwo |  Ukraina |
||||
| Obwód |  wołyński |
||||
| Mer | Serhij Koszaruk | ||||
| Powierzchnia | 47,3 km² | ||||
| Ludność (2005) • liczba ludności |
62 900 |
||||
| Miasta partnerskie |  Chełm Brzeg Dolny Łęczna Legionowo Krasnystaw Barsinghausen Smiła Uciana Rżew Pińsk Walsrode Bucza |
||||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Kowel
|
|||||
| Na mapach: | |||||
Kowel (ukr. Ковель) – miasto w zachodniej części Ukrainy w obwodzie wołyńskim. Ma 62,9 tys. mieszkańców (2004).
Leży na głównej drodze między Warszawą a Kijowem, około 65 km od polskiej granicy.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwsza wzmianka historyczna z 1 połowy XIV wieku. Założony na obszarze Księstwa Halicko-Wołyńskiego, w XIV wieku włączony do Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1569 włączony do Korony. Prawa miejskie miejscowości nadał król Zygmunt I w 1518 r. Od rodu Sanguszków miasto nabyła królowa Bona i utworzyła tu starostwo niegrodowe. W 1773 roku z woli Sejmu starostwo kowelskie otrzymał wojewoda krakowski Wacław Piotr Rzewuski na własność dziedziczną. Po rozbiorze Polski w 1795 w zaborze rosyjskim, był siedziba powiatu kowelskiego guberni wołyńskiej. Miasto rozwinęło się w 2 poł. XIX wieku ponieważ krzyżowały się w nim dwie linie kolejowe. W latach 1921-1939 ponownie należał do Polski[1], jako stolica powiatu. Stacjonowało tu dowództwo i sztab 27 Dywizji Piechoty W 1924 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła pw. Pomnik Krwi i Chwały św. Stanisława Biskupa Męczennika. W Czerkasach pod Kowlem znajdowała się do 1939 roku polska składnica uzbrojenia. Między wrześniem 1939 a czerwcem 1941 pod okupacją sowiecką, następnie pod okupacją niemiecką, ponownie zajęty przez Armię Czerwoną w lipcu 1944. W latach 1939-1946 ukraińska organizacja OUN-UPA zamordowała w powiecie kowelskim około 3.750 Polaków. W latach 1945-1991 w Ukraińskiej SRR. Od 1991 należy do Ukrainy.
Rada Miejska Kowla w 2010 roku nadała honorowe obywatelstwo miasta Kowla Stepanowi Banderze[2].
[edytuj] Demografia
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Osoby urodzone w Kowlu
- Waldemar Babinicz - polski pisarz i pedagog. Prowadził Uniwersytet Ludowy w Rożnicy
- Kazimierz Dejmek - polski reżyser i aktor teatralny, minister kultury i sztuki, poseł na Sejm II kadencji
- Andrzej Dembicz - polski profesor, latynoamerykanista. Twórca i dyrektor Centrum Studiów Latynoamerykańskich
- Michał Friedman - polski pedagog i tłumacz z języka hebrajskiego i jidysz
- Ryszard Horodecki - polski fizyk, zajmujący się fizyką teoretyczną i informatyką kwantową
- Bogusław Lambach - polski operator filmowy. W 1944 fotoreporter Czołówki Filmowej Wojska Polskiego
- Jan Stachniuk - polski publicysta. Ideolog i twórca polskiej nacjonalistycznej grupy "Zadruga" oraz pisma o tym samym tytule
- Michał Waszyński - polski reżyser filmowy, montażysta i scenarzysta
- Zygmunt Wierzyński - polski inżynier geodeta, urzędnik państwowy i działacz polityczny
- Janusz Zawisza - polski ichtiolog, profesor, wieloletni kierownik Zakładu Ichtiologii Instytutu Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie
- Jolanta Zdrzalik (1938-2004) - polska malarka
Przypisy
- ↑ Tadeusz Romanowski: Kowel i powiat kowelski. Kowel: drukarnia M. Ajzenberg, 1936.
- ↑ Bandera honorowym obywatelem Stepan Bandera za swoją "narodową postawę" otrzymał z rąk władz ukraińskich honorowe wyróżnienie wielu innych miast na terenie dzisiejszej Ukrainy Zachodniej (których liczba stale rośnie), są to oprócz Kowla m.in. Lwów, Iwano-Frankiwsk (dawny Stanisławów), Łuck, Tarnopol, Truskawiec, Sokal, Czerwonogród (dawny Krystynopol), Chust, Brody, Żółkiew, Trembowla, Jaworów, Nowojaworowsk, Borysław, Radziechów, Dublany, Rawa Ruska, Kuźniecowsk, Dolina, Stebnik, Kołomyja, Morsztyn, Wołświn, Zborów.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Strona miasta Kowel (ukr.)
- Historia Kowla w I i II Rzeczypospolitej i pod zaborami, związki miasta z Polską, wirtualna mapa okolic, historia miast Wołynia - Rzeczpospolita wirtualna
- Radziecka mapa topograficzna 1:100 000
- Kowel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV (Kęs – Kutno) z 1883 r.
|
||||||||||||||
|
|||||||
|
||||||||||
