Krzysztof Zanussi – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Krzysztof Zanussi | |
Krzysztof Zanussi (2010) |
|
| Data i miejsce urodzenia | 17 czerwca 1939 |
| Zawód | reżyser scenarzysta |
| Lata aktywności | od 1967 |
| Odznaczenia | |
Krzysztof Zanussi (ur. 17 czerwca 1939 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmowy.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim (1955–1959) i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim (1959–1962). W 1967 ukończył Wydział Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi.
Od 1980 jest kierownikiem artystycznym zespołu, a następnie dyrektorem Studia Filmowego TOR. W latach 1971–1983 był wiceprezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, a od 1987 członkiem Komitetu Kinematografii. Jest autorem kilku książek (teoria filmu, scenariusze filmowe, felietony, wspomnienia). Publikował też w miesięczniku psychologicznym Charaktery. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Od 2002 Wiceprzewodniczący Rady Fundacji Centrum Twórczości Narodowej.
Jest wykładowcą Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego, Collegium Civitas w Warszawie oraz Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.
[edytuj] Fabularne filmy pełnometrażowe
- Struktura kryształu, 1969
- Życie rodzinne, 1970
- Iluminacja, 1972
- Bilans kwartalny, 1974
- The Catamount Killing, 1974
- Barwy ochronne, 1976
- Spirala, 1978
- Kontrakt, 1980
- Constans, 1980
- From a Far Country, 1981
- Imperativ, 1982
- A Year of the Quiet Sun, 1984
- Paradigme: Le pouvoir du mal, 1985
- Wherever You Are..., 1988
- Stan posiadania, 1989
- Życie za życie. Maksymilian Kolbe, 1990
- The Silent Touch, 1992
- Cwał, 1995
- Our God's Brother, 1997
- Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową, 2000
- Suplement, 2002
- Persona non grata, 2005
- Il Sole Nero, 2007
- Serce na dłoni, 2008
- Rewizyta, 2009
[edytuj] Filmy telewizyjne
- Twarzą w twarz, 1967
- Zaliczenie, 1968
- Góry o zmierzchu, 1970
- Die Rolle, 1971
- Za ścianą, 1971
- Hipoteza, 1972
- Nachtdienst, 1975
- Anatomie Stunde, 1977
- Haus der Frauen, 1977
- Wege in der Nacht, 1979
- Versuchung, 1981
- Unerreichbare, 1982
- Blaubart, 1983
- Erloschene Zeiten, 1987
- Das lange Gespräch mit dem Vogel, 1990
[edytuj] Cykl telewizyjny "Opowieści weekendowe"
- Damski interes, 1996
- Słaba wiara, 1996
- Urok wszeteczny, 1996
- Niepisane prawa, 1996
- Dusza śpiewa, 1997
- Ostatni krąg, 1997
- Linia opóźniająca, 1997
- Skarby ukryte, 2000
[edytuj] Galeria
-
Gwiazda w łódzkiej Alei Gwiazd
-
Rzeźba na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach poświęcona Krzysztofowi Zanussiemu
[edytuj] Bibliografia
- O montażu w filmie amatorskim (1968)
- Nowele filmowe (Warszawa 1976 ; zawiera: Twarzą w twarz. Zaliczenie. Szansa. Góry o zmierzchu. Rola. Za ścianą. Miłosierdzie płatne z góry. Hipoteza. Śmierć prowincjonała)
- Scenariusze filmowe (Warszawa 1978)
- Rozmowy o filmie amatorskim (Warszawa 1978)
- Kontrakt (Warszawa 1980)
- Scenariusze filmowe II (Warszawa 1985)
- Scenariusze filmowe III (Warszawa 1992)
- Opowieści weekendowe. Cykl nowel telewizyjnych (Wrocław 1997)
- Pora umierać. Wspomnienia, refleksje, anegdoty (Warszawa 1997)
- Scenariusze filmowe IV (Warszawa 1998)
- Między jarmarkiem a salonem (Warszawa 1999)
- "Wielbłąd i ucho igielne" (Zamość 2001)
- Bigos nie zginie!!!! ... w rodzinnej Europie (Warszawa 2003)
[edytuj] Ważniejsze nagrody
- Rok 1971 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za twórczość artystyczną III stopnia
- Rok 1982 - Nagroda specjalna jury za film "Imperatyw" na MFF w Wenecji.
- Rok 1984 - Złoty Lew św.Marka za film "Rok spokojnego słońca" na MFF w Wenecji.
- Rok 1984 – Nagroda Państwowa I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie filmu kinowego i telewizyjnego
- Rok 1985 - Nominacja do Złotego Globu za film "Rok spokojnego słońca".
- Rok 1987 – nagroda "Lumière" przyznawana przez Włoskie Stowarzyszenie Autorów Teatralnych i Filmowych za całokształt twórczości w dziedzinie filmowej
- Rok 1991 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu Kinematografii dla producentów filmowych
- Rok 1996 - Nagroda specjalna jury na festiwalu filmowym w Tokio za film "Cwał".
- Rok 1998 – "Nagroda Ostatnich Lat XX Wieku" przyznawana przez Międzynarodową Grupę Lektury w San Miniato
- Rok 2001 – nagroda za całokształt twórczości w PRZEGLĄDZIE "FEBIOFEST" w Pradze
- Rok 2002
- nagroda za całokształt twórczości na 29. FESTIWALU PREMII INTERNAZIONALI E. FLAIANO w Pesarze we Włoszech
- nagroda za całokształt twórczości na 19. MIĘDZYNARODOWYM FESTIWALU FILMOWYM w Jerozolimie
- Rok 2003 – Nagroda im. Roberta Bressona przyznana przez Ministra Kultury Watykanu, wręczona podczas MFF w Wenecji
- Rok 2004 – tytuł doktora honoris causa KUL[1]
- Rok 2009 - Nagroda "Pontifici" przyznawana przez warszawski Klub Inteligencji Katolickiej
- Rok 2010 - tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Opolskiego[2]
[edytuj] Odznaczenia
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1999)[3]
- Złoty Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2005)[4]
- Order Księcia Jarosława Mądrego V Stopnia (2009, Ukraina)[5][6]
Przypisy
- ↑ Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
- ↑ Doktorzy Honoris Causa UO. [dostęp 16 lutego 2011].
- ↑ Pierwotnie, postanowieniem Prezydenta RP z dnia 28 czerwca 1999 (M.P. z 1999 r. Nr 29, poz. 444 – pkt 1.), odznaczony niższą klasą OOP – Krzyżem Komandorskim; korekta wprowadzona postanowieniem Prezydenta RP z dnia 5 listopada 1999 (M.P. z 2000 r. Nr 5, poz. 94)
- ↑ Warszawa. Wręczono złote medale "Gloria Artis". e-teatr.pl, 10 września 2005. [dostęp 21 czerwca 2011].
- ↑ Указ Президента України № 233/2009 (ukr.). president.gov.ua. [dostęp 13 kwietnia 2011].
- ↑ Komunikat Nr 189/VI kad.. orka.sejm.gov.pl, 5 lipca 2010.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Krzysztof Zanussi w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Krzysztof Zanussi w bazie filmpolski.pl
- Krzysztof Zanussi w bazie stopklatka.pl
- Krzysztof Zanussi w serwisie Culture.pl
- Krzysztof Zanussi - akta SB na portalu Niezalezna.pl
|
|||||||||||
|
|||||