Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna (ukr. Львівська національна музична академія імені Миколи Лисенка, przed wrześniem 1939 r. - Polskie Towarzystwo Muzyczne we Lwowie) – uczelnia muzyczna we Lwowie założona w 1838[1] roku.
Akademia od 1870 była finansowana przez założone w tym roku konserwatorium, działające u boku Akademii. W latach 1858-87 na czele Towarzystwa, a zarazem konserwatorium, stał Karol Mikuli (uczeń Chopina), który był jednocześnie inicjatorem powołania Towarzystwa. Długoletnim dyrektorem konserwatorium był Mieczysław Sołtys (1899-1929), a po nim jego syn Adam (1929-39); za jego czasów chór lwowskiej szkoły uważany był za najlepszy w Polsce. Prezesami (dyrektorami) Towarzystwa byli także m.in. hrabia Filip Zaleski (w latach 1880-1883) i książę Andrzej Lubomirski (od 1897 r.)[2], Tadeusz Majerski, Ludomir Różycki, Józef Koffler.
Od 1906 siedziba Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego znajdowała się przy ul. Chorążczyzny (obecna siedziba Filharmonii; ul. Czajkowskiego)[3].
Polskie Towarzystwo Muzyczne w listopadzie 1919 r., w pierwszą rocznicę walk w obronie Lwowa, zorganizowało pierwszy koncert poświęcony Orlętom Lwowskim, któremu przewodniczył Mieczysław Sołtys (jego syn Adam brał czynny udział w walkach z Ukraińcami).
W latach I wojny światowej (1914-1918) filia "Polskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie" działała w Wiedniu, kierował nią Stanisław Niewiadomski. W 1933 roku nowa filia została założona w Inowrocławiu.
Podczas okupacji Lwowa przez sowietów w 1939 r. nazwę Akademii zmieniono na Lwowskie Konserwatorium Państwowe im. Mykoły Łysenki, w jego skład wszedł rozwiązany 31 grudnia 1939 na Uniwersytecie Lwowskim Zakład Muzykologi, przymusowo przeniesiono do Konserwatorium wykładowców, studentów oraz wyposażenie Zakładu. Od 2007 Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna im. Mykoły Łysenki.
[edytuj] Pedagodzy uczący w lwowskim konserwatorium
- Stefan Askenase - polsko-belgijski pianista
- Jan Gall - polski kompozytor i dyrygent
- Adolf Chybiński (1917–1927) - polski muzykolog, historyk muzyki, profesor
- Adam Didur - polski śpiewak
- Witold Friemann - polski kompozytor, pianista, dyrygent, profesor
- Karol Mikuli - polski wirtuoz pianista, kompozytor, dyrygent
- Stanisław Niewiadomski (1887-1914) - polski kompozytor, dyrygent, krytyk muzyczny, profesor
- Henryk Melcer-Szczawiński (1897-99) - polski kompozytor neoromantyczny, pianista, dyrygent, dyrektor Filharmonii Warszawskiej i Konserwatorium Muzycznego w Warszawie
- Józef Koffler (1928-41) - polski kompozytor, profesor
- Salomea Kruszelnicka - ukraińska wokalistka, profesor
- Zofia Lissa - polska muzykolog, profesor
- Stanisław Ludkiewicz - ukraiński kompozytor
- Stefania Łobaczewska - polska muzykolog, profesor
- Vilém Kurz Młodszy - czeski pianista, profesor
- Andrzej Nikodemowicz - polski kompozytor, pianista
- Ludomir Różycki - polski kompozytor, profesor
- Adam Sołtys (1929-1939) - polski kompozytor, dyrygent, muzykolog, krytyk muzyczny, profesor
- Mieczysław Sołtys (1899-1929) - polski kompozytor, dyrygent, organizator życia muzycznego, profesor
- Bolesław Wallek-Walewski - kompozytor, dyrygent, profesor
- Walery Wysocki - polski profesor śpiewu, założyciel lwowskiej szkoły wokalnej
[edytuj] Absolwenci i studenci uczelni
- Kazimiera Alberti - poetka, powieściopisarka, tłumaczka, działaczka kulturalna
- Irena Anders - artystka rewiowa, pieśniarka, aktorka
- Jerzy Broszkiewicz - prozaik, dramatopisarz, eseista i publicysta
- Adam Didur - śpiewak
- Olga Drahonowska-Małkowska - jedna z twórczyń polskiego skautingu, instruktor harcerski
- Wojciech Dzieduszycki - śpiewak, aktor, dyrygent, dziennikarz, działacz kulturalny, hrabia
- Aleksander Frączkiewicz – polski muzykolog, docent
- Andrzej Hiolski - śpiewak operowy, baryton
- Mieczysław Horszowski - pianista
- Zdzisław Jachimecki - historyk muzyki, kompozytor, profesor
- Raul Koczalski - pianista i kompozytor, profesor
- Janina Korolewicz-Waydowa - śpiewaczka operowa
- Leopold Kozłowski - muzyk-pianista, kompozytor, dyrygent; ostatni żyjący przedstawiciel przedwojennych klezmerów w Polsce (ur. w 1918)
- Witold Krzemieński - dyrygent, kompozytor, profesor
- Zofia Lissa - muzykolog, profesor
- Franciszek Łukasiewicz - pianista
- Stefania Łobaczewska - muzykolog, profesor
- Jan Malinowski - dyrygent, kompozytor, działacz muzyczny i pedagag
- Aleksander Michałowski - pianista i kompozytor, profesor
- Henryk Mikolasch - fotograf i artysta malarz
- Stanisław Niewiadomski (kompozytor) - kompozytor, dyrygent, krytyk muzyczny, profesor
- Andrzej Nikodemowicz - kompozytor, pianista
- Roman Palester - kompozytor
- Ewa Pilatowa - chemik
- Franciszek Ryling - skrzypek, dyrygent, pedagog i kompozytor
- Alfred Schutz - kompozytor i pianista, twórca melodii, m.in. Czerwonych maków na Monte Cassino
- Marcelina Sembrich-Kochańska - wokalistka
- Adam Sołtys - kompozytor, dyrygent, muzykolog, krytyk muzyczny, profesor
- Mieczysław Sołtys - kompozytor, dyrygent, organizator życia muzycznego, profesor
- Matylda Szczudłowska - uczona, specjalistka okulistyki weterynaryjnej
- Zbigniew Szymonowicz - pianista
- Zofia Terné - pianistka, kompozytorka, wokalistka, aktorka kabaretowa
- Irena Sijałowa-Vogel – pianistka, profesor
- Oksana Biłozir - wokalistka, polityk
- Taras Czubaj - muzyk rockowy, wokalista
- Wołodymyr Iwasiuk - kompozytor
- Salomea Kruszelnicka - wokalistka, profesor
- Rusłana Łyżyczko - piosenkarka, producentka muzyczna
- Ołeksandr Wałerijowicz Ponomariow - wokalista estradowy
- Stefan Turczak - dyrygent
- Stefan Askanazy - pianista
- Ida Fink - polskojęzyczna pisarka
- Moriz Rosenthal - pianista
Przypisy
- ↑ Od założenia w 1838 do roku 1848 obowiązywała niemiecka nazwa - Gesellschaft zur Beförderung der Musik in Galizien, a od 1848 do odzyskania przez Polskę niepodległości Galicyjskie Towarzystwo Muzyczne we Lwowie
- ↑ Artur Górski: "Andrzej ks. Lubomirski – opiekun galicyjskiego przemysłu"
- ↑ Anny Marii Sołtys, Tylko we Lwowie. Dzieje życia i działalności Mieczysława i Adama Sołtysów, Ossolineum 2008, s. 53