Marian Eckert – Wikipedia, wolna encyklopedia
Marian Eckert (ur. 11 marca 1932 w Bydgoszczy) – polski historyk, wykładowca akademicki, były wojewoda zielonogórski.
Jako student historii został relegowany z uczelni i skierowany do pracy w charakterze nauczyciela wychowania fizycznego w Rzepinie. Po kilku latach wznowił i ukończył studia, obronił doktorat i habilitację. Otrzymał tytuł naukowy profesora nauk historyczno-ekonomicznych.
W 1967 został pracownikiem Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze (przekształconej w 1996 w Politechnikę Zielonogórską), dochodząc do stanowiska profesora zwyczajnego. Dwukrotnie pełnił funkcję prorektora, a w latach 1987-1990 był rektorem WSI. Pracuje w Instytucie Historii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego.
W latach 1993-1997 zajmował stanowisko wojewody zielonogórskiego. Od 1998 do 2006 z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej był radnym sejmiku lubuskiego I i II kadencji.
[edytuj] Wybrane publikacje
- Gospodarka i społeczeństwo Afryki Zachodniej i Równikowej, 1986
- Gospodarka Wielkopolski w latach 1929-1939, 1983
- Historia gospodarcza i społeczna świata XIX i XX wieku (współautor), od 1991
- Historia polityczna Polski lat 1918-1939, od 1985
- Historia Polski 1914-1939, 1990
- Historia powszechna 1789-1918. Przewodnik metodyczny, 1978
- Politechnika Zielonogórska 1965-2000 (opr.), 2000
- Przemysł drzewny Polski zachodniej w latach 1918-1939, 1967
- Przemysł rolno-spożywczy w Polsce w latach 1918-1939, 1974
- Uprzemysłowienie Belgii w XIX i XX wieku, 1986
- Wyższa Szkoła Inżynierska im. Jurija Gagarina w Zielonej Górze (opr.), 1979
- Z dziejów polityki rolnej PZPR na Ziemi Lubuskiej w latach 1950-1970, 1972
[edytuj] Bibliografia
- Jubileusz prof. Mariana Eckerta, Miesięcznik Uniwersytetu Zielonogórskiego, kwiecień-maj 2002
- Marian Eckert w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)