Marynarka Wojenna – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Marynarka Wojenna | |
Orzeł Marynarki Wojennej |
|
| Państwo | Rzeczpospolita Polska |
| Siły zbrojne | Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej |
| Data utworzenia | 1918 |
| Prefiks okrętów | ORP |
| Bandera | |
| Proporzec | |
| Najwyższe dowództwa | |
| Cywilne | Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Minister Obrony Narodowej |
| Wojskowe | Dowództwo Marynarki Wojennej Centrum Operacji Morskich |
Marynarka Wojenna – jeden z czterech rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, obok Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Wojsk Specjalnych. Odpowiada za obronę wybrzeża i wód terytorialnych. Pod względem organizacyjnym stanowi związek operacyjny – flotę. Od 25 czerwca 2010 roku funkcję dowódcy pełni adm. fl. Tomasz Mathea[1].
Spis treści |
[edytuj] Historia
Początek wojenno-morskiej obecności Polski datuje się na 1463, kiedy to zaimprowizowane oddziały elbląsko-gdańskie pokonały flotę krzyżacką w bitwie na Zalewie Wiślanym. W 1561, w odpowiedzi na manifest królewski powstała zorganizowana flota kaperska, zwana także flotą strażników morza. Podjęto też wtedy budowę pierwszego polskiego okrętu - galeonu "Smok". Od 1601 zaczęto budować pierwsze zawodowe siły morskie - królewską flotę wojenną, która prowadziła działania przeciwko Rosjanom i Szwedom. Największym i zarazem ostatnim zwycięstwem okrętów królewskich było pokonanie eskadry szwedzkiej w bitwie pod Oliwą.
Krótko po odzyskaniu niepodległości w 1918 rozpoczęto budowę polskiej Marynarki Wojennej. W latach 20. trzon floty stanowiły poniemieckie trałowce i torpedowce. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej marynarze uczestniczyli w działaniach lądowych na froncie. Znaczący rozwój Marynarki Wojennej nastąpił dopiero w latach 30., kiedy do służby trafiły, zbudowane głównie za granicą, nowoczesne niszczyciele, okręty podwodne i okręty minowe (trałowce, stawiacz min) oraz wodnosamoloty rozpoznawcze.
Podczas kampanii wrześniowej w 1939 polska Obrona Wybrzeża nie miała szans nawiązania równorzędnej walki z przeważającą armią niemiecką. Dlatego tuż przed wybuchem wojny trzon polskiej floty w postaci trzech niszczycieli wysłano do Wielkiej Brytanii, gdzie stały się zaczątkiem Polskiej Marynarki Wojennej u boku aliantów zachodnich. Większość okrętów pozostających w Polsce została zatopiona, niektórym udało się przedostać do Wielkiej Brytanii, a pozostałe internowały się w Szwecji. Marynarze broniący półwyspu Helskiego poddali się jako jeden z ostatnich punktów obrony w kraju.
Od 1939 do 1947 Marynarka Wojenna funkcjonowała w ramach polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, a jej skład opierał się na wydzierżawionych od Wielkiej Brytanii jednostkach, głównie niszczycielach i okrętach podwodnych. W tym czasie polskie okręty działały na Oceanie Atlantyckim oraz Morzu Śródziemnym, Północnym i Arktycznym, biorąc udział m. in. w konwojach atlantyckich i arktycznych oraz lądowaniu w Normandii.
Po II wojnie światowej do kraju powróciły jednostki pływające stanowiące własność Polski. W czasach Układu Warszawskiego Marynarka Wojenna przygotowywała się do operacji desantowej na Półwyspie Jutlandzkim, w związku z czym masowo wcielano okręty desantowe, uzupełnione o rozbudowane siły lekkie w postaci kutrów torpedowych, rakietowych oraz trałowców. Do trzonu floty zaliczały się także niszczyciele i okręty podwodne oraz samoloty myśliwskie i śmigłowce zwalczania okrętów podwodnych. Kolejne generacje uzbrojenia stanowiły jednostki pływające i statki powietrzne radzieckiej lub polskiej produkcji.
Od początku ostatniej dekady XX wieku trwa restrukturyzacja Marynarki Wojennej. W związku ze zmianą doktryny obronnej niemal całkowicie wycofano środki desantowe i lekkie siły uderzeniowe oraz zlikwidowano lotnictwo uderzeniowe. Od 1992 do 1995 wybudowano 3 niedozbrojone korwety rakietowo-artyleryjskie, z których jedna, ORP "Grom", dopiero w grudniu 2007 została wyposażona w pociski przeciwokrętowe. W latach 2000-2005 udało się wprowadzić do służby, podarowane przez kraje NATO fregaty rakietowe (Stany Zjednoczone) i okręty podwodne (Norwegia), które zastąpiły radzieckie jednostki starszej generacji. Najważniejszymi działaniami polskiej Marynarki Wojennej po 1989 były operacje "Pustynna Burza" (1990-1991), "Iracka Wolność" (2002-2003) oraz "Aktywny Wysiłek" (2005-2006).
[edytuj] Zadania
[edytuj] Operacyjne
- zapewnienie wczesnego wykrycia symptomów zagrożenia bezpieczeństwa państwa od strony morza;
- realizacja programowych zadań szkolenia bojowego jednostek i przygotowanie sił do realizacji zadań w czasie zagrożenia i wojny;
- utrzymanie wysokiej gotowości bojowej i mobilizacyjnej do realizacji zadań osłony operacyjnej morskiej granicy państwa i polskich obszarów morskich;
- wsparcie Straży Granicznej w ochronie morskiej granicy państwowej i polskiej strefy ekonomicznej;
- udział w ratowaniu życia w polskiej strefie ratownictwa SAR (Search and Rescue) oraz ratownictwo załóg samolotów we współdziałaniu z Wojskami Lotniczymi i Obrony Powietrznej;
- zapewnienie bezpieczeństwa żeglugi na polskich obszarach morskich przez Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej istniejące obecnie na zasadach instytucji i urzędu państwowego;
- demonstrowanie obecności morskiej w strefie zainteresowania państwa (32,8 tys. km² Wyłącznej Strefy Ekonomicznej i ponad 140 tys. km² obszaru zainteresowania Państwa);
- udział w ochronie ekologicznej polskich obszarów morskich;
- utrzymywanie gotowości do udziału w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych oraz uczestniczenia w programie "Partnerstwo dla Pokoju" a także współpracy bilateralnej i multilateralnej z siłami morskimi innych państw;
- realizacja zadań polskiej morskiej racji stanu (demonstrowanie bandery, utrzymywanie więzi z środowiskami polonijnymi).
- odparcie uderzeń przeciwnika z kierunku morskiego;
- zwalczanie sił przeciwnika w strefie obrony Marynarki Wojennej we współdziałaniu z innymi rodzajami sił zbrojnych;
- utrzymanie panowania na morzu w przybrzeżnej strefie obrony;
- udział w obronie przeciwdesantowej wybrzeża morskiego we współdziałaniu z wojskami lądowymi i wojskami lotniczymi - zwalczanie desantów morskich przeciwnika.
[edytuj] Sojusznicze
- zapewnienie systematycznego monitoringu sytuacji morskiej w strefie obrony i rejonach przyległych, samodzielnie i we współdziałaniu z siłami morskimi nadbałtyckich państw NATO;
- zapewnienie bezpieczeństwa żeglugi na liniach komunikacji morskiej przechodzących wzdłuż strefy obrony Marynarki Wojennej;
- utrzymywanie ciągłości funkcjonowania systemu ratownictwa morskiego w polskiej strefie odpowiedzialności SAR, zgodnie z normami międzynarodowymi i NATO;
- utrzymanie w gotowości sił i środków zdolnych do natychmiastowego reagowania w sytuacjach incydentalnych na morzu lub przeciwdziałania nagle powstałym zagrożeniom w strefie obrony, do czasu rozwinięcia sił Sojuszu;
- wydzielenie określonego składu sił okrętowych i lotnictwa morskiego do wielonarodowego zgrupowania morskich sił reagowania Sojuszu.
[edytuj] Organizacja
- Dowództwo Marynarki Wojennej w Gdyni
- Centrum Operacji Morskich w Gdyni
- 3 Flotylla Okrętów w Gdyni
- dywizjon Okrętów Podwodnych w Gdyni
- dywizjon Okrętów Bojowych w Gdyni
- dywizjon Okrętów Wsparcia w Gdyni
- 13 dywizjon Trałowców w Gdyni
- grupa Okrętów Rozpoznawczych w Gdyni
- 9 dywizjon przeciwlotniczy w Ustce
- 43 batalion saperów w Rozewiu
- Komenda Portu Wojennego w Gdyni
- Punkt Bazowania Hel w Helu
- Baza Techniczna Marynarki Wojennej w Gdyni
- 8 Flotylla Obrony Wybrzeża w Świnoujściu
- Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej w Gdyni
- 43 Baza Lotnictwa Morskiego w Gdyni
- 44 Baza Lotnictwa Morskiego w Siemirowicach
- Oddział Zabezpieczenia Marynarki Wojennej w Gdyni
- Centrum Wsparcia Teleinformatycznego i Dowodzenia Marynarki Wojennej w Wejherowie
- 7 Rejon Obserwacji i Łączności w Helu
- 8 Rejon Obserwacji i Łączności w Świnoujściu
- Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej w Gdyni
- dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego w Gdyni
- 6 Ośrodek Radioelektroniczny w Gdyni
- Zespół Informatyki Marynarki Wojennej w Gdyni
- Akademia Marynarki Wojennej w Gdyni
- Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Ustce
- Szkoła Podoficerska Marynarki Wojennej w Ustce
- Ośrodek Szkolenia Nurków i Płetwonurków Wojska Polskiego w Gdyni
- Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego Marynarki Wojennej w Gdyni
- Archiwum Marynarki Wojennej w Gdyni
- Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni
- Klub Marynarki Wojennej "Riwiera" w Gdyni
[edytuj] Dowództwo
Marynarką Wojenną dowodzi Dowódca Marynarki Wojennej, który wykonuje swoje zadania przy pomocy Dowództwa Marynarki Wojennej.
- Dowódca Marynarki Wojennej – admirał floty Tomasz Mathea
- Szef Sztabu – zastępca dowódcy – wiceadm. Jerzy Patz
- Szef Szkolenia – kontradm. Ryszard Demczuk
[edytuj] Potencjał
[edytuj] Okręty
| Nazwa | Numer | Typ | Zdjęcie | W służbie od | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Fregaty | |||||
| ORP Gen. K. Pułaski | 272 | Oliver Hazard Perry | 2000 | Przejęty od US Navy, zwodowany w 1979 | |
| ORP Gen. T. Kościuszko | 273 | Oliver Hazard Perry | 2002 | Przejęty od US Navy, zwodowany w 1978 | |
| Korwety | |||||
| ORP Kaszub | 240 | proj. 620 | 1987 | ||
| ORP Metalowiec | 436 | Mołnia | 1988 | ||
| ORP Rolnik | 437 | Mołnia | 1989 | ||
| Małe okręty rakietowe | |||||
| ORP Orkan | 421 | 1992 | |||
| ORP Piorun | 422 | 1994 | |||
| ORP Grom | 423 | 1995 | |||
| Okręty podwodne | |||||
| ORP Orzeł | 291 | proj. 877 Paltus (NATO: Kilo) | 1986 | ||
| ORP Bielik | 296 | 207 (Kobben) | 2002 | przejęty od Norwegii, zwodowany w 1967 | |
| ORP Kondor | 297 | 207 (Kobben) | 2002 | przejęty od Norwegii | |
| ORP Sokół | 294 | 207 (Kobben) | 2003 | przejęty od Norwegii, zwodowany w 1966 | |
| ORP Sęp | 295 | 207 (Kobben) | 2003 | przejęty od Norwegii | |
| Niszczyciele min | |||||
| ORP Flaming | 621 | proj. 206FM (Mewa) | |||
| ORP Mewa | 623 | proj. 206FM (Mewa) | 1967 | ||
| ORP Czajka | 624 | proj. 206FM (Mewa) | 1967 | ||
| Trałowce | |||||
| ORP Gopło | 630 | proj. 207DM (Gopło) | |||
| OORP Gardno, Bukowo, Dąbie, Jamno, Mielno, Wicko, Resko, Sarbsko, Necko, Nakło, Drużno, Hańcza |
631–642 | projektu 207P (Gardno) | |||
| OORP Mamry, Wigry, Śniardwy, Wdzydze | 643–646 | proj. 207M (Mamry) | |||
| Okręty transportowo-minowe | |||||
| ORP Lublin | 821 | proj. 767 (Lublin) | |||
| ORP Gniezno | 822 | proj. 767 (Lublin) | |||
| ORP Kraków | 823 | proj. 767 (Lublin) | |||
| ORP Poznań | 824 | proj. 767 (Lublin) | |||
| ORP Toruń | 825 | proj. 767 (Lublin) | |||
| Okręty wsparcia logistycznego | |||||
| ORP Kontradmirał Xawery Czernicki | 511 | proj. 890 | 2001 | Zwodowany w 1991 jako pływająca stacja demagnetyzacyjna | |
| Zbiornikowce | |||||
| ORP Bałtyk | Z-1 | proj. ZP-1200 | 1991 | ||
| Okręty rozpoznania radioelektronicznego | |||||
| ORP Nawigator | 262 | proj. 863 (Nawigator) | |||
| ORP Hydrograf | 263 | proj. 863 (Nawigator) | |||
| Okręty ratownicze | |||||
| ORP Piast | 281 | proj. 570 (Piast) | 1974 | ||
| ORP Lech | 282 | proj. 570 (Piast) | 1974 | ||
| ORP Zbyszko | R-14 | proj. 5002 (Zbyszko) | |||
| ORP Maćko | R-14 | proj. 5002 (Zbyszko) | |||
| Okręty hydrograficzne | |||||
| ORP Heweliusz | 265 | proj. 874 (Heweliusz) | |||
| ORP Arctowski | 266 | proj. 874 (Heweliusz) | |||
| Okręty szkolne | |||||
| ORP Iskra | 253 | barkentyna proj. B79/II | 1982 | ||
| ORP Wodnik | 251 | proj. 888 (Wodnik) | |||
| Okręty-muzeum | |||||
| ORP Błyskawica | H34 | Grom | 1937 | W służbie liniowej do 1975, okręt-muzeum od 1976. | |
[edytuj] Statki powietrzne
| Typ | Liczba | Numery maszyn | Zdjęcie | Przeznaczenie | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Samoloty | |||||
| M-28B Bryza-1TD | 3 | 1003, 1117, 1118 | transportowe | ||
| M-28B Bryza-1E | 2 | 0404, 0405 | monitoringu ekologicznego | ||
| M-28BBryza-1R | 7 | 1006, 1008, 1017, 1022, 1114, 1115, 1116 | rozpoznawczo-patrolowe | ||
| M-28BBryza-1RM bis | 1 | 0810 | rozpoznawczo-patrolowy | ||
| Śmigłowce | |||||
| Mi-2 | 5 | ||||
| Mi-14PŁ | 8 | 1001, 1002, 1004, 1005, 1007, 1008, 1010, 1011 | zwalczania okrętów podwodnych | ||
| Mi-14PŁ/R | 2 | 1009, 1012 | ratownicze | ||
| Mi-8MTW-1 | 1 | 5528 | transportowy | ||
| Mi-17 | 1 | 0608 | transportowy | ||
| W-3T Sokół | 2 | 0209, 0304 | transportowe | ||
| W-3RM Anakonda | 4 | 0505, 0506, 0511, 0513 | ratownictwa morskiego | ||
| W-3WARM Anakonda | 3 | 0813, 0815, 0906 | ratownictwa morskiego | ||
| Kaman SH-2G Super Seasprite | 4 | 3543, 3544, 3545, 3546 | zwalczania okrętów podwodnych | Przejęte od USA wraz z fregatami typu Oliver Hazard Perry | |
[edytuj] Artyleria przeciwlotnicza
- 50 armat przeciwlotniczych S-60
- bd. armat przeciwlotniczych ZU-23-2
- bd. armat przeciwlotniczych ZUR-23-2
- bd. PPZR Grom
[edytuj] Symbole i insygnia
[edytuj] Bandery i flagi
Bandery i proporce podnoszone są na jednostkach pływających zgodnie z ceremoniałem morskim. Podobną rolę do bander pełnią w dowództwach, jednostkach wojskowych i na lotniskach flagi marynarki wojennej oraz lotnisk i lądowisk.
- Bandery i flagi MW RP
-
Bandera pjp
[edytuj] Znaki funkcyjne
Flagi i proporce funkcyjne podnosi się na okrętach i pomocniczych jednostkach pływających, gdy na ich pokładzie przebywa osoba, której przysługuje odpowiedni znak.
- Znaki funkcyjne MW RP
-
Flaga
Ministra ON -
Flaga
marsz. Polski -
Flaga
Szefa SG WP -
Flaga Dowódcy MW
-
Flaga adm.
-
Flaga adm. fl.
-
Flaga wadm.
-
Flaga kadm.
-
Flaga gen.
[edytuj] Mundury
[1]/Mundury MW
Przypisy
- ↑ Pierwsi zastępcy przejmują dowodzenie siłami zbrojnymi (pol.). wiadomosci.gazeta.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-11].
[edytuj] Zobacz też
- Dowództwo Marynarki Wojennej Rzeczypospolitej Polskiej
- Polska Marynarka Handlowa
- Obrona Wybrzeża w kampanii wrześniowej 1939
[edytuj] Bibliografia
- Jarosław Ciślak. "Polska Marynarka Wojenna 1995" Wydawnictwo Lampart w koedycji z Wydawnictwem Bellona. Warszawa 1995. (ISBN 83-86776-08-0)
- Grzegorz Piwnicki, Bogdan Zalewski. "Polska wojskowa polityka morska od X do końca XX wieku" Dowództwo Marynarki Wojennej - Oddział Społeczno-Wychowawczy. Gdynia 2002. (ISBN 83-88698-25-7)
- Strona internetowa Marynarki Wojennej - http://www.mw.mil.pl
- Dariusz Nawrot, "Polska Marynarka Wojenna i jej korpus oficerski w II wojnie światowej", Wydawnictwo Akademii Marynarki Wojennej, Gdynia 2002.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa polskiej Marynarki Wojennej
- http://www.bl.mw.mil.pl/news.php?id=705&limes= 13 samolot BLMW
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||