Maurycy Allerhand – Wikipedia, wolna encyklopedia
Maurycy Allerhand (ur. 28 czerwca 1868 w Rzeszowie, zamordowany w sierpniu 1942 we Lwowie) – polski prawnik żydowskiego pochodzenia, profesor Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.
[edytuj] Biografia
Pochodził z zamożnej żydowskiej rodziny właściciela ziemskiego. Ukończył gimnazjum w Rzeszowie, po czym podjął studia na uniwersytecie w Wiedniu. Tytuł doktora praw uzyskał tam w 1892. Po powrocie do Galicji zamieszkał we Lwowie i rozpoczął praktykę adwokacką. W 1900 otworzył samodzielną kancelarię adwokacką, jednocześnie publikował w czasopismach krajowych i zagranicznych rozprawy, artykuły i monografie prawnicze. W 1909 habilitował się na Uniwersytecie Lwowskim w dziedzinie prawa procesowego na podstawie pracy Podstęp w procesie. Wiele prac ogłosił także w języku niemieckim, głównie publikował jednak w języku polskim. Od 1910 profesor na Uniwersytecie Lwowskim, w 1917 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1922 - zwyczajnym. 22 sierpnia 1919 został mianowany członkiem Komisji Kodyfikacyjnej RP, w 1922 członkiem Trybunału Stanu. W 1929 był także prezesem Żydowskiej Gminy Wyznaniowej. Nie angażował się politycznie, reprezentował postawę pełnej asymilacji z narodem i państwem polskim. Przez cały czas prowadził praktykę adwokacką. Pracował też naukowo: wykładał prawo egzekucyjne, prawo niesporne i konkursowe, historię i organizację sądownictwa, adwokatury i notariatu, prawo ubezpieczeniowe w lotnictwie. Do 1933 był kierownikiem Zakładu Prawa Handlowego i Wekslowego. Zapraszał często młodych prawników na seminaria w swym gabinecie. Uczestnikami tych seminariów byli znani później polscy prawnicy: Karol Koranyi, Kazimierz Przybyłowski, Ludwik Dworzak. Do udziału w seminariach prof. Allerhanda przyznawali się też Jerzy Sawicki i Stefan Rozmaryn-Kwieciński.
W latach 1932-1933 ogłosił dwuczęściowy komentarz do Kodeksu Postępowania Cywilnego, w 1935 Komentarz do Kodeksu Handlowego, zaś w 1937 komentarz do Prawa Upadłościowego. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 1000 pozycji, w tym prace z zakresu prawa procesowego, cywilnego handlowego i etnografii.
Po zajęciu Lwowa przez wojska sowieckie i reorganizacji uniwersytetu prowadził wykłady na wydziale prawa. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej i wkroczeniu 30 czerwca 1941 do Lwowa Niemców odmówił przyjęcia stanowiska przewodniczącego Judenratu (rady żydowskiej). Zmuszony do zamieszkania w getcie, a następnie dnia 10 sierpnia wywieziony do obozu Janowskiego, gdzie został wraz z żoną zamordowany tego samego miesiąca przez rozstrzelanie. Ciała zostały przez Niemców spalone a prochy rozsypane. Jego syn Joachim, synowa Zina i wnuk Leszek uratowali się z Holocaustu.
Symboliczny grób Maurycego Allerhanda i jego żony Salomei znajduje się na nowym cmentarzu żydowskim w Krakowie. W 2009 został patronem fundacji prawniczej - Instytut Allerhanda z siedzibą w Krakowie.
[edytuj] Bibliografia
- Maurycy Allerhand, Leszek Allerhand: Zapiski z tamtego świata, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2003
- Recenzja: A Redzik w: "Rocznik Lwowski" 2004