Monarchia Habsburgów – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Habsburgermonarchie Monarchia Habsburgów |
|||||
|
|||||
|
|||||
 |
|||||
| Język urzędowy | niemiecki | ||||
| Język używany | węgierski, rumuński, chorwacki, czeski, słowacki, słoweński, hiszpański, włoski, polski, ruski | ||||
| Stolica | Wiedeń Praga (1583–1611) |
||||
| Ustrój polityczny | monarchia | ||||
| Pierwszy cesarz | Ferdynand I Habsburg | ||||
| Ostatni cesarz | Franciszek I Habsburg | ||||
| Jednostka monetarna | talar austriacki, gulden, korona | ||||
| Proklamacja Cesarstwa | 1804 | ||||
| Religia dominująca | rzymskokatolicka | ||||
Monarchia Habsburgów – nazwa określająca związek państw będących w unii personalnej, którego władca z rodziny Habsburgów był jednocześnie arcyksięciem Austrii, królem Czech, królem Węgier oraz władcą podległych im księstw[1]. Związek istniał w latach 1526–1804. Część państw Monarchii Habsburgów należało do Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, a jako król Czech, władca monarchii był elektorem przy elekcji króla Niemiec (który następnie był intronizowany na Cesarza). Zazwyczaj władca Monarchii został wybierany na Cesarza Narodu Niemieckiego. Monarchia Habsburgów została przekształcona w Cesarstwo Austriackie 11 sierpnia 1804 r., a następnie dwucesarz Franciszek II Habsburg rozwiązał Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego.
[edytuj] Historia
Początek związku związany jest z przejęciem władzy w Czechach i na Węgrzech przez Ferdynanda I Habsburga, po śmierci Władysława II Jagiellończyka.
[edytuj] Ziemie Monarchii Habsburgów
Główne ziemie Monarchii Habsburgów austriackich:
- Ziemie Korony Czeskiej, w skład których wchodziło Królestwo Czech, księstwa śląskie, Dolne i Górne Łużyce
- Królestwo Węgier, Księstwo Siedmiogrodu
- ziemie dziedziczne: Arcyksięstwo Austriackie, Księstwo Karyntii, Księstwo Styrii, Księstwo Krainy
Przypisy
- ↑ Robert A. Kann: A history of the Habsburg Empire, 1526-1918. Berkeley: University of California Press, 1980, s. 23. ISBN 0-520-04206-9.
-
Menu