Nauka w Polsce – Wikipedia, wolna encyklopedia
Nauka w Polsce - ogół naukowej działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej w Polsce dotyczącej nauk ścisłych, przyrodniczych, humanistycznych, inżynieryjnych, oraz sztuki i filozofii.
Spis treści |
[edytuj] Instytucje zaangażowane w naukę
Badania naukowe prowadzone są w Polsce głównie w:
- placówkach Polskiej Akademii Nauk,
- szkołach wyższych (publicznych i niepublicznych),
- jednostkach badawczo-rozwojowych:
- instytutach naukowo-badawczych,
- ośrodkach badawczo-rozwojowych,
- centralnych laboratoriach.
Badania prowadzone są również przez niektóre inne instytucje:
- archiwa,
- biblioteki,
- muzea,
- zakłady opieki zdrowotnej,
- przedsiębiorstwa.
[edytuj] Kariera naukowa
Naukowiec w swojej karierze zdobywa stopnie naukowe:
Zwieńczeniem kariery naukowej jest uzyskanie tytułu naukowego profesora.
[edytuj] Finansowanie nauki
W Polsce badania naukowe finansowane są głównie z budżetu państwa (granty Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w tym - do wejścia w życie nowych przepisów o finansowaniu nauki - środki na badania własne uczelni). Pod tym względem Polska odstaje od krajów zachodnich, w których znaczny udział w utrzymywaniu działaności naukowej mają prywatne przedsiębiorstwa. Stosunkowo jednak również finansowanie budżetowe jest na Zachodzie większe niż w Polsce. Znacznie większe są jednak środki tzw. stron trzecich, np. firm kooperujących z uczelniami. Kraje wysokouprzemysłowione używają tzw. efektu progowego, by środkami budżetowymi stymulować nakłady ponadbudżetowe[1]. Ważnym źródłem finansowania nauki są Programy Ramowe Unii Europejskiej, jak również inne programy międzynarodowe (np. Eureka).
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Serwis "Nauka w Polsce" Polskiej Agencji Prasowej
- Serwis "Nauka Polska" Ośrodka Przetwarzania Informacji Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego
- Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego