Niger – Wikipedia, wolna encyklopedia
| République du Niger Republika Nigru |
|||||
|
|||||
| Dewiza: (fr.) Fraternité, Travail, Progrès (Braterstwo, Praca, Postęp) |
|||||
| Hymn: La Nigerienne | |||||
| Język urzędowy | francuski | ||||
| Stolica | Niamey | ||||
| Ustrój polityczny | republika | ||||
| Głowa państwa | prezydent Mahamadou Issoufou | ||||
| Szef rządu | premier Brigi Rafini | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
22. na świecie 1 267 000 km² ~0,02% |
||||
| Liczba ludności (2011) • całkowita • gęstość zaludnienia |
63. na świecie ▲15 306 252[1] 12,1 osób/km² |
||||
| PKB (2011) • całkowite • na osobę |
▲6,286 mld USD[1] ▲416,684 USD[1] |
||||
| PKB (PPP) (2011) • całkowite • na osobę |
▲11,783 mld USD[1] ▲781,086 USD[1] |
||||
| Jednostka monetarna | frank CFA (XOF) | ||||
| Niepodległość | od Francji 3 sierpnia 1960 |
||||
| Strefa czasowa | UTC +1 | ||||
| Kod ISO 3166 | NE | ||||
| Domena internetowa | .ne | ||||
| Kod samochodowy | RN | ||||
| Kod samolotowy | 5U | ||||
| Kod telefoniczny | +227 | ||||
Niger (Republika Nigru, franc. République du Niger) – państwo położone w Afryce Zachodniej na Saharze. Graniczy na południu z Nigerią i Beninem, na północy z Algerią i Libią, od zachodu z Burkina Faso i Mali, a od wschodu z Czadem. Nazwa pochodzi od przepływającej przez ten kraj rzeki Niger. Stolicą Nigru jest Niamey.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Ziemie Nigru zamieszkane były od górnego paleolitu. Pustynnienie obszaru Sahary spowodowało migrację na południe, ku dolinie rzeki Niger, początkowo ludów rolniczych, potem pasterzy bydła utożsamianych z Fulanami[2].
Od X w. ludy Hausa zakładały miasta-państwa na południu kraju, a północne obszary opanowały koczownicze plemiona Tuaregów. W XVI w. imperium Songhaj rozciągnęło swą władzę nad większością ziem należących obecnie do Nigru. Na początku XIX w. nigeryjskie plemiona Fulani prowadziły świętą wojnę z Hausa, przejmując władzę na południu.
Podczas konferencji w Berlinie (1884-1885), dotyczących posiadłości w Afryce Środkowej, Niger został przydzielony Francuzom, którzy przybyli tu w 1891 roku, ale kolonizacja tych ziem trwała do I wojny światowej. Od 1922 roku Niger wchodził w skład francuskiej Afryki Zachodniej. Od 1958 roku otrzymał autonomię w ramach Wspólnoty Francuskiej, a w 1960 roku uzyskał niepodległość, po podpisaniu z Francją porozumienia w sprawie pomocy finansowej, obronnej, technicznej i kulturalnej. Od 1974 roku w kraju rządziła Najwyższa Rada Wojskowa i do 1988 roku działalność partii politycznych była zakazana. W 1989 roku odbyło się referendum konstytucyjne i wybory prezydenckie, które wygrał Ali Saibou, przeciwnik wielopartyjnej demokracji. Pod presją opozycji, po licznych strajkach i demonstracjach, wyraził zgodę na reformy. Rok później Amadou Cheiffou został mianowany premierem rządu tymczasowego. Wielopartyjna konstytucja została przyjęta drogą referendum w 1992 roku, a w rok później w wyniku wolnych wyborów doszło do utworzenia koalicji rządowej. Prezydentem został Mahamane Ousmane, przywódca Konwencji Demokratycznej i Społecznej. Katastrofalne powodzie we wschodnim i środkowym Nigrze zakończyły w 1994 roku wieloletnią suszę. Rok później zawarto pokój ze zbuntowanym plemieniem Tuaregów, które od 1991 roku prowadziło walki z siłami rządowymi, domagając się większych udziałów w zyskach z eksploatacji złóż uranu.
W 1996 roku junta wojskowa obaliła prezydenta, zawiesiła konstytucję i działalność partii politycznych oraz rozwiązała parlament i rząd. Władzę objęła Rada Ocalenia Narodowego z podpułkownikiem Ibrahim Baré Maïnassara na czele, który jeszcze w tym samym roku wprowadził nową konstytucję, utworzył partię – Związek Niezależnych na rzecz Odnowy Demokracji (UNIRD) oraz wygrał wybory prezydenckie, a jego partia – wybory parlamentarne. W kolejnym zamachu stanu, w kwietniu 1999 roku, Mainassara zginął, rządy przejęła Rada Pojednania Narodowego, a szefem państwa został stojący na jej czele major Daouda Malam Wanké, dowódca Gwardii Prezydenckiej. Wprowadzono nową konstytucję, która ograniczała kompetencje prezydenta na rzecz parlamentu i rządu oraz przekazała rządy cywilom[2]. Wybory prezydenckie w 1999 roku wygrał Mamadou Tandja z partii MNSD, a parlamentarne – jego partia, która jednak nie uzyskała bezwzględnej większości i utworzyła rząd koalicyjny z CDS. Sukcesem nowych władz było rozbrojenie powstańców spośród Tuaregów i Tubu oraz uzyskanie pożyczek z instytucji międzynarodowych. W kraju rosną wpływy islamistów, odżywa konflikt graniczny z Beninem. Wybory w 2004 roku wygrał dotychczasowy prezydent i popierająca go partia[2].
W maju 2009 w Nigrze rozpoczął się kryzys polityczny z powodu planów prezydenta Tandji dotyczących wydłużenia jego drugiej kadencji i zniesienia kadencyjności szefa państwa w ogóle. W wyniku przeprowadzonego wbrew decyzji sądu referendum, do ustawy zasadniczej wprowadzone zostały stosowne poprawki. Zmiana prawa spowodowała krytykę ze strony opozycji i społeczności międzynarodowej. W kraju rozpoczęły się protesty społeczne. Po porażce rozmów negocjacyjnych pod egidą ECOWAS, w lutym 2010 wojsko dokonało zamachu stanu, obalając prezydenta Tandję Mamadou. Władzę w kraju przejęła junta wojskowa na czele z Salou Djibo.
Junta wojskowa ogłosiła jednakże plan powrotu do rządów cywilnych. W październiku 2010 w kraju odbyło się referendum konstytucyjne, a w styczniu 2011 demokratyczne wybory. W ich wyniku nowym prezydentem republiki wybrany został wieloletni lider opozycji Mahamadou Issoufou, obejmując urząd 7 kwietnia 2011.
[edytuj] Podział administracyjny
Niger jest podzielony na 7 regionów administracyjnych:
Każdy region dzieli się na 35 departamentów.
[edytuj] Geografia
Najwyższy szczyt Nigru – Baguezane ma wysokość 2022 m n.p.m.
[edytuj] Klimat
Klimat suchy. Roślinność pustynna, na południu występują sawanny.
[edytuj] Miasta
Najważniejsze miasta Nigru (pow. 50 tys. mieszkańców, 2005):
- Źródło: World Gazetteer
[edytuj] Gospodarka
Kraj ten jest słabo rozwinięty gospodarczo, PKB per capita wynosi 980 USD/osobę (wg PPP, dane za rok 2007) na mieszkańca.
W Nigrze uprawia się orzeszki ziemne, sorgo, proso (3 miejsce na świecie po Indiach i Nigerii) oraz bawełnę, hoduje się kozy, bydło, osły oraz wielbłądy. Głównym importerem żywności z Nigru jest Francja.
Niger jest też trzecim producentem uranu na świecie, dostarcza on temu krajowi 65% dochodów eksportu. Od 40 lat złoża uranu eksploatują Francuzi, którzy czerpią stamtąd 75% uranu do swych elektrowni jądrowych.
[edytuj] Demografia
Większość ludności Nigru zamieszkuje południowo-zachodnią i środkową część państwa. Oprócz wielu wiosek znajdują się tu główne miasta, w których mieszka 16% (2008) mieszkańców kraju. Część północna zajęta głównie przez obszary pustynne i półpustynne jest praktycznie, poza kilkoma oazami, bezludna. Główne grupy etniczne Nigru stanowią plemiona: Hausa (55,4%), Dżerma (21%), Tuaregowie (9,3%), Fulanie (8,5%), Kanuri (4,7%) i pozostałe (1,2%). Średnia długość życia wynosi 52,6 lat. Niger ma najwyższy na świecie wskaźnik urodzeń 51,6‰ oraz Współczynnik dzietności wynoszący 7,75 dziecka na jedną kobietę. Pod względem przyrostu naturalnego zajmuje 2 miejsce na świecie z wynikiem 36,77‰. Średni wiek mieszkańca kraju wynosi 15 lat a wskaźnik analfabetyzmu – 71,3%.
[edytuj] Języki
W Nigrze poza francuskim, językiem oficjalnym, najbardziej rozpowszechniony jest język hausa. W stolicy Nigru – Niameyu, mówi się głównie dżerma, natomiast na północy tamaszek. Oprócz tych języków używane są jeszcze fulfulde, kanuri i arabski. Najmniej użytkowników mają języki gurmacze i tubu.
[edytuj] Religia
- Islam – 90%
- Katolicyzm – 4,5% (zobacz: Podział administracyjny Kościoła katolickiego w Nigrze)
- Bahaizm – 1%
- Protestantyzm – 0,5%
- Inne – 4% (zobacz: Świadkowie Jehowy w Nigrze)
[edytuj] Kultura
Podstawowe informacje o kulturze i odsyłacz do artykułu o kulturze kraju
| Data | Polska nazwa | Oryginalna nazwa |
| 24 kwietnia | Dzień Narodowej Zgody | ? |
| 1 maja | Święto Pracy | ? |
| 3 sierpnia | Dzień Niepodległości | ? |
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Dane dotyczące PKB na podstawie szacunków Międzynarodowego Funduszu Walutowego na lata 2008–2015: IMF: World Economic Outlook Database, April 2011. [dostęp 11 czerwca 2011].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Niger. Historia - Encyklopedia PWN (pol.). [dostęp 1 stycznia 2010].
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||