Nowy Wiśnicz – Wikipedia, wolna encyklopedia
| Nowy Wiśnicz | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | małopolskie | ||
| Powiat | bocheński | ||
| Gmina | Nowy Wiśnicz gmina miejsko-wiejska |
||
| Burmistrz | Stanisław Gaworczyk | ||
| Powierzchnia | 4,97[1] km² | ||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
2 751[1] 554 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 14 | ||
| Kod pocztowy | 32-720 | ||
| Tablice rejestracyjne | KBC | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
2121501064 | ||
|
Urząd miejski
Rynek 3832-720 Nowy Wiśnicz |
|||
Nowy Wiśnicz – miasto w woj. małopolskim, w powiecie bocheńskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Nowy Wiśnicz. Położone jest na Pogórzu Wiśnickim przy drodze wojewódzkiej nr 965 z Bochni do Limanowej, w odległości 8 km od Bochni.
Według danych z 31 grudnia 2006 miasto miało 2741 mieszkańców.
W latach 1976-1982 miejscowość była siedzibą gminy Nowy Wiśnicz-Lipnica. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnowskiego.
Urodził się tutaj Jan Brzękowski, polski poeta, pisarz i teoretyk poezji.
Spis treści |
[edytuj] Historia
W XII wieku Nowy Wiśnicz był notowany jako wieś klasztorna. W XIV wieku był własnością Kmitów, a następnie Lubomirskich. Prawa miejskie otrzymał w 1616 roku za sprawą Stanisława Lubomirskiego. Znaczną część drewnianej zabudowy miasta strawił 3 lipca 1863 wielki pożar miasta[2]. Obecnie stan prawny zamku w Nowym Wiśniczu jest nieuregulowany i administruje nim od 1 września 2009 roku Muzeum Ziemi Wiśnickiej.
[edytuj] Zabytki
Istniejące:
- zamek Kmitów rozbudowany w XVII w. przez Lubomirskich, z fortyfikacjami bastionowymi,
- klasztor karmelitów bosych (obecnie Zakład Karny Nowy Wiśnicz), wzniesiony przez Macieja Trapolę w 1620 r. na wzgórzu sąsiadującym (odległość ok. 400 m) ze wzgórzem zamkowym. W l. 1621-1631 klasztor został otoczony czworobocznymi fortyfikacjami z czterema bastionami umieszczonymi w środku załamanych do wnętrza kurtyn. Całość tworzyła wraz z zamkiem przykład tzw. sprzężonej warowni[3].
- kościół pw. Wniebowzięcia NMP,
- ratusz miejski,
- dom Macieja Trapoli z XVII w.,
- kolumna z 1646 r. z napisem „In signum crucis, Christe salva nos” (obok Liceum Plastycznego);
Nieistniejące:
- kościół Karmelitów pw. Chrystusa Zbawiciela z lat 1622-30, zburzony przez Niemców w latach 1942-44 r.,
- drewniane podcieniowa zabudowa rynku (uwieczniona przez Jana Matejkę).
[edytuj] Przyroda i turystyka
Miasto leży na obszarze Wiśnicko-Lipnickiego Parku Krajobrazowego. Walorami miasta są cenne zabytki architektoniczne i nieskażona przyroda. W bliskiej okolicy znajduje się kilka obiektów chronionej przyrody:
- rezerwat przyrody Kamień-Grzyb, z głazem w kształcie grzyba o wysokości ok. 7 m, znajdujący się na południe od Nowego Wiśnicza,
- pomnik przyrody Kamienie Brodzińskiego z grupą ciekawych kształtem skał zbudowanych z piaskowca istebniańskiego, na wzniesieniu Paprotna, położony na granicy Lipnicy Murowanej i Rajbrotu,
- Skałki Chronowskie – pomnik przyrody nieożywionej; wychodnie piaskowca znajdujące się w wierzchowinowych partiach Kobylej Góry (na terenie wsi Chronów, przy granicy z Borówną).
Szlaki turystyczne: niebieski: Bochnia – Nowy Wiśnicz – Kamień Grzyb – Paprotna (obok Kamieni Brodzińskiego) – Rajbrot – Łopusze – Przełęcz Rozdziele – Widoma – góra Kamionna – Pasierbiecka Góra – Tymbark.
[edytuj] Wspólnoty religijne
[edytuj] Zobacz też
- Zakład Karny Nowy Wiśnicz
- Parafia Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Nowym Wiśniczu
- Kmitowie herbu Szreniawa
- Lubomirscy
- Wiśnicz
- Eugeniusz Molski – artysta plastyk, ceramik z Nowego Wiśnicza
- Wiśnicka księga złoczyńców
- Cmentarz żydowski w Nowym Wiśniczu
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
- ↑ List Jana Matejki z 12/13 VII 1863 roku opisujący Wiśnicz po pożarze
- ↑ Marek Żukow-Karczewski, Bastionowy zamek Kmitów i Lubomirskich w Wiśniczu Nowym, "AURA" (miesięcznik), nr 2/1991 r., ss. 18-19.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Urząd Miasta Nowy Wiśnicz
- E-wisnicz.pl – portal społecznościowo-informacyjny dla mieszkańców Nowego Wiśnicza i okolic
- Herb miasta Wiśnicza w księdze ławniczej z 1634 roku
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Wiśnicz Nowy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||